Κατηγορία: B-SIDE

Aργυρή Άρκτος

– Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής –

68o Φεστιβάλ Βερολίνου

 

ΜΕ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

(Mug / Twarz)

 

Μια ταινία της: Μαλγκορζάτα Σουμόφσκα

Με τους:  Ματέους Κοσκίκεβιτς, Ανιέσκα Πότσιαντλικ

 

11 Απριλίου στους κινηματογράφους από την Seven Films

«Ένα συναρπαστικό μίγμα δυνατού ρεαλισμού και κωμωδίας φαντασίας» THE GUARDIAN

 

«Προσφέρει πικρές αλήθειες για το τι κρύβεται πίσω από την επιφάνεια μιας προσεκτικά κατασκευασμένης εικόνας.» SCREEN INTERNATIONAL

 

«Θέτει πολύ αξιόλογα ζητήματα σχετικά με την ανθρώπινη αλλά και την θεσμική σκληρότητα και αδιαφορία» THE HOLLYWOOD REPORTER

 

Ένα σαρκαστικό σχόλιο για τη μοντέρνα Πολωνία και την επαρχία της, από τη σκηνοθέτιδα των Body και In the name of.

 

Σύνοψη

Ο Γιάτσεκ αγαπά τη heavy metal και το σκύλο του. Απολαμβάνει τη ζωή και συντηρεί τους γυμνασμένους μυς του δουλεύοντας σε εργοτάξιο- κοντά στο σημείο όπου ανεγείρεται το μεγαλύτερο άγαλμα του Ιησού στον κόσμο. Η ζωή του βγαίνει εκτός τροχιάς όταν ένα ατύχημα στη δουλειά τον παραμορφώνει. Ο Γιάτσεκ θα γίνει ο πρώτος άνθρωπος στη χώρα που κάνει μεταμόσχευση προσώπου. Μπορεί να έχει γίνει εθνικός ήρωας, αλλά ο ίδιος δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Το άγαλμα του Ιησού στο μεταξύ μεγαλώνει όλο και περισσότερο.

Σημείωμα σκηνοθέτη

Η ιδέα βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά αυτό είναι μόνο το υπόβαθρο για όλα όσα συμβαίνουν στην ταινία. Από τη μια, είναι η κατασκευή του μεγαλύτερου αγάλματος του Χριστού στον κόσμο – μεγαλύτερο κι από το άγαλμα στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Από την άλλη πλευρά, η πρώτη μεταμόσχευση προσώπου στον κόσμο που πραγματοποιήθηκε από τους γιατρούς του Κέντρου Ογκολογίας στο Gliwice. Πιστεύω ότι κάναμε πολύ καλή δουλειά με την αναπαράσταση των δύο αυτών γεγονότων. Επίσης μιλήσαμε με τον Grzegorz Galasiński, τον άνθρωπο που έκανε αυτήν την μεταμόσχευση, ο οποίος μας βοήθησε πολύ.

Ο Γιάτσεκ, διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ρομαντικού ήρωα. Είναι ο ορισμός της ελευθερίας. Ένας χαρακτήρας, που προκαλεί άγχος, γέλιο, έκπληξη όχι μόνο στην οικογένειά του αλλά και στην κοινότητα. Με άγγιξε, με την καθαρή και φυσική του ενέργεια, την ειλικρίνεια του, σε έναν κόσμο γεμάτο στρεβλώσεις. Πιστεύω ότι συνδέθηκα πραγματικά μαζί του.

Στην αρχή, η οικογένειά του είναι ταυτόχρονα η δύναμη και η αδυναμία του. Αυτό που είναι ως άνθρωπος, το οφείλει σ αυτούς. Αυτός που γίνεται μετά το ατύχημα, είναι επίσης το αποτέλεσμα των ενεργειών τους απέναντί του. Η οικογένεια του έχει πρόβλημα αποδοχής αυτού το νέου, διαφορετικού Γιάτσεκ. Η μητέρα του αρχίζει να πιστεύει πραγματικά ότι αυτός δεν είναι πια ο γιος της, κάτι που δείχνει το σκεπτικισμό της Πολωνικής κοινωνίας απέναντι στις μεταμοσχεύσεις. Δεν είναι “σύμφωνο με τη θρησκεία”.

Αυτή η τυπική, πολωνική, καθολική οικογένεια είναι μάλλον μια κατάρα για τον ήρωα – γι ‘αυτό θέλει να φύγει μακριά της. Η μόνη που τον αποδέχεται είναι η αδελφή του. Στην ταινία σκιαγραφούμε μια πολωνική οικογένεια σε μια κρίσιμη καμπή. Ίσως κάποιοι να έχουν πρόβλημα με αυτή την περιγραφή και κάποιοι άλλοι να αναγνωρίσουν σε αυτήν μια κλασική οικογένεια της επαρχίας. Το αφήνω στο κοινό να σχηματίσει τη δική του γνώμη. Σίγουρα, είναι δυσλειτουργική, αλλά ποια οικογένεια δεν είναι; Ο στόχος μου δεν είναι να στιγματίσω μια πολωνική οικογένεια από την επαρχιακή Πολωνία. Είναι απλά ένα παραμύθι για έναν άνθρωπο που γίνεται απόκληρος – όχι μόνο ξένος – ένας πραγματικός αποστάτης και κατά μία έννοια, ένας αμαρτωλός.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να δείξω έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει ένα δίλημμα, έναν άνθρωπο που περιβάλλεται από την άγρια ​​φύση και κατά κάποιο τρόπο ζει ανάμεσα σε άγριους ανθρώπους. Ο κόσμος της υπαίθρου είναι όμορφος και σκληρός την ίδια στιγμή, οι άνθρωποι μπορεί να είναι κακοί. Τα πάντα εδώ είναι απλούστερα, οι κανόνες της ζωής είναι σαφέστεροι, πιο πρωτόγονοι. Η καθημερινότητα βασίζεται στις σχέσεις και τη συνύπαρξη με τη φύση. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί εύκολα να αποκοπεί από τις ρίζες του, γιατί αυτές πάντα θα επανέρχονται. Μου αρέσει να δείχνω αυτήν την εικόνα της  Πολωνίας, αλλά αυτή είναι μια Πολωνία απ’ την