Κατηγορία: B-SIDE

Κοίτα ποιος γύρισε

I’m Back

Πρωτότυπος τίτλος: Sono tornato

του Λούκα Μινιέρο

Με τους Μάσιμο Ποπολίτσιο, Φρανκ Ματάνο, Στεφανία Ρόκα

 

Ριμέικ της γερμανικής ταινίας «Er ist wieder da»

Από τους παραγωγούς των ταινιών «Η γυναίκα της ζωής μου» και

«Το ανθρώπινο κεφάλαιο»

400 χιλιάδες θεατές στην Ιταλία

Διάρκεια: 92’

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 30 Αυγούστου στους κινηματογράφους

 

ΣΥΝΟΨΗ

Ρώμη, σήμερα. 80 χρόνια μετά το θάνατό του, ο Μπενίτο Μουσολίνι επανεμφανίζεται κάτω από παράξενες συνθήκες στην Πιάτζα Βιτόριο. Ο πόλεμος έχει τελειώσει, η αγαπημένη του Κλαρέτα έχει χαθεί και τα πάντα φαίνεται να έχουν αλλάξει. Ο Αντρέα Καναλέτι, ένας νεαρός ντοκιμαντερίστας με μεγάλες φιλοδοξίες αλλά σχεδόν καμία επιτυχία, τυγχάνει να κινηματογραφήσει κατά λάθος την επιστροφή του δικτάτορα. Πιστεύοντας πως πρόκειται για μια πολύ πετυχημένη μεταμφίεση ενός σύγχρονου, ενδεχομένως σαλεμένου, συμπατριώτη του, ο Αντρέα αποφασίζει να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ γι’ αυτόν τον τέλειο μιμητή του Ντούτσε, ελπίζοντας πως θα αναγνωριστεί επιτέλους το ταλέντο του ως κινηματογραφικού δημιουργού. Οι δύο άντρες ξεκινάνε ένα σουρεαλιστικό ταξίδι στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του οποίου συναντούν πολλούς και διάφορους Ιταλούς πολίτες. Η δημοτικότητα του Μουσολίνι πετάει στα ύψη, σε τέτοιο σημείο ώστε γίνεται ένας τηλεοπτικός σταρ. Νιώθοντας ξανά ισχυρός, ο Ντούτσε πιστεύει πως μπορεί να κυβερνήσει εκ νέου την Ιταλία! Τι θα γινόταν λοιπόν αν επέστρεφε για τα καλά;

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Το «Κοίτα ποιος γύρισε» δεν είναι μια ταινία για τον Μουσολίνι. Είναι μια ταινία για την Ιταλία του σήμερα. Ο Μουσολίνι επιστρέφει για να δείξει τη σύγχυσή μας, να αναδείξει τους φόβους μας, τις επιθυμίες μας. Όταν μαζί με τον Nicola Guaglianone καθίσαμε να γράψουμε το σενάριο της ταινίας, αποφασίσαμε κυρίως αυτό: δεν κρίνουμε τον Μουσολίνι, δεν ασχολούμαστε με τα πεπραγμένα του. Η Ιστορία τον έχει ήδη κρίνει. Αυτό που μας ενδιέφερε ήταν να δούμε πώς θα αντιδρούσαν οι Ιταλοί σήμερα απέναντι στον Μουσολίνι κι ανακαλύψαμε ενδιαφέροντα πράγματα.

Οι σύγχρονοι Ιταλοί, σε αντίθεση με τους Γερμανούς, δεν έχουμε αποτιμήσει σωστά τον δικτάτορά μας. Είναι σαν να έχουμε υποτιμήσει τον κίνδυνο, σαν να έχουμε ξεχάσει το μάθημα της ιστορίας. Αυτή είναι η ανησυχητική πτυχή της ταινίας μου. Μια ταινία, που χρησιμοποιεί, ειδικά στο πρώτο μέρος, έναν παιχνιδιάρικο τόνο, διαφορετικό όμως από εκείνον του Τσάπλιν στο «Μεγάλο δικτάτορα».

Οι θεατές αρχικά γελάνε, μετά όμως νιώθουν ντροπή από αυτό το γέλιο. Όταν αποκαλύπτεται το αληθινό πρόσωπο του λαϊκισμού δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η ιστορία να επαναληφθεί ως φάρσα, με όλες τις φρίκες της.

Ο Μουσολίνι δεν είναι ξένος. Αποτελεί μέρος του ηθικού προβληματισμού για την Ιταλία. Η επιστροφή του αποτελεί έναν προγονικό φόβο. Και δείχνει πόσο έτοιμα είναι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να συμφιλιωθούν μαζί του. Όπως τότε έτσι και σήμερα.

Σε ότι αφορά τη χρήση της κινηματογραφικής γλώσσας, επέλεξα όλες τις δυνατότητες που μου παρέχει το σινεμά. Χρησιμοποίησα τη φόρμα του ντοκιμαντέρ με συνεντεύξεις προκειμένου να τονίσω τα ιταλικά πολιτικά ένστικτα, να τα αναδείξω, ξεκάθαρα και με ειλικρίνεια. Σε ότι αφορά τις κάμερες χρησιμοποίησα κινηματογραφικές κάμερες, τηλεοπτικές κάμερες, ακόμα και κάμερες από κινητό.

Η φωτογραφική τεχνική και η τεχνική γυρίσματος του διευθυντή φωτογραφίας μας Guido Michelotti είχε ως στόχο να δείξει την πραγματικότητα του κόσμου στην Ιταλία χωρίς πατίνα.

Χρησιμοποίησα αυτό το σύνολο γλωσσών και στυλ για να προσπαθήσω να δείξω την αλήθεια για το πλαίσιο μέσα στο οποίο επιστρέφει το ζόμπι, ένα ζόμπι που αρέσει σε πολλούς, επειδή δεν τους φοβίζει, επειδή θεωρούν ότι δεν είναι και τόσο ζωντανό.

 

Short Bio Miniero

Ο Luca Miniero  γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1967 στη Νάπολη. Έχει σπουδάσει Σύγχρονη Λογοτεχνία. Ξεκίνησε γυρίζοντας διαφημιστικά, πολλά από τα οποία βραβεύτηκαν. Τις τρεις πρώτες του ταινίες μεγάλου μήκους τις γύρισε παρέα με τον φίλο του, τον Paolo Genovese, σκηνοθέτη μεταξύ των άλλων και του «Perfetti sconosciuti» (2016), του οποίου το πιστό, ελληνικό ριμέικ είδαμε από τον Θοδωρή Αθερίδη με τίτλο «Τέλειοι ξένοι» (2017), πριν δούμε και το πρωτότυπο στη χώρα μας! Η πρώτη ταινία που γύρισε σόλο ήταν το «Καλώς ήλθατε στο Νότο» (Benvenuti al sud, 2010), η μόνη του ταινία που είδαμε στην Ελλάδα, καθώς βγήκε κατευθείαν σε dvd (από την Odeon). Η ταινία «Κοίτα ποιος γύρισε» είναι η έκτη που γυρίζει μόνος του και η ένατη μεγάλου μήκους συνολικά της φιλμογραφίας του και είναι η πρώτη του που παίρνει διανομή για τις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας.

 

 

 

Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας

Film d’amore e d’anarchia

 

ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Η βραβευμένη στο Φεστιβάλ Καννών για την υπέροχη ερμηνεία του Τζιανκάρλο Τζιανίνι, ταινία της Λίνα Βερτμίλερ, επιστρέφει στους θερινούς κινηματογράφους για να μας θυμίσει πόσο επίκαιρο είναι το πολιτικό της σχόλιο ενάντια στο φασισμό και πόσο προοδευτική παραμένει στην αποθέωση του έρωτα.

 

Ιταλία, λίγο πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Τονίνο, ένα απλό αγροτόπαιδο, μαθαίνει ότι ένας φίλος του εκτελέστηκε από το καθεστώς μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Παρόλο που είναι εντελώς άπειρος και απροετοίμαστος, αποφασίζει να αναλάβει αυτός την ημιτελή αποστολή.

