Κατηγορία: THEATRE

  • Ο Τόρνος, τελευταίες παραστάσεις στο Όλβιο

    Ο Τόρνος, τελευταίες παραστάσεις στο Όλβιο

    Ένα έργο σαν εμπνευσμένο από το “διάφανο” “έγινε η απώλεια συνήθειά μας κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή”.

     

    Για τις επόμενες δύο εβδομάδες στο θέατρο Όλβιο, το πανέξυπνο κείμενο του Γιάννη Κεντρωτά, η ευρηματική σκηνοθεσία του Μιχάλη Κοιλάκου και οι έσω-πραγματικές ερμηνείες των Ελλισσαίου Βλάχου,Τάνιας Παλαιολόγου, Σήφη Πολυζωίδη και Φοίβου Συμεωνίδη ενώνονται για το φινάλε μιας παράστασης που αξίζει να δεις.

    Γεννιόμαστε,ζούμε και πεθαίνουμε σε κύκλο. Όλες οι προλαμβάνουσες της ζωής μας καταλήγουν πάντα στο να φτιάχνουν τις επιλογές μας,τα παθήματά μας,το σύνολο που ονομάζουμε άνθρωπο. Τι γίνεται όταν όλα ξεκινούν στραβά; Αλλάζεις ποτέ δρόμο; Μπορείς; Ευτυχώς η τέχνη υπάρχει για να μας δείχνει την έξοδο κινδύνου: ν’ αντέχουμε να γελάμε μέσα στα σκοτάδια που μας ξεβολεύουν. Αντί να θάψουμε τα συναισθήματα,τους κινητήρες της δράσης μας,γιατί να μην καθίσουμε μαζί τους με τσάι και συμπάθεια; 

    Ο τόρνος μορφοποιεί σκληρά αντικείμενα και τα κάνει συμμετρικά ως προς τον άξονά τους. Κι ο άξονας της ύπαρξης είναι αυτό το αίσθημα στην κοιλιά που ξεχάσαμε να ακούμε. Γέλα με ειλικρίνεια και βούρκωσε με σεβασμό, απ’όλα έχει ο μπαξές. Απ’όλα έχει η ζωή.

    “Ο Τόρνος” ανεβαίνει για ακόμα τέσσερεις πολύτιμες φορές που δεν πρέπει να χάσεις στις 12,13,19 και 20 Φεβρουαρίου. 

    Info:

    Θέατρο Όλβιο

    Κάθε ΔΕΥΤΕΡΑ κ ΤΡΙΤΗ στις 21:00

    Διάρκεια: 90 λεπτά

    ​Εισιτήρια από 10€ εδώ

  • Ο Ζαραλίκος (ξανά)γέμισε το Τριανόν

    Ο Ζαραλίκος (ξανά)γέμισε το Τριανόν

    Μετά την επετειακή και άκρως πετυχημένη παράσταση 200+1 χρόνια δανεικά, ο Χριστόφορος Ζαραλίκος επέστρεψε στις αθηναϊκές παραστάσεις, και φέτος το καλοκαίρι τον βρίσκουμε στον κινηματογράφο Τριανόν. Η παράσταση λέγεται «Παραγγελιές» και βασίζεται σε παραγγελίες του κοινού σε κείμενα που έχει στις παραστάσεις του ο Ζαραλίκος τα τελευταία 20 χρόνια.

    Αγαπημένος stand up κωμικός ο Χριστόφορος Ζαραλίκος, έχει αγαπηθεί ακόμα περισσότερο μέσα από το Zaraleaks TV όπου κάθε Τρίτη (τη μέρα του Προφήτη ντε!) σχολιάζει την επικαιρότητα (και την ιστορία).

    Μιας και το Zaraleaks TV μπήκε σε διακοπές από την περασμένη εβδομάδα, η παράσταση ξεκίνησε με την ερώτηση του Ζάρα «Τι εβδομάδα ήταν αυτή που πέρασε μανάρια μου;!» για να προχωρήσει σε ένα σύντομο σχολιασμό των εξελίξεων. Πάντα καυστικός, straight forward, με σχολιασμό που δε μένει στο πρώτο επίπεδο, αλλά φτάνει σε επίπεδα ρεπορτάζ που δε βλέπουμε ούτε στα ΜΜΕ.

    Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως ο Ζαραλίκος δεν περνά απαρατήρητος από τα «συστημικά» μέσα, αφού πολλές φορές του έχουν κλείσει τους λογαριασμούς του στα social media για τα λεγόμενά του, ενώ αποκορύφωμα ήταν η επίθεση που δέχθηκε από μπράβους στην περσινή του παράσταση και ενώ βρισκόταν πάνω στη σκηνή! Χθες είχαμε σχόλια για τις φωτιές, τον μουσικό με τη σαγιονάρα στο Προεδρικό Μέγαρο, τον Λιγνάδη και την αποφυλάκισή του αλλά και τον Κούγια. Και πολλά πολλά άλλα ακόμα και εμβόλιμα στα κείμενα.

