Release Athens Festival : Helloween, Saxon & Ashes of Ares
Ashes of Ares
Saxon
Helloween
Φωτογραφίες : Αλεξάνδρα Κατσαρού
Κατηγορία: REVIEWS
-
Η Patti μας χάρισε μια βραδιά που θα θυμόμαστε!
Με τον ήλιο να μην έχει πέσει εντελώς και ακόμα να μισοφωτίζει τη σκηνή του Λυκαβηττού, η Patti Smith εμφανίστηκε μπροστά στο ελληνικό κοινό. Το κοινό αυτό που την αγαπάει τόσο πολύ και της το δείχνει σε κάθε της επίσκεψη. Δεν ήταν τυχαίο το sold out της Παρασκευής, και μάλιστα αρκετό καιρό πριν τη συναυλία.
Η Patti Smith, η Patti μας, ανέβηκε στη σκηνή απλή και λιτή, όπως πάντα, φορώντας το σακάκι της και με τα μαλλιά της πλεξούδες. Αυτές που θα έλυνε σε λίγο όταν θα άρχιζε να νιώθει ακόμα πιο άνετη στη σκηνή.
Το ξεκίνημα ήταν αβανταδόρικο με το Dancing Barefoot και μας έβαλε κατευθείαν στο κλίμα, κι ενώ αρκετός κόσμος προσπαθούσε ακόμα να βρει τη θέση του στις κερκίδες του θεάτρου.
Η Patti αφιέρωσε το Ghost Dance στους ιθαγενείς της Αμερικής που δεν έχουν πάψει να διώκονται. Έπαιξε το Crystal Ship των Doors και το αφιέρωσε μαζί με το Break It Up στον Jim Morrison. Η τελευταία αφιέρωση ήταν το Peaceable Kingdom στον λαό της Παλαιστίνης που συνεχίζει να αντιστέκεται.
Παρόλο που ο ήχος ήταν σχετικά χαμηλά, δεν έλειψαν οι εντάσεις και οι φοβερές ερμηνείες της Patti. Χαρακτηριστικό το τελευταίο μέρος του Pissing in a River που ήταν πολύ συγκινητικό.
Το σετ της ήταν περίπου 90 λεπτά, και άλλα τόσα να ήταν δε θα τη χορταίναμε πάνω στη σκηνή! Ήταν μια συναυλία από αυτές που σε γεμίζουν μουσική και συναισθήματα. Είναι τόσο μα τόσο όμορφο να βλέπεις την Patti, στα 80 της, να χορεύει τραγουδώντας τη Gloria και στο φινάλε της συναυλίας να μας παρακινεί όλους να κατέβουμε κάτω, μπροστά της, να τραγουδήσουμε κι εμείς μαζί της People Have the Power!
Κείμενο: Μιχάλης Κανάκης
Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού
-
Photostory: PLISSKËN 2025 – Escape from Athens
PLISSKËN 2025
Day II
Main Stage
SELOFAN, JOHN MAUS, TOMM¥ €A$H , BRUTALISMUS 3000
SELOFAN
JOHN MAUS
TOMM¥ €A$H
BRUTALISMUS 3000
CHLOE ROBINSON
TOCCORORO
DARIA KOLOSOVA
Φωτογραφίες : Αλεξάνδρα Κατσαρού
-
Διαφορετικοί Prodigy στο Release
Ο Keith Flint μπορεί να μας άφησε και να μας λείπει πολύ στα live αλλά ο Liam Howlett συνεχίζει ασταμάτητος να μιξάρει με έμπνευση και ο Maxim να καλεί τους warriors σε κυκλικούς χορούς σαν μια κάποια θεότητα που δεν έχει ξεχαστεί. Αξέχαστο θα μας μείνει το live των Prodigy στο Release Athens Fest. Η Πλατεία νερού γέμισε με Prodigy-ers όλων των ηλικιών, φυσικά, που χόρεψαν όπως στα 90s.
Οι Prodigy έκαναν ένα από τα καλύτερα live τους ξεφεύγοντας αρκετά από την κλασική εκρηκτικότητα των ως σήμερα συναυλιών τους και έδωσαν ένα σόου ιδιαίτερο. Έπαιξαν τα hits τους αλλά όχι ολοκληρωμένα, σε αρκετούς από το κοινό φάνηκε να τα έκοβαν βιαστικά. Όσο κι αν ακούστηκαν πολλά παράπονα γι αυτό, η αλήθεια είναι ότι ζήσαμε μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία. Ανάμεσα στα tracks ακούγαμε επίμονες μπασίλες που έμοιαζαν να μας καλούν να συνεχίσουμε να παρτάρουμε. Έμοιαζε περισσότερο με dj set παρά με live, χωρίς πολλά λόγια, μόνο τις ιαχές του Maxim, χωρίς φλυαρίες, μόνο με rave vibes.