 

Ο Τονίνο αφήνει πίσω την απλή ζωή του και φτάνει σε έναν οίκο ανοχής στη Ρώμη όπου καταστρώνει σχέδια με τη βοήθεια μιας ιερόδουλης, η οποία επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της αναρχίας. Μέσα σε μια μέρα, ερωτεύεται ένα άλλο κορίτσι του οίκου ανοχής και ζει δύο ευτυχισμένες μέρες μαζί της, πριν έρθει η ώρα της εκτέλεσης του σχεδίου του. Ο έρωτας αυτός, όμως, θα περιπλέξει τα πράγματα.

 

Γυρισμένο το 1973 και βραβευμένο για την ερμηνεία του Τζιανκάρλο Τζιανίνι στο Φεστιβάλ Καννών, το «Μια Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας» ήταν η ταινία που εκτόξευσε την καριέρα της χαρισματικής Λίνας Βερτμίλερ, που είχε διατελέσει βοηθός του Φεντερίκο Φελίνι στην αρχή της καριέρας της.

 

Ορκισμένη αναρχική που είχε γεννηθεί στους κύκλους της ιταλικής αριστοκρατίας, φεμινίστρια που όμως συχνά εξαγρίωνε τις ομοϊδεάτισσες της με την απεικόνιση της θηλυκής σεξουαλικότητας, πολιτικοποιημένη δημιουργός που δεν δίσταζε να περάσει το εκλεπτυσμένο σχόλιό της μέσα σε κωμικές ιστορίες, η Λίνα Βερτμίλερ και το έργο της είναι γεμάτο αντιθέσεις. Τελικά η Βερτμίλερ, μία από τις πιο πολιτικοποιημένες φωνές του ευρωπαϊκού σινεμά, έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για το «Seven Beauties».

 

Το προοδευτικό, ανατρεπτικό «Μια Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας» είναι ένα ισχυρό μήνυμα για την απειλή του φασισμού ή οποιουδήποτε ολοκληρωτικού καθεστώτος που μιλάει για τη μοίρα όλων αυτών που στάθηκαν αντιμέτωποι σε αυτά. Όντας ένα διαμάντι που ισορροπεί δεξιοτεχνικά ανάμεσα στην πολιτική τραγωδία και την ανατρεπτική κωμωδία αποθεώνει τελικά τον έρωτα ως την απόλυτη δύναμη ζωής.

 

Η ταινία σίγουρα συμπεριλαμβάνεται στο “τοπ-10” των πιο αγαπημένων ταινιών των θερινών κινηματογράφων την εποχή που μεσουρανούσαν τα αφιερώματα με τρεις αλλαγές την εβδομάδα, με χιλιοπαιγμένες κόπιες των 35mm. Τότε που οι σινεφίλ έβλεπαν και ξανάβλεπαν κλασικά αριστουργήματα και αξεπέραστες κωμωδίες. Η συγκεκριμένη ταινία είχε πολύ συχνά την τιμητική της σε πολλά από τα αυτοκαλούμενα τότε «σινεμά τέχνης».

 

 

16 Αυγούστου στους κινηματογράφους από τη  ROSEBUD.21

Σκηνοθεσία: Λίνα Βερτμίλερ
Σενάριο: Λίνα Βερτμίλερ
Ηθοποιοί: Τζιανκάρλο Τζιανίνι, Μαριάντζελα Μελάτο
Διάρκεια: 108 λεπτά
Διανομή: Rosebud .21, Seven Group

Σουρουπώνει σιγά σιγά, βγαίνει το πρώτο καρπουζάκι με τη βότκα και τα πολύχρωμα καλαμάκια.. Τα κορμάκια ολίγον ηλιοκαμένα, έτοιμα για βραδινές αναζητήσεις και περιπέτειες. Θες κάτι χαλαρωτικό και ανεβαστικό να σε πάει παρακάτω, να αλλάξεις μαγιό και να βάλεις και το παρεό σου και το αντικουνουπικό. Ή να ετοιμαστείς με χαλαρό ποτάκι για τη νύχτα που έρχεται, να σου ανοίξει η διάθεση λίγο περισσότερο, να μην την πέσεις για ύπνο. Γιατί οι διακοπές δεν γίνονται για την ξεκούραση αλλά για την ανάμνηση. Για να ΄χεις καβάντζα για το χειμώνα, για να κάνεις κι άλλα σχέδια.

Τα mixtape του puzzlemag.gr συνεχίζουν, λοιπόν, με ένα dj “ντακότα“, που λέμε. Από αυτούς τους γνώστες των βινυλίων, τους τύπους που σύχναζαν στη Μέκκα, τις Καρυάτιδες και το Επιτόκιο. Που ξεκίνησαν να παίζουν κουβαλώντας βαλίτσες μουσικής και ξέρουν την αξία της Ecler. Ο dj Peterson, μιξάρει in real time αποκλειστικά για το puzzlemag και τους αναγνώστες του, πριν φύγει με τον έρωτά του για το νησί.

Play για εσάς που αράζετε σε παραλία, play για σας που αγναντεύετε στη βεράντα, play για σας που δεν έχετε dj για να φτιάξει ατμόσφαιρα!

Έγκλημα στην αμμοθύελλα

In Love and In Hate

Πρωτότυπος τίτλος: Los que aman odian

του Αλεχάντρο Μάσι

Με τους Γκιγιέρμο Φραντσέλα, Λουιζάνα Λοπιλάτο

 

Δεν επιλέγεις ποιον ερωτεύεσαι

 

Μια δυνατή ερωτική ιστορία γεμάτη με στοιχεία μυστηρίου που θυμίζει σενάριο της Αγκάθα Κρίστι.

Από τους παραγωγούς των ταινιών:

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ και ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ.

Ρεκόρ εισιτηρίων στο box office της Αργεντινής.

 

Διάρκεια: 101’

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 9 Αυγούστου στους κινηματογράφους

 

Βασισμένη στο βιβλίο «Όποιος αγαπά μισεί» (εκδόσεις Αλεξάνδρεια) που συνέγραψαν το 1946 οι Αντόλφο Μπιόι Κασάρες και Σιλβίνα Οκάμπο, αυτή η ταινία ακολουθεί την ίδια λογική στησίματος της ίντριγκας και ανατροπών που συναντάμε στα καλύτερα μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι. Το πάθος και η αγωνία αφθονούν στο «Έγκλημα στην αμμοθύελλα» και το σπουδαίο καστ, επικεφαλής του οποίου είναι ο  Γκιγιέρμο Φραντσέλα, προσφέρει έντονο ερωτισμό και μυστήριο σε αυτήν την εκρηκτική ταινία, που χαρακτηρίζεται από υπέροχη φωτογραφία και πανέμορφες τοποθεσίες.

 

ΣΥΝΟΨΗ

Αργεντινή, μέσα της δεκαετίας του ’40. Ο Ενρίκε Ούμπερμαν είναι ένας μοναχικός μεσήλικας εργένης γιατρός, που χρειάζεται επειγόντως διακοπές για να ξεκουραστεί. Επιλέγει να πάει στο ξενοδοχείο της ξαδέρφης του, που βρίσκεται σε μια ερημική παραλία. Για κακή του τύχη, η γυναίκα την οποία ήθελε να ξεχάσει καθώς τον πλήγωσε ανεπανόρθωτα, βρίσκεται εν αγνοία του στο ίδιο ξενοδοχείο. Πρόκειται για τη Μαίρη, μια εξωστρεφή και πανέμορφη 20χρονη μεταφράστρια, η οποία ξελόγιασε τον γιατρό αλλά διέκοψε την καυτή τους σχέση όταν απλά τον βαρέθηκε. Η Μαίρη δεν είναι μόνη της στο ξενοδοχείο. Μαζί της είναι η αδελφή της με τον αρραβωνιαστικό της, ο οποίος τυγχάνει να είναι ένας ακόμα από τους πρώην εραστές της Μαίρης. Η ζήλια και το πάθος ξεχειλίζουν στον μικρόκοσμο που δημιουργείται στο ξενοδοχείο έως ότου, μια μέρα, μετά από μια έντονη αμμοθύελλα, μια δολοφονία λαμβάνει χώρα. Και οι πάντες είναι ύποπτοι καθώς, κάποια στιγμή, όλοι αγαπούσαν και μισούσαν το δολοφονημένο άτομο.