    Στη χθεσινή παράσταση, στο πρώτο μέρος της μας εξήγησε τη διαφορά στα κείμενά του πριν το 2010 και τα μνημόνια συγκριτικά με αυτά από το 2011 και μετά και πως επηρεάστηκε από τις πολιτικές εξελίξεις, μιας και η σάτιρα δε μπορεί να είναι ξεκομμένη από την πραγματικότητα. Έτσι, από το κείμενο όπου αστειευόταν για το πώς μεγαλώνουν τα αγόρια και πώς τα κορίτσια, και πώς τα διαπαιδαγωγούν οι γονείς, πέρασε στο σχολιασμό της ταινίας «Αν» του Παπακαλιάτη, την πιο πολιτική του ταινία(!) όπως μας είπε.

    Πάντα άμεσος με το κοινό του. Τα μανάρια του! Δε μπορεί άλλωστε χωρίς τη συμμετοχή του κοινού στην παράσταση. Είναι πολύ όμορφο και μοναδικό αυτό που κάνει ο Ζαραλίκος, αφού μπορεί να σε ξεφτιλίσει μπροστά σε ένα γεμάτο θέατρο (ήταν χθες ένας Μιχαήλ Άγγελος το πολύ 20 χρόνων στο κοινό και τον πέθανε), και ταυτόχρονα να σε αφήσει στο πάτωμα από τα γέλια. Όλη αυτή η αλληλεπίδραση έχει δημιουργήσει ιδιαίτερο δέσιμο του με το κοινό του. Δεν είναι τυχαίο που οι παραστάσεις του γίνονται sold out σε όλη την Ελλάδα, όπως και χθες στο Τριανόν.

    Στο δεύτερο μέρος μας άφησε χωρίς ανάσα από τα γέλια, κλείνοντας με το κείμενό του για τους Έλληνες οδηγούς ταξί και για τα κατά τόπους πανηγύρια – παραγγελιές του κοινού στην αρχή της παράστασης.

    Μετά από 2 ώρες και κάτι μας καληνύχτισε ανανεώνοντας το ραντεβού για τις επόμενες 2 Τετάρτες (3 και 10 Αυγούστου) για τις τελευταίες 2 παραστάσεις στο Τριανόν.

     

    Κείμενο & Φωτογραφίες : Μιχάλης Κανάκης 

     

    Info : 

    ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΖΑΡΑΛΙΚΟΣ – «Παραγγελιές»

    ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΡΙΑΝΟΝ

    Κάθε Τετάρτη στις 21:15

    03/08, 10/08

    Διάρκεια: 90′

    Προπώληση: 14€

    ΑμεΑ / Ανέργων / Φοιτητικό: 10€ (Μόνο από το ταμείο του Τριανόν.)

    Πόρτα: 15€

  • Photostory: “Κοινή ησυχία” στο Θέατρο Διάνα!

    Photostory: “Κοινή ησυχία” στο Θέατρο Διάνα!

    Τελικά όταν σε ζορίζει η πραγματικότητα, υπάρχουν κ τα όνειρα……….

    «Δεν ονειρευόμαστε κάτι για να γίνει, ονειρευόμαστε για να κοιτάμε ψηλά!»

    ……….«να αρχίσουμε ξανά να λέμε πιο όμορφα πράγματα», να ξεφύγουμε από την «Κοινή ησυχία»…

     

    (Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού)

     

    Επί σκηνής:
    Βασίλης Παπακωνσταντίνου
    Οδυσσέας Ιωάννου
    Σοφία Πανάγου
    Δημήτρης Καπετανάκος

    Μουσικοί:
    Ανδρέας Αποστόλου: Πιάνο-ενορχηστρώσεις
    Μαίρη Μπρόζη: Βιολί-τραγούδι
    Βαγγέλης Πατεράκης: Μπάσο
    Στέφανος Δημητρίου: Κρουστά
    Γιάννης Αυγέρης: Κιθάρες

    Συντελεστές:
    Σκηνοθεσία: Ελένη Ράντου
    Κείμενο: Οδυσσέας Ιωάννου
    Σκηνικά: Μαγιού Τρικεριώτη
    Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
    Μουσική ενορχήστρωση: Ανδρέας Αποστόλου
    Ηχοληψία: Αλέξανδρος Μπίτος, Λυσιέν Κλήμης
    Φωτογραφίες: Γιάννης Μαργετουσάκης

    https://puzzlemag.gr/%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b7%cf%83%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%ad%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%b1/

  • Η Γαλάτεια Καζαντζάκη αναβιώνει στα χέρια του Πέρη Μιχαηλίδη.