Έμπλεξαν στοιχεία techno που μας ξεσήκωναν, έπαιξαν όλα τα κομμάτια που μας έκαναν να τους λατρεύουμε κι έκαναν το καθιερωμένο visual tribute στον Keith.Voodoo People, Omen, No good, Their Law, ένα καταπληκτικό Diesel Power που τζαμαρε με το Knight Rider Intro , Breathe, Smack my Bitch up επίσης τέλεια τζαμαρισμένο, We live Forever και Out of space για το τέλος. Δεν είναι μια απλή μπάντα των 90s, κι όσες φορές επιστρέφουν θα είμαστε εκεί γι αυτήν την τεράστια rave αγκαλιά.
Κείμενο: Ζωή Νικολάου
Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού
-
Aurora – London Grammar, 1-0
Υπάρχει ένα meme όπου ένας μονόκερος κάνει κ@λοδαχτυλο μπροστά από ένα πολύχρωμο ουράνιο τόξο γεμάτο γκλιτερ. Αυτό είναι η Aurora. Ένα σαγηνευτικό ξωτικό που δεν διστάζει να θυμώσει, ένα αέρινο πλάσμα που μιλάει για την Παλαιστίνη, μια αιθέρια φωνή που ουρλιάζει “you can not eat money, oh no”!
Την Παρασκευή το απόγευμα, λίγο πριν τους London Grammar, η υπέροχη Νορβηγίδα βγήκε στη σκηνή του Release Athens Festival και μας συνεπήρε. Από τα καλοδουλεμένα βίντεο πίσω της μέχρι τις αέρινες χροιές στα φωνητικά, και τους αισθαντικούς μπασίστα και ντράμερ, ήταν μια άψογη performance.Ο συνδυασμός της κοριτσίστικης φωνής της που έντυσε το soundtrack του Frozen με τα έντονα techno beat ήταν το κάτι άλλο. Αυτό έγινε μόνο σε δύο tracks αλλά ήταν αρκετό για να ανυπομονούμε να την ξαναδούμε σε κλειστό χώρο με πιο ανεβασμένα μπάσα.Αντίθετα με όσα δικαίως της καταλογίστηκαν όταν το ’19 προγραμμάτισε συναυλία στο Τελ Αβίβ, αυτήν την φορά άφησε ένα αντιπολεμικό και αλληλέγγυο στίγμα στο Release, τόσο γλυκά και δυναμικά, που την τιμά ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη.Δεν έλειπε, φυσικά, η pride σημαία στο τέλος του live, γιατί η αλληλεγγύη δεν έχει φύλο.
Οι London Grammar ήταν, όπως πάντα, πολύ καλοί αλλά και πολύ ραδιοφωνικοί. Αν στην Πλατεία Νερού στηνόταν ένα beach bar, αν αντί για τα εμπορικά κιόσκια μπορούσαμε να βουτήξουμε τα πόδια μας στην μαρίνα, κι αν αντί να τρώμε Jackaroo , φασωνόμασταν, τότε οι περιστάσεις θα σήκωναν τους LG ως headliners. Στις συνθήκες ενός αστικού φεστιβάλ χρειάζεται παραπάνω δυναμική για να πεις ότι η βραδιά σου τελείωσε αξέχαστα.
Παρ’όλ’ αυτά πρόκειται για μια μπάντα συνεπέστατη σε όσα δημιουργεί εδώ και χρόνια. Το live είναι άρτιο, ο ήχος στιλβωμένος, οι μουσικοί καλοκουρδισμένοι. Φάνηκε, επίσης, και μια ιδιαίτερη ποιότητά τους, σχεδόν απρόσμενη, όταν σταμάτησαν την συναυλία γιατί κάποιος στο κοινό χρειαζόταν βοήθεια. Και η Hannah Reid επέστρεψε στο stage όταν το θέμα είχε λυθεί. Respect.Πολύ γλυκείς και απλοί, χωρίς περιττά λόγια και εικόνες, έδωσαν στους φανς τους αυτό που ζήτησαν.
Κείμενο: Ζωή Νικολάου
Φωτογραφίες: Release Athens Festival
-
Photostory Rockwave Festival 2025 : Alice Cooper & Floor Jansen
Rockwave Festival 2025 : Alice Cooper & Floor Jansen
Alice Cooper
Floor Jansen
Φωτογραφίες : Αλεξάνδρα Κατσαρού
-
Photostory Rockwave Festival 2025 : King Diamond, Paradise Lost & Typhus
Rockwave Festival 2025 : King Diamond, Paradise Lost & Typhus
King Diamond
Paradise Lost
Typhus
Φωτογραφίες : Αλεξάνδρα Κατσαρού