 

Short Bio Maci

Ο Alejandro Maci στις 11 Δεκεμβρίου του 1961 στο Μπουένος Άιρες, την πρωτεύουσα της Αργεντινής. Το 1991 πήρε πτυχίο Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες. Στα πρώτα του βήματα ασχολήθηκε με το θέατρο: έγραψε και ανέβασε αρκετά θεατρικά έργα μαζί με την Μαρία Λουίζα Μπέμπεργκ, μια σημαντική Αργεντίνα δημιουργό. Από εκεί και πέρα η καριέρα του εξελίχθηκε προς τρεις κατευθύνσεις: θέατρο, σινεμά και τηλεόραση. Μαζί με την Έσθερ Φέλντμαν υπέγραψε το σενάριο για την πετυχημένη τηλεοπτική σειρά «Lalola», η οποία προβλήθηκε σε πάνω από 5ο χώρες. Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας που σκηνοθετεί, 20 χρόνια μετά την πρώτη του, το «El impostor» (1997).

 

Short Bio Francella

Ο Guillermo Francella γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1955 στο Μπουένος Άιρες. Είναι φανατικός οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Racing Club. Έχει παίξει πολύ στην τηλεόραση και συνεχίζει να το κάνει. Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε το 1985 στην ταινία «El telo y la tele». Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε από τις εμφανίσεις του στις ταινίες «Rudo y Cursi» (2008), «Το μυστικό στα μάτια της» (El secreto de sus ojos, 2009) και κυρίως από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία «Η φαμίλια» (El Clan, 2015). Μέσα στην προσεχή κινηματογραφική σεζόν θα τον δούμε να πρωταγωνιστεί στην ταινία «Animal» του Armando Bo, σεναριογράφου του «Birdman».

 

Short Bio Lopilato

Η Luisana Lopilato γεννήθηκε στις 18 Μαΐου του 1987 στο Μπουένος Άιρες. Είναι σύζυγος του Καναδού τραγουδιστή Michael Bublé. Γνωρίστηκαν όταν εκείνος βρέθηκε για συναυλία στο Μπουένος Άιρες κι άρχισαν να βγαίνουν μαζί το Νοέμβριο του 2008. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά. Όπως οι περισσότεροι ηθοποιοί στη Λατινική Αμερική έχει κάνει πολύ τηλεόραση. Μάλιστα, την πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση την έκανε στη δημοφιλή σειρά «Chiquititas». Την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε στην ταινία «Chiquititas: Rincón de luz» (2001), ουσιαστικά, στη μεταφορά της τηλεοπτικής σειράς στον κινηματογράφο. Η ταινία «Γυναίκες στον ήλιο» (Las insoladas, 2014) είναι η μοναδική της που έχουμε δει στη χώρα μας, όχι όμως στον κινηματογράφο, μιας που βγήκε κατευθείαν σε dvd.

 

Στη διάρκεια της ελεύθερης σχέσης που τους ένωνε, η Joan και o Paddy Leigh Fermor μοιράστηκαν τη ζωή τους, κυρίως στην Ελλάδα, ως εραστές και ως φίλοι. Εκείνη φωτογράφος και εκείνος συγγραφέας, απολάμβαναν ισότιμη αναγνώριση ως καλλιτέχνες.

Η Joan υπήρξε μια ακαταπόνητη επαναστάτρια, όταν το 1940 τράβηξε τις εξαιρετικές εκείνες φωτογραφίες από το βομβαρδισμό του Λονδίνου που έμελλε να γίνουν το σύμβολο της ζωής που θα άφηνε αργότερα πίσω της. Στο Κάιρο το 1944 γνώρισε τον Paddy, ο οποίος σύντομα θα την ακολουθούσε στην Αθήνα. Ταξίδεψαν μαζί σε όλη την Ελλάδα, προτού τελικά εγκατασταθούν στην Πελοπόννησο – στο όμορφο σπίτι που έχτισαν στην Καρδαμύλη και κληροδότησαν στο Μουσείο Μπενάκη.

Στις δεκαετίες του 1940, του 1950 και του 1960 η Joan έβγαλε αμέτρητες φωτογραφίες ανθρώπων και τόπων, ταξιδεύοντας μαζί με τον Paddy στην Ελλάδα. Μερικές από αυτές δημοσιεύονται στη Μάνη και στη Ρούμελη· οι περισσότερες όμως παρέμειναν άγνωστες μέχρι το θάνατό της το 2003. Το αρχείο της βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας, στο Εδιμβούργο.

Στη νέα έκδοση και στην έκθεση ο Ian Collins και η Olivia Stewart αποδίδουν φόρο τιμής σε αυτή την άγνωστη στο πλατύ κοινό φωτογράφο, το έργο της οποίας είναι μια αποκάλυψη.

Οι φωτογραφίες χρηιμοποιούνται με την ευγενική παραχώρηση του Joan Leigh Fermor Estate.

 

Εγκαίνια: Τρίτη 22 Μαΐου, 20.00
Διάρκεια έκθεσης: έως 21 Οκτωβρίου
Διεύθυνση: Μουσείο Μπενάκη, Κουμπάρη 1 & Βασ. Σοφίας, Αθήνα
Πληροφορίες: Μουσείο Μπενάκη, Τηλ. 2103671000, benaki@benaki.gr, https://www.benaki.gr

 

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για την ανάπτυξη της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής, διοργανώνει την 9η Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων, τον Σεπτέμβριο του 2018 στο Μουσείο Μπενάκη/Πειραιώς 138 οδού Πειραιώς.

Η 9η Biennale θα αναδείξει τα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής στην περίοδο της κρίσης και για αυτό τον λόγο θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον

Στη φετινή 9η Biennale, το Ε.Ι.Α. αποφάσισε να αναβαθμίσει τον ρόλο της επιτροπής επιλογής, προσκαλώντας σημαντικούς θεωρητικούς και αρχιτέκτονες να προβληματιστούν πάνω στο υλικό που θα υποβληθεί και να επιλέξουν τα έργα της έκθεσης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο επισκέπτης της έκθεσης θα μπορεί να αναγνώσει αφενός τις επιλογές των κριτών και αφετέρου τα αιτιολογικά τους κείμενα.

Η πενταμελής επιτροπή αποτελείται από τον Πρόεδρο του Ε.Ι.Α., Ηλία Κωνσταντόπουλο και τους αρχιτέκτονες, Κωνσταντίνα Κάλφα, Θεώνη Ξάνθη, Πάνο Τσακόπουλο και Κώστα Τσιαμπάο.

Διοργάνωση: ΕΙΑ και Μουσείο Μπενάκη

Εγκαίνια: 26 Σεπτεμβρίου 2018, ώρα 20:00

Διάρκεια έκθεσης: 27 Σεπτεμβρίου – 25 Νοεμβρίου 2018

Μουσείο Μπενάκη – Κτίριο οδού Πειραιώς

 

Π100: Ο νέος αγαπημένος πλανήτης των παιδιών είναι η Τεχνόπολη!

Μαζί με τη νέα σχολική χρονιά, έρχεται και ο Π100 – Πλανήτης Τεχνόπολη! Το μεγαλύτερο και πιο διασκεδαστικό φεστιβάλ της πόλης για παιδιά προσεδαφίζεται, το Σάββατο 15 και την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου, στην Τεχνόπολη του Δήμος Αθηναίων και μας υπόσχεται ένα διήμερο που θα θυμόμαστε για καιρό!