    Η Γαλάτεια Καζαντζάκη αναβιώνει στα χέρια του Πέρη Μιχαηλίδη.

    Η νουβέλα της Γαλάτειας Καζαντζάκη αποκτά σάρκα και οστά στα χέρια του Πέρη Μιχαηλίδη, στο θέατρο Βαφείο του Βοτανικού για όλο τον Νοέμβριο. Και ακόμα κι αν δεν σε κερδίσει το κείμενο, ακόμα κι αν δεν ταυτιστείς απόλυτα με τους χαρακτήρες, αξίζει να βλέπουμε, να διαβάζουμε, να παρακολουθούμε τα έργα τέχνης που μιλούν για τις γυναίκες. Μιας και ακόμα παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα που τους ανήκουν ακόμα και εν έτει 2018.

    Το έργο «Γυναίκες» γράφτηκε το 1931 και, φυσικά, απεικονίζει το γυναικείο φύλο εκείνη την εποχή, την μεταξύ Α΄Παγκοσμίου και Κατοχής. Είναι η πρώτη φορά που μεταφέρεται στο θέατρο και πρόκειται για επιστολές μεταξύ πέντε αδερφών που ψάχνουν τη θέση τους στον κόσμο, ανασκαλεύουν τη μοίρα τους, προσπαθούν να αυτοπροσδιοριστούν σε ένα κύκλο κοινωνικών επιταγών που προτάσσουν ομορφιά, νεότητα, ευμάρεια, πετυχημένο γάμο, πετυχημένη ζωή. Κι όλα αυτά με συγκεκριμένες οδηγίες: να είσαι υγιής, να τιμάς τον άντρα σου, να τιμάς την παρθενιά σου, να μην ξεφεύγει το μυαλό σου, να είσαι συγκροτημένη. Σας θυμίζει τίποτα;

    Μου έμεινε ένα φοβερό κρεσέντο, αυτό της Βασιλικής Σαραντοπούλου, όπου μιλάει για τη Φρύνη, την εταίρα που παρόλη τη δύναμή της, κανείς δεν καταδέχτηκε να μνημονεύσει για το καλό που προσφέρθηκε να κάνει. Και το άλλο, αυτό της Νάντιας Δαλκυριάδου, όπου λέει ότι πρέπει να κοιτάξεις πέρα και έξω από τον εαυτό σου και τα προβλήματά του για να ταχθείς σε ένα σκοπό που να αφορά σε όλους, για τα καλυτερέψεις κάτι στο σύνολο ή έστω για να προσπαθήσεις γι έναν τόσο ευγενή σκοπό.

    Εσύ ίσως συγκινηθείς από κάτι άλλο, ίσως και όχι. Κάτι, όμως, σε αυτό το κείμενο, το τόσο βιωματικό, θα σε αφορά. Κάπου θα νιώσεις ότι ζεις ή σκέφτεσαι κάτι παρόμοιο. Είτε είσαι γυναίκα είτε απλά άνθρωπος που αφουγκράζεται τα γύρω του.

     

    Κείμενο: Ζωή Νικολάου 

     

    Πληροφορίες για την παράσταση : 

    https://puzzlemag.gr/gynaikes-kazantakh-thiasos-antama/

     

     

  • Η άχαστη Τζάσμιν του Φασουλή

    Η άχαστη Τζάσμιν του Φασουλή

    Κάποιος λάτρης του Woody Allen, δύσκολα θα τολμούσε να παρακολουθήσει μεταφορά κάποιας ταινίας του στο θέατρο. Κι όμως, ο Σταμάτης Φασουλής μετέφερε το Blue Jasmin στο σανίδι και το έκανε με απόλυτη επιτυχία.

    Πήρε τον γλαφυρό και ξεδιάντροπο W.A., με το φλεγματικό χιούμορ και τους ιδιότροπους διαλόγους, και τον έφερε στα μέτρα του μεσοαστού –ή και όχι- Έλληνα. Γέννησε καινούρια μονοπάτια για κάθε χαρακτήρα, τον έντυσε κατάλληλα για να μη φανεί το αμερικάνικο φόντο του σαν κάτι παράταιρο, και τελικά σκηνοθέτησε μια παράσταση που είναι πραγματικά απολαυστική. Για εμάς που δίπλα στη λέξη κινηματογράφος τοποθετούμε το όνομα Woody Allen στις πρώτες θέσεις, η παράσταση του θεάτρου Διάνα είναι μια αποκάλυψη, ένα νικημένο στοίχημα μεταξύ δύο τεχνών που διαφέρουν τόσο πολύ, κι όμως ενώνονται υπέροχα στα χέρια του Σταμάτη Φασουλή.