Χρώματα, σχήματα, παιχνίδια, μουσικές… Βαλ’τα μαζί και ανακάτεψέ τα με πολλή φαντασία και πολλά χαμόγελα! Τι άλλο; Μην ξεχάσεις να προσθέσεις και μία μεγάλη δόση χαράς και ξεγνοιασιάς, μπορεί και δύο, κι έτοιμη η συνταγή! Τι φτιάχνουν όλα αυτά; Μα φυσικά, τον πλανήτη των παιδιών, τον Π100! Πού θα τον βρεις; Οι ακριβείς συντεταγμένες του μας οδηγούν ανάμεσα στις οδούς Πειραιώς 100, Ιάκχου και Περσεφόνης. Πώς θα τον αναγνωρίσεις; Μα φυσικά, από τις τρεις μεγάλες καμινάδες που τον χαρακτηρίζουν!

18 ώρες, 55 φορείς, εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές ομάδες, 18 αθλητικές δράσεις, 40 εργαστήρια δημιουργικής μάθησης, 13 θεατρικά προγράμματα, 4 ξεχωριστές ξεναγήσεις, 3 διαδραστικές εκθέσεις, 2 συναρπαστικές μουσικοθεατρικές παραστάσεις, 1 έκθεση παιδικού βιβλίου, 8 ομιλίες για γονείς, baby room, The Meet Market, Food Market, τσίρκο, bubble show, μαγικά, κρουστά, τραμπολίνο, τοίχοι αναρρίχησης, κυνήγι θησαυρού και πολλές-πολλές εκπλήξεις για παιδιά 0-17 ετών

Τι θα συμβαίνει στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου στον πλανήτη μας; Προσγειώσου στις παρακάτω γραμμές κι άσε τις λέξεις να σου λύσουν τις απορίες: αθλητικές δραστηριότητες για όλους, συναρπαστικά εκπαιδευτικά εργαστήρια με πολλές διαφορετικές θεματικές για όλα τα γούστα, τα αγαπημένα εκπαιδευτικά προγράμματα του Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου/Industrial Gas Museum, διαδραστικές εκθέσεις, λαχταριστά εργαστήρια μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής, foodcorner, εργαστήρια χορού, μουσικοθεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και performances, ομιλίες και ανοιχτές συζητήσεις για γονείς, ένα The Meet Market ειδικά αφιερωμένο στους μικρούς μας φίλους και πολλές-πολλές εκπλήξεις!

Ραντεβού στον Π100, εκεί που όλα όσα μπορούμε να φανταστούμε μπορούν να συμβούν!

 

Στις 15 & 16 Σεπτεμβρίου, προσγειωνόμαστε στον #Π100 – Πλανήτης Τεχνόπολη και απογειώνουμε τη φαντασία μας!

 

Τιμές εισιτηρίων
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
Παιδί // ημερήσιο εισιτήριο // 8,00 €
Συνοδός // ημερήσιο εισιτήριο // 6,00 €
Παιδί // διήμερο εισιτήριο // 14,00 €
Συνοδός // διήμερο εισιτήριο // 10,00 €

ΤΑΜΕΙΟ
Παιδί // ημερήσιο εισιτήριο // 10,00 €
Συνοδός // ημερήσιο εισιτήριο // 7,00 €
Ανέργων/ΑΜΕΑ // 50% έκπτωση
Παιδί // διήμερο εισιτήριο // 17,00 €
Συνοδός // διήμερο εισιτήριο // 12,00 €
Οικογενειακό (5 άτομα και πάνω) // 6€/άτομο

*Απαγορεύεται η είσοδος σε ενήλικες που δεν συνοδεύουν παιδιά εκτός αν διαθέτουν ενεργή κάρτα εκπαιδευτικού. Στην περίπτωση αυτή η αγορά των εισιτηρίων θα γίνεται μόνο στο ταμείο.

Ραντεβού στον Π100, εκεί που όλα όσα μπορούμε να φανταστούμε μπορούν να συμβούν!

Περισσότερες πληροφορίες: https://goo.gl/wmj4oc
**Προπώληση εισιτηρίων εδώ: https://goo.gl/nwzfXC, στο δίκτυο της Viva Wallet και στο Viva Spot της #Τεχνόπολης (Δευτέρα έως Σάββατο, 11.00-19.00).

#Π100
#KatheMeraTexnopoli

 

Και ετοιμάζεις μπαγκάζια, και βάζεις και μαγιό και βιβλίο και αντιηλιακό και κάνα καρεκλάκι άμα λάχει να ΄χεις να μην πιάνεσαι στην άμμο. Βάζεις πρώτη, περνάς διόδια, λες νταξ δεν πειράζει, κάνεις ένα τσιγάρο, μοιράζεσαι κι ένα δεύτερο με τους συνοδοιπόρους και φτάνεις παραλία. Λιοπύρι κι εσύ βουτάς απευθείας στο νερό να πάρεις ανάσες. “Πωωω καλοκαιράρα”! Κατεβάζεις σκηνή, υπνόσακους, τραπεζάκια, κρεμάς γάζες για σκιά, απλώνεις την πραμάτια να μαζέψεις αρμύρα, πίνεις και λίγη μπύρα από το ψυγειάκι. Αράζεις κι ακούς το κύμα. Και το ξανακούς. Και το ξανακούς. Και κάποια στιγμή αρχίζει και σου λείπει ο αγαπημένος σου ραδιοφωνικός παραγωγός, θα΄θελες να ναι κει να λέει τα δικά του, να ΄ναι κάπως στην παρέα. Αλλά πήγε κι αυτός να ξεσκάσει ο δόλιος, να κάνει διακοπή. Και..μουσική ποιος θα βάλει ρε παιδιά; Φόρτωσα megabytes να ΄χουμε να ακούμε. Και βαριούνται όλοι, “εδώ έχει ήλιο και αραλίκι ρε φίλε, τραγούδα καλύτερα”!

Στο παρεάκι, όμως, πανταχού παρόν, είναι το puzzlemag, φίλτατε/η! Σε εφοδιάζουμε το λοιπόν με mixtape αγαπημένων μας ανθρώπων που ξέρουν από μουσική. Αρχής γενομένης από το λατρεμένο Νίκο Ζώη, τη φωνή του Kiss FM στα σήματα και trailer, με το ωραίο στυλάκι και την boho διάθεση, τις lounge πινελιές και τις ethnic πιτσιλιές να συντροφεύσουν τις αναμνήσεις σου τις καλοκαιρινές.

Πάτα play και μη ρωτάς. Και μείνε συντονισμένος γιατί έπεται συνέχεια, σου λέω!

 

 

P.s : περισσότερα info για το Νίκο θα βρείτε εδώ https://nickzois.com/

 

Καλοκαιρινές νύχτες

Hot Summer Nights

του Ελάιτζα Μπάινουμ

Με τους Τιμοτέ Σαλαμέ, Μάικα Μονρό, Άλεξ Ρόου

Επίσημη Συμμετοχή, SXSW 2017

 

Ένα καλοκαίρι μπορεί να αλλάξει τα πάντα

 

Διάρκεια: 107’

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 2 Αυγούστου στους κινηματογράφους

Ένα καυτό, νεανικό θρίλερ για τις καταχρήσεις σε μια μικρή πόλη που κλιμακώνονται και ξεσπούν στο πάθος και τη βία.

 

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Καλοκαίρι του 1991. Ο Ντάνιελ Μίντλετον (Τιμοτέ Σαλαμέ) είναι ένας συμπαθέστατος αλλά αδέξιος κοινωνικά έφηβος, που μόλις έχει τελειώσει το λύκειο. Η μητέρα του τον στέλνει να περάσει το καλοκαίρι του στη θεία του, στο Κέιπ Κοντ, μια παραθαλάσσια τουριστική περιοχή στα βορειοανατολικά των ΗΠΑ, στην πολιτεία της Μασαχουσέτης. Απώτερος στόχος της είναι να  χαλαρώσει ο γιος της, να κοινωνικοποιηθεί, να συνέλθει από την απώλεια του πατέρα του και να «ανδρωθεί» πριν πάει στο κολέγιο. Ο Ντάνιελ δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην ανθρωπογεωγραφία της περιοχής έως ότου συναντά τον Χάντερ Στρόμπερι (Άλεξ Ρόου). Ο Χάντερ είναι το τοπικό «κακό παιδί». Βγάζει φράγκα πουλώντας μαριχουάνα σε ευκατάστατους παραθεριστές ενώ λειτουργεί ως κέρβερος απέναντι σε πλημμυρισμένους με ορμόνες νεαρούς, που βάζουν στο μάτι την μικρότερη αδελφή του, την ΜακΚέιλα (Μάικα Μονρό). Διαισθανόμενος ότι μπροστά του ανοίγεται μια σπουδαία ευκαιρία, ο Ντάνιελ πείθει τον Χάντερ να συνεργαστούν, διακινώντας «χόρτο» σε όλον τον Κόλπο, καθώς η αποπνικτική ζέστη του καλοκαιριού εντείνεται. Η δουλειά πηγαίνει εξαιρετικά καλά και ο Ντάνιελ αποκτά αυτοπεποίθηση τόση ώστε να εξομολογηθεί στην ΜακΚέιλα τον έρωτά του για εκείνην, κρατώντας τη σχέση τους κρυφή, ιδίως από τον Χάντερ. Πόσο, όμως, μπορεί να κρατήσει αυτή η περίοδος ευφορίας για τον Ντάνιελ; Είναι και μια γιγαντιαία καταιγίδα που πλησιάζει την περιοχή…

 

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

Για την πηγή έμπνευσης της ταινίας:

• Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου σε κολέγιο της Μασαχουσέτης γνώρισα δύο τύπους που είχαν πολλές ομοιότητες με τους Ντάνιελ Μίντλετον και Χάντερ Στρόμπερι της ταινίας μου. Ο ένας από τους δύο ήταν πιο ντροπαλός και χαμηλών τόνων. Κι είχε ξεκινήσει μια επιχείρηση πώλησης «χόρτου» μαζί με κάποιον άλλο, που σε καμία περίπτωση δεν θα πίστευες ότι οι δυο τους θα μπορούσαν να είναι συνεργάτες. Εξωστρεφής, γοητευτικός και εμφανώς «κακό παιδί», που έδειχνε να κρύβει μια αληθινή σκοτεινιά μέσα του. Ήταν ένα αταίριαστο ζευγάρι. Πουλούσαν λοιπόν μαριχουάνα στους κοιτώνες της σχολής μου. Ταχύτατα ο ένας κοιτώνας έγινε πέντε, οι πέντε δέκα και σε λίγο οι πάντες στην πανεπιστημιούπολη ψώνιζαν από αυτούς τους δύο τύπους. Άρχισαν να πουλάνε κι εκτός πανεπιστημιούπολης, η δουλειά τους γιγαντώθηκε. Τους παρακολουθούσα ως αθώος παρατηρητής, άκουγα τις ιστορίες που ξεπηδούσαν για τους δυο τους, όλοι γνώριζαν τι έκαναν, όλοι μιλούσαν γι’ αυτούς. Όμως, από κάποια στιγμή και μετά δεν μπορούσαν να διαχειριστούν την επιτυχία, άρχισαν να μην εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο και τα πάντα έληξαν άδοξα και μελοδραματικά. Υπήρχε κάτι τραγικό στην ιστορία τους, αυτήν την αταίριαστη φιλία, την ταχύτατη άνοδο και τη δραματική πτώση τους – κι όλα αυτά μέσα σε χρονικό διάστημα ενός έτους. Χρόνια αργότερα, όταν έψαχνα να αφηγηθώ κινηματογραφικά μια ιστορία, η δική τους ιστορία ξεπρόβαλε μέσα στο μυαλό μου.

Για το 1991 ως έτος στο οποίο λαμβάνουν χώρα τα δρώμενα:

• Ήμουν τεσσάρων ετών το 1991, οπότε δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα για εκείνη τη χρονιά. Ήθελα, όμως, η ιστορία μου να διεξάγεται στο παρελθόν και να υπάρχει μια αίσθηση ασαφούς μνήμης. Σαν να εκκινεί από μια βάση συναισθηματικής λογικής κι όχι πραγματικής λογικής. Αυτή είναι μια πολύ συναισθηματική ιστορία ενηλικίωσης. Όταν ανατρέχουμε στις αναμνήσεις μας δεν θυμόμαστε το γεγονός έτσι όπως συνέβη αλλά θυμόμαστε πως μας έκανε να αισθανθούμε. Για μένα αυτό οδηγεί σε μια σαφώς πιο κινηματογραφική εμπειρία από το να γειώσω την ιστορία μου με ρεαλιστικό τρόπο. Επίσης, ήθελα να εντρυφήσω σε μια από τις τελευταίες εποχές πριν από την έλευση του ίντερνετ και των κινητών. Σε μια εποχή που οι μικρές πόλεις ήταν πιο απομονωμένες και ανά πάσα στιγμή προέκυπταν θρύλοι. Άρχισα να γράφω το σενάριο πριν την τρέλα με την αναβίωση των eighties, πριν εμφανιστούν τα «Stranger Things» και «Ready Player One». Έτσι κι αλλιώς δεν με ενδιέφερε η δεκαετία του ’80. Ήθελα όμως να τοποθετήσω την ιστορία μου σε μια χρονική περίοδο που φαίνεται ακόμα οικεία, που πολύς κόσμος μπορεί και τη θυμάται έντονα. Επίσης, η αρχή της δεκαετίας του ’90 δεν έχει αποτελέσει ακόμα έντονο αντικείμενο κινηματογραφικής εκμετάλλευσης. Κι όταν έμαθα πως η καταιγίδα Bob έπληξε το Κέιπ Κοντ το 1991, πήρα την τελική απόφαση.

Για την ιδιαίτερη αύρα της ταινίας:

• Ήθελα το σενάριό μου να δίνει την αίσθηση ενός αστικού μύθου μικρής πόλης με κάποια στοιχεία Americana αλλά και φολκλόρ ενσωματωμένα μέσα του. Η ιστορία είναι τόσο μελοδραματική και υπερβολική ώστε ο θεατής χρειάζεται να ακυρώσει την δυσπιστία του και να παρασυρθεί από τα δρώμενα. Προσπάθησα να δημιουργήσω έναν μεγεθυμένο κόσμο: οι πάντες είναι πιο ενδιαφέροντες, πιο συναρπαστικοί από τους ανθρώπους που συναντάμε στην καθημερινότητά μας. Ένα από τα πιο σπουδαία σημεία του να μεγαλώνεις, να περνάς από την εφηβεία στην ενηλικίωση είναι το πως βιώνεις τα συναισθήματα στο πολλαπλάσιο του συνήθους. Έτσι, το πρόσωπο που καψουρεύεσαι γίνεται ο μοναδικός άνθρωπος που θα ερωτευθείς σε όλη σου τη ζωή κι αν τον χάσεις, δεν θα μπορείς να αναπνεύσεις ποτέ ξανά. Τα πάντα βιώνονται διαφορετικά, ιδίως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν οι ορμόνες κυριεύουν τα πάντα. Όταν τα συναισθήματά σου βρίσκονται στο κόκκινο, οι τρεις μήνες του καλοκαιριού μπορούν κατά κάποιον τρόπο να βιώνονται ως ένας ολόκληρος χρόνος αλλά και ως ελάχιστες, φευγαλέες στιγμές.

Για τον τρόπο αφήγησης στην ταινία:

• Ρόλο αφηγητή στην ταινία έχει ένα τυχαίο 13χρονο αγόρι, το οποίο παρακολουθεί τα μεγαλύτερα παιδιά στην πόλη του. Και αυτά τα παιδιά είναι ολόκληρος ο κόσμος του. Δεν υπήρχε Instagram ή Twitter το 1991. Γι’ αυτό το αγόρι, ο Χάντερ και η ΜακΚέιλα Στρόμπερι ήταν τα πάντα. Ήθελα να παρουσιάσω πόσο μεθυστική είναι αυτή η αίσθηση. Ο τρόπος που εμφανίζονται για πρώτη φορά τόσο ο Χάντερ όσο και η ΜακΚέιλα στην ταινία, είναι ο τρόπος που φανταζόμουν ότι θα βίωνε ένας πιτσιρικάς που θεοποιεί τα ινδάλματά του. Ο τρόπος που τους βλέπει. Σαν να έβλεπε τον Τζέιμς Ντιν. Βέβαια, όταν μεγαλώνεις και γυρνάς πίσω στο παρελθόν και θυμάσαι αυτές τις ειδωλοποιήσεις καταλαβαίνεις πόσο χαζά ήταν όλα αυτά. Αλλά όσο τα βιώνεις, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ήθελα να φαίνεται όπως οι ιστορίες που ακούμε για τα παιδιά που ξεχωρίζουν, με φήμες, με κουτσομπολιά, με υπερβολές. Υπερβολικά πράγματα, πολλές φορές παράλογα, που κατασκευάζουν όμως ένας μύθο. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορείς να ξέρεις πού σταματάνε τα γεγονότα και πού ξεκινάει ο θρύλος. Το να ζεις σ’ αυτό το ενδιάμεσο διάστημα ήταν συναρπαστικό.

Για την απόφαση να σκηνοθετήσει χωρίς να έχει πείρα:

• Είχα συγκεκριμένο όραμα για το πως έπρεπε να μοιάζει η ταινία, καθώς ουσιαστικά την κουβαλούσα μέσα στο μυαλό μου για πάρα πολλά χρόνια. Η αλήθεια είναι πως μπήκαμε στη διαδικασία να δώσουμε το σενάριο σε σκηνοθέτες βιντεοκλίπ ή διαφημίσεων. Παρά το γεγονός, όμως, ότι όλοι όσοι προσεγγίστηκαν ήταν ταλαντούχοι άνθρωποι και εξαιρετικοί στη δουλειά τους, δεν πλησίαζαν αυτό που είχα εγώ στο μυαλό μου. Είχα αυτήν την παράξενη και μάλλον αλαζονική άποψη πως ήξερα ακριβώς πως έπρεπε να δείχνει η ταινία, οπότε, σκέφτηκα «γιατί να μην τη σκηνοθετήσω εγώ;». Ο ατζέντης και ο μάνατζέρ μου δεν ξετρελάθηκαν με την ιδέα. Τότε ήμουν 25, 26 χρονών και δεν είχα σκηνοθετήσει τίποτε: ούτε βιντεοκλίπ, ούτε μικρού μήκους ταινία, ούτε διαφήμιση. Τίποτα. Πίστευα όμως ακράδαντα πως μπορώ να μάθω τις τεχνικές παραμέτρους της σκηνοθεσίας και να μάθω να δουλεύω με τους ηθοποιούς. Όπως επίσης ήξερα πως θα μπορούσα να προσλάβω καλούς ανθρώπους γύρω μου και να τους εξηγήσω ακριβώς τι είδους ταινία θα γυρίζαμε. Ακούγεται παράλογο τώρα αλλά αυτό ακριβώς έκανα.

Για το τι σημαίνει εντέλει ενηλικίωση:

• Με ενδιαφέρουν οι ήρωες που κυνηγάνε κάτι με τόσο πάθος και τόσο έντονα και ολοκληρωτικά οι οποίοι όμως, όταν τελικά πετυχαίνουν το στόχο τους, καταλαβαίνουν πως στην πραγματικότητα δεν ήταν αυτό που ήθελαν. Το ρεύμα της ζωής σε παρασύρει κι ελπίζεις να κάνεις κάποια πράγματα διαφορετικά την επόμενη φορά, το σίγουρο όμως είναι πως δεν μπορείς να γυρίσεις στο παρελθόν και να διορθώσεις τα λάθη σου. Η αίσθηση αυτή με στοιχειώνει. Την ένιωσα σε βιβλία που διάβασα, σε ταινίες που είδα αλλά και σε αληθινές, δικές μου εμπειρίες. Αυτή η αίσθηση ματαίου: δεν μπορείς όσο να το θέλεις να αλλάξεις πράγματα που έκανες λάθος. Και πρέπει να δεχτείς τελικά πως έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Για μένα αυτό σημαίνει πως ενηλικιώνεσαι. Πως ωριμάζεις.

 

Short Bio Τιμοτέ Σαλαμέ

Ο Timothée Hal Chalamet γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1995 στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του είναι αγγλικής και γαλλικής καταγωγής και η μητέρα του είναι ρωσικής και αυστριακής καταγωγής. Μεγάλωσε σε μια καλλιτεχνική οικογένεια κι από μικρός εμφανιζόταν σε διαφημίσεις αλλά και σε θεατρικές παραστάσεις. Φοίτησε στο φημισμένο  LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts, όπου ήταν στην ίδια τάξη με τον Άνσελ Έλγκορτ, με τον οποίο είναι φίλοι. Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε στην ταινία «Άνδρες, γυναίκες & παιδιά» (Men, Women & Children, 2014) του Τζέισον Ράιτμαν. Δύο χρόνια πριν είχε κάνει μια ενδιαφέρουσα εμφάνιση στη δεύτερη σεζόν του δημοφιλούς τηλεοπτικού σίριαλ «Homeland» – εκεί τον είδε ο Μπάινουμ και τον ξεχώρισε προκειμένου να τον χρίσει πρωταγωνιστή στην ταινία του. Στη δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση υποδύθηκε τον γιο του Μάθιου Μακόναχι στην ταινία «Interstellar» (2015) του Κρίστοφερ Νόλαν. Το 2017 ήταν η χρονιά του καθώς πέρα από τις «Καλοκαιρινές νύχτες» εμφανίστηκε στις ταινίες «Ταξιδεύοντας με τον εχθρό μου» (Hostiles) του Σκοτ Κούπερ, «Lady Bird» της Γκρέτα Γκέργουικ και «Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου» (Call Me by Your Name) του Λούκα Γκουαντανίνο. Για την ερμηνεία του στην ταινία του Γκουαντανίνο κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου! Προσεχώς θα τον δούμε στις ταινίες «Beautiful Boy» του Φέλιξ Βαν Γκρόνινγκεν, όπου υποδύεται έναν ναρκομανή, δίπλα στον Στιβ Καρέλ, «A Rainy Day in New York» του Γούντι Άλεν (την αμοιβή του για τη συμμετοχή του στη συγκεκριμένη ταινία την έδωσε όλη σε οργανώσεις εναντίον της σεξουαλικής βίας, δηλώνοντας παράλληλα πως δεν θα ξαναδουλέψει με τον Άλεν, εξαιτίας των κατηγοριών που υπάρχουν εναντίον του σκηνοθέτη) και στην ταινία «The King» του Ντέιβιντ Μισόντ, όπου θα υποδυθεί τον Ερρίκο τον Πέμπτο. Εννοείται ότι θα πρωταγωνιστεί και στο σίκουελ της ταινίας «Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου», που ετοιμάζει ο Γκουαντανίνο.

 

Short Bio Μάικα Μονρό

Η Dillon Monroe Buckley, όπως είναι το πραγματικό όνομα της Μάικα Μονρό, γεννήθηκε στις 29 Μαΐου του 1993 στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στην υποκριτική και το θαλάσσιο σπορ kiteboarding στο οποίο πιάνει υψηλές επιδόσεις κάνοντας πρωταθλητισμό. Την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε στην ταινία «Το τίμημα της επιτυχίας» (At Any Price, 2012) του Ραμίν Μπαχράνι, δίπλα στους Ντένις Κουέιντ και Ζακ Έφρον. Ο ρόλος όμως που την έκανε γνωστή και την έβαλε στη λίστα του περιοδικού Variety για τους «10 ηθοποιούς που θα ξεχωρίσουν» για το 2015, ήταν εκείνος της Τζέι Χάιτ στην ταινία «Σε ακολουθεί» (It Follows, 2014) του Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ. Την έχουμε δει σε ταινίες όπως το «The Guest» (2014) του Άνταμ Γουίνγκαρντ, «Το 5ο κύμα» (The 5th Wave, 2015) του Τζέι Μπλέικσον, δίπλα στην Κλόε Γκρέις Μόρετς αλλά και στον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία «Καλοκαιρινές νύχτες», Άλεξ Ρόου, «Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή» (Independence Day: Resurgence, 2016) του Ρόλαντ Έμεριχ, όπου υποδύονταν την κόρη του Προέδρου των ΗΠΑ και «Ο άντρας που έριξε τον Λευκό Οίκο» (Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House, 2017) του Πίτερ Λάντεσμαν, όπου υποδύεται την κόρη του Μαρκ Φελτ, η οποία αυτοκτονεί. Προσεχώς, θα τη δούμε να πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία του Νιλ Τζόρνταν, το «The Widow», και πάλι μαζί με την  Κλόε Γκρέις Μόρετς, αλλά και την Ιζαμπέλ Ιπέρ, όπως και στην… αυτοβιογραφία του Σάια ΛαΜπεφ «Honey Boy» της Άλμα Χαρέλ, δίπλα στον ΛαΜπεφ.

 

Short Bio Άλεξ Ρόου

Ο Alexander Michael Roe-Brown γεννήθηκε στις 9 Μαΐου του 1990 στο Λονδίνο. Αυτή είναι μόλις η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία στην οποία συμμετέχει. Έχει συμμετάσχει όμως σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ιδίως στη Μεγάλη Βρετανία, με μεγάλη επιτυχία. Η πιο πρόσφατη τηλεοπτική σειρά στην οποία πρωταγωνιστεί είναι το «Siren». Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία της καριέρας του βγήκε στις ΗΠΑ τον περασμένο Ιανουάριο με τίτλο «Forever My Girl», ένα μουσικό, ρομαντικό δράμα τη

Το μυστικό της πεταλούδας

The Warning

Πρωτότυπος τίτλος: El aviso

του Ντανιέλ Καλπασόρο

Με τους Ραούλ Αρεβάλο, Άουρα Γκαρίντο, Μπελέν Κουέστα

Από τους παραγωγούς της ταινίας «Κελί 211»

Από τον σεναριoγράφο του «Buried»

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Paul Pen

 

Εσείς τι θα κάνατε αν σας προειδοποιούσαν ότι θα… πεθάνετε;

Διάρκεια: 92’

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 26 Ιουλίου στους κινηματογράφους

 

ΣΥΝΟΨΗ

12 Απριλίου 2008: Ένας άντρας πυροβολείται σε μια -φαινομενικά- τυχαία πράξη βίας. Αλλά ήταν όντως τυχαία; Όσο το θύμα βρίσκεται σε κώμα ο Χον, ο καλύτερός του φίλος και ιδιοφυΐα στα μαθηματικά, αρχίζει και διερευνά την υπόθεση και ανακαλύπτει ότι έχουν γίνει αρκετοί φόνοι στο ίδιο σημείο σε διάφορες χρονικές στιγμές. Φόνοι που ακολουθούν μια συγκεκριμένη μαθηματική ακολουθία… 2018: Ο 9χρονος Νίκο λαμβάνει ένα ανώνυμο γράμμα που τον προειδοποιεί ότι θα πεθάνει. Στις 12 Απριλίου. Την ημέρα των γενεθλίων του. Τότε που θα γίνει 10 χρονών. Η προειδοποίηση είναι ξεκάθαρη. Θα την πιστέψει ο Νίκο; Υπάρχει τρόπος να αποφύγει το μοιραίο πεπρωμένο του; Ή μήπως η προειδοποίηση αποτελεί το αποκύημα μιας καλπάζουσας φαντασίας;

 

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο Χον είναι ένας νεαρός άνδρας παθιασμένος με την άλγεβρα, που λατρεύει ό,τι έχει να κάνει με τους αριθμούς. Είναι χαρισματικός στα μαθηματικά. Είναι μια ιδιοφυΐα. Θα μπορούσε να έχει μια σπουδαία ακαδημαϊκή καριέρα αλλά το γεγονός ότι πάσχει από σχιζοφρένεια δεν βοήθησε στο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Έχει συμβιβαστεί με το γεγονός και δουλεύει σε ένα φωτοτυπάδικο. Έχει συμβιβαστεί και με την ιδέα ότι ο καλύτερός του φίλος, ο Πάμπλο, θα παντρευτεί την Αντρέα, τη γυναίκα με την οποία ο ίδιος είναι ερωτευμένος και με την οποία λίγο καιρό πριν είχαν σχέση. Τη νύχτα που ο Πάμπλο ετοιμάζεται να κάνει την πρόταση γάμου, πηγαίνει με τον Χον σε ένα βενζινάδικο για να αγοράσει ποτά. Την ώρα που μπαίνει μέσα στο μαγαζί κι ενώ ο Χον περιμένει απ’ έξω, λαμβάνει χώρα μια ληστεία. Μια σφαίρα βρίσκει τον Πάμπλο, ο οποίος πέφτει σε κώμα. Το γεγονός σοκάρει τον Χον. Ο οποίος νιώθει ενοχές. Σταματάει την αγωγή του για τη σχιζοφρένεια. Αρχίζει να βλέπει παντού κάμπιες και πεταλούδες. Και μέσω μιας παλιάς εφημερίδας διαπιστώνει πως στο ίδιο βενζινάδικο, κάποια χρόνια πριν, έλαβε χώρα ακόμα ένα φονικό. Αναλύοντας την κατάσταση μαθηματικά καταλήγει στο συμπέρασμα πως σε συγκεκριμένη μέρα και συγκεκριμένη ώρα, δέκα χρόνια μετά, στο ίδιο μέρος, θα λάβει χώρα ένας ακόμα φόνος. Δεν τον πιστεύει κανείς. Ο ίδιος αφήνει ένα σημείωμα. Που απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο άνθρωπο. Το σημείωμα πέφτει στα χέρια του 9χρονου Νίκο. Αυτός είναι που δεν πρέπει να περάσει από το βενζινάδικο την ημέρα των 10ων γενεθλίων του. Υπάρχει εξήγηση… Ο Νίκο τρομοκρατείται. Έτσι κι αλλιώς έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά κάποια καλόπαιδα που του κάνουν τη ζωή δύσκολη. Είναι θύμα μπούλινγκ. Η μητέρα του πιστεύει πως όλο αυτό με τα γενέθλιά του, το βενζινάδικο και τον φόβο ότι θα σκοτωθεί, τον οφείλει στα παιδιά που τον τρομοκρατούν. Είναι έτσι τα πράγματα όμως; Είναι σωστή η θεωρία του Χον; Ή μήπως έχει κάνει λάθος υπολογισμούς;

Short Bio Calparsoro

Ο Daniel Calparsoro γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1968 στη Βαρκελώνη. Λίγους μήνες μετά τη γέννησή του, η οικογένειά του μετακόμισε στο Σαν Σεμπαστιάν όπου μεγάλωσε ο Calparsoro. Τις κινηματογραφικές του σπουδές τις έκανε στη Μαδρίτη και τις συνδύασε με σπουδές πάνω στις πολιτικές επιστήμες. Σινεμά σπούδασε περαιτέρω στη Νέα Υόρκη. Από το 1995 έως το 2000 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Najwa Nimri, την οποία έχρισε πρωταγωνίστριά του σε πέντε ταινίες του! Από το 2005 είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Patricia Vico, με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιο. Η ταινία «Το μυστικό της πεταλούδας» είναι η 10η μεγάλου μήκους που σκηνοθετεί. Η προηγούμενη ταινία του ήταν το «Ποιος κλέβει ποιον;» (Cien años de perdón, 2016), όπου μεταξύ των πρωταγωνιστών ήταν και πάλι ο Raúl Arévalo. Η επόμενη ταινία του σκηνοθέτη θα ονομάζεται «El silencio de la ciudad blanca», θα βγει στην Ισπανία το 2019 και πρωταγωνιστές είναι οι Belén Rueda και Jordi Mollà.

 

Short Bio Arévalo

Ο Raúl Arévalo γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1979 στο δήμο Móstoles, μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος της Μαδρίτης. Αυτή είναι η 31η ταινία μεγάλου μήκους στην καριέρα του, στην οποία συμμετέχει. Η πρώτη του ταινία ήταν το «Los abajo firmantes» (2003). Η πρώτη ταινία με την οποία τον γνωρίσαμε στη χώρα μας ήταν το «Σκούρομπλεσχεδόνμαύρο» (Azuloscurocasinegro, 2006) του Daniel Sánchez Arévalo. Χαρακτηριστικοί ρόλοι τους ήταν αυτοί στις ταινίες «Ακόμα και η βροχή» (También la lluvia, 2010) της Icíar Bollaín, «Δεν κρατιέμαι» (Los amantes pasajeros, 2013) του Pedro Almodóvar και «Το μικρό νησί» (La isla mínima, 2014) του Alberto Rodríguez. Το 2016 πέρασε πίσω από τις κάμερες για να σκηνοθετήσει το εξαιρετικό «Η οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου» (Tarde para la ira), ταινία που κέρδισε τέσσερα βραβεία Goya (τα ισπανικά Όσκαρ) από τα 11 για τα οποία είχε προταθεί. Μεταξύ των βραβείων που κέρδισε ήταν τα Goya καλύτερης ταινίας, πρωτότυπου σεναρίου και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

 

Athens Photo Festival 2018

Έως τις 29 Ιουλίου η μεγάλη γιορτή της φωτογραφίας στο Μουσείο Μπενάκη

Μουσείο Μπενάκη Κτήριο Οδού Πειραιώς

Διάρκεια: έως 29 Ιουλίου 2018

Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη & Κυριακή 10:00-18:00, Παρασκευή & Σάββατο 10:00-22:00

 

Δυναμικό παρόν δίνει το Athens Photo Festival 2018 στα πολιτιστικά δρώμενα του καλοκαιριού, αποτελώντας για ακόμα μια φορά τη μεγάλη γιορτή της φωτογραφίας στην Ελλάδα.

 

Το κεντρικό πρόγραμμα εκθέσεων του Athens Photo Festival 2018 συνεχίζεται με επιτυχία έως την Κυριακή 29 Ιουλίου στο Μουσείο Μπενάκη (Κτήριο Οδού Πειραιώς). 80 καλλιτέχνες από 32 χώρες, σημαντικοί διεθνείς προσκεκλημένοι και ένα ευρύ φάσμα δράσεων και παράλληλων εκδηλώσεων, τοποθετούν την Αθήνα στο επίκεντρο της διεθνούς φωτογραφικής σκηνής.

 

Το Athens Photo Festival, διαρκώς αναστοχαστικό ως προς το ρόλο του στη σημερινή εποχή, εισέρχεται δυναμικά στην τέταρτη δεκαετία παρουσίας του και εστιάζει στο μέλλον, αναδεικνύοντας καλλιτεχνικές πρακτικές που αντικατοπτρίζουν τις αναζητήσεις και τους πειραματισμούς στη σύγχρονη φωτογραφία.

 

Οι εκθέσεις του φεστιβάλ αναπτύσσoνται στους δύο ορόφους του μουσείου, σε έκταση 2.000 τμ, και αρθρώνονται μέσα από αυτοτελείς ενότητες που διασταυρώνουν φωτογραφικά έργα σύγχρονων δημιουργών, οπτικοακουστικό υλικό και φωτογραφικά βιβλία. Το πρόγραμμα της διοργάνωσης περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ένα σύνολο δράσεων –προβολές, εκπαιδευτικά προγράμματα, portfolio reviews, ομιλίες, παράλληλες εκδηλώσεις και εκθέσεις– που διευρύνουν το διάλογο και την ενεργό συμμετοχή.

 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα, επισκεφτείτε το δικτυακό τόπο, www.photofestival.gr

 

 

Συμμετέχουν:

ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ //

 

[CONSTRUCTING WORLDS]

Πέτρος Ευσταθιάδης (GR), Νικόλας Βεντουράκης (GR), Gidon Levin (IL), Emmanuel Tussore (FR), Boris Loder (DE), Michel Lamoller (DE), Daniel Everett (US), Μαργαρίτα Yoko Νικητάκη (GR)

 

[RANDOM ACCESS IMAGES]

Alessandro Calabrese (IT), Paolo Cirio (IT), Marvin Leuvrey (FR), Reinis Lismanis (LV), Kristina Ollek (DE), Observatory (Γιώργος Καραηλίας, Γιάννης Καρπούζης, Γιώργος Πρίνος, Παύλος Φυσάκης) GR

 

[PERSONAL NOTEBOOKS]

Amy Elkins (US), Miki Hasegawa (JP),Justin Maxon (US),Nina Berman (US), Tomaso Clavarino (IT), Erik Gustafsson (SE), Marco Marzocchi (IT), Diego Moreno (MX)

 

[THE EXOTIC OTHER]

Sanne De Wilde (BE), Tommaso Protti (IT), Ole Witt (DE), Miguel Hahn & Jan-Christoph Hartung (DE), Leonard Suryajaya (ID), Srikhao (TH), Basile Mookherjee (FR), Cyril Porchet (CH), Misha Vallejo (EC)

 

[POST-SOVIET VISIONS]

Viacheslav Poliakov (UA), Alexey Shlyk (BY), Igor Samolet (RU),  Kirill Golovchenko (UA), David Denil (BE), Andrew Miksys (US/LT)

 

[SHELTERING THE SELF]

Charlotte Mano (FR), Marie-Pierre Cravedi (FR), Μάρι Mασουρίδου (GR), Γιώργος Γιατρομανωλάκης (GR), Yurian Quintanas (ES), Anni Hanen (FI), Christiane Peschek (AT)

 

[EMBEDDED IN NATURE]

Nina Roeder (DE), Jessica Wolfelsperger (CH), Στέλιος Καλλινίκου (CY), Vanja Bucan (SI), Synchrodogs (UA), Jaakko Kahilaniemi (FI), Xiaoyi Chen (CN)

 

[IMMERSED IN THE PAST]

Yukari Chikura (JP), Miyoung Kim (KR), Jonny Briggs (GB), Cherine Fahd (AU), Paulina Otylie Surys (PL), Alexei Siozov (GR), Viktor Koen (GR/US)

 

[ΝΕΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ 2018]

Κατερίνα Χατζηδημητρίου, Νατάσα Καντεμίρη, Δημήτρης Κεχρής, Ηλίας Λιατσόπουλος, Ιωάννα Σακελλαράκη, Μιχάλης Αλμυρούδης, Ιουστίνη Δρακουλάκου, Ηλίας Λόης, Γιάννης Μανωλής, Αλεξάνδρα Ρίμπα, Εύα Μπεσλεμέ, Κλαύδια Μπαλαμπανίδου, Μαρία Lumibao Hernandez, Κωνσταντίνος Γδοντάκης, Σπύρος Σουέρεφ

 

Γενική είσοδος για όλες τις εκθέσεις: € 7, € 4 ευρώ (μειωμένο)

 

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε επικοινωνήστε με το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας:
210 92 11 751, press@hcp.gr

Στρατηγού Κοντούλη 3, 117 42 Αθήνα
www.photofestival.gr . www.hcp.gr