     

    Για εσάς που δεν έχετε δει την ταινία, η Τζάσμιν (Ελένη Ράντου) είναι μία πλούσια Νεοϋορκέζα, της οποίας ο σύζυγος Χαλ ( Μάξιμος Μουμούρης) πεθαίνει κληροδοτώντας της χρέη και ντροπή. Εκείνη μετακομίζει αναγκαστικά από το Μανχάταν στο  Σαν Φρανσίσκο και συγκατοικεί με την αδερφή της Τζίντζερ (εξαιρετική Γαλήνη Χατζηπασχάλη) προσπαθώντας να κάνει μια καινούρια αρχή παραπαίοντας μεταξύ νευρικού κλονισμού, ζάναξ, ενοχών, ξεπεσμού και ελπίδας. Η Τζάσμιν είναι η φιλοδοξία που εκπίπτει στη ματαιοδοξία, είναι το american dream που αδυνατεί μπροστά στον καπιταλισμό, είναι η πίστη στο δυισμό και στο ζευγάρωμα για πάντα που σοκάρεται και κουρελιάζεται στην εποχή των αναρίθμητων επιλογών.

    Δεν θα κάνουμε άλλο spoiler αλλά θα μοιραστούμε την υπέροχη προσθήκη του Φασουλή στο κείμενο: «συχνά συναντάς τη μοίρα σου, στο μονοπάτι που διάλεξες για να την αποφύγεις», και θα δώσουμε ραντεβού ξανά και ξανά χαμηλά στην Ιπποκράτους.

     

     

    Κείμενο: Ζωή Νικολάου 

     

    Πληροφορίες για την παράσταση : 

    https://puzzlemag.gr/blue-jasmine-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CF%85-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CE%BD/

  • Ο Αγησίλαγος είναι η παράσταση που πρέπει να δει το παιδί σου!

    Ο Αγησίλαγος είναι η παράσταση που πρέπει να δει το παιδί σου!

    Γι αυτό ,όταν έρθει ξανά στην Αθήνα, μην το χάσεις με τίποτα! Τσέκαρε και το γύρο του στα νησιά, ίσως είσαι τυχερός!

    Ο πρωταγωνιστής – λαγός της ιστορίας παθαίνει μαγουλάδες και για όλα φταίει η διατροφή του! Έτσι, ψάχνει τι θα πρέπει να φάει. Μόνο μήλα; Μόνο λεμόνια; Μόνο χόρτα;

     

    Αλλάζει χρώματα ανάλογα με την τροφή που καταβροχθίζει κάθε φορά και κάνει καινούριες γνωριμίες που προσπαθούν να του εξηγήσουν ότι κάνει λάθος!

    Μια περιπέτεια που θυμίζει Τριβιζά, με τις πολύ ωραίες προσωποποιήσεις και τα ευφάνταστα ονόματα των ηρώων του παραμυθιού! Ζωντανεύει τις αισθήσεις και καθηλώνει τα παιδικά μάτια που δεν χορταίνουν  χρώματα και τραγούδια.

    Δεν πρόκειται για ένα απλό κουκλοθέατρο αλλά για μια παράσταση με κούκλες, θα το λέγαμε καλύτερα, μιας και οι ηθοποιοί είναι επί σκηνής και υποβοηθούν τις κούκλες να.. ζωντανέψουν!

     

    Η ομάδα μας μίλησε λίγο μετά την παράσταση και μοιράστηκε μαζί μας τις «ιδιαίτερα αληθινές στιγμές» που ζουν στο παιδικό θέατρο. Και οι τρεις από τους πρωταγωνιστές, Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Χρήστος Χριστόπουλος, Βασίλης Λιάκος έχουν συμμετάσχει και σε άλλες παιδικές παραστάσεις και φυσικά όλοι συμφώνησαν στη δυσκολία να κρατήσει κανείς το ενδιαφέρον του παιδικού κοινού και στη μαγεία του να το καταφέρει.

    Όμως, τα μαγικά, δεν τελειώνουν εδώ, καθώς η παράσταση διαθέτει και live μουσική! Ο Γιάννης Παπαγεωργίου και Λουίζα Σοφιανοπούλου βρίσκονται επί σκηνής, παίζουν και τραγουδούν, δημιουργώντας έτσι μια ατμόσφαιρα που περισσότερο μοιάζει με παιδικό πάρτυ παρά με ένα απλό θεατρικό έργο.

    Ο δημιουργός, ο Δημήτρης Μπασλάμ, έχει διακριθεί για τα εικονογραφημένα παραμύθια του και, φυσικά, ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και οι συντελεστές της παράστασης δεν θα μπορούσαν να έχουν καλύτερο βραβείο από τα απανωτά sold out στις παραστάσεις τους!

    Τέτοια project είναι φάρος. Ευχόμαστε να τους δούμε ξανά!

    Κείμενο: Ζωή Νικολάου 

    Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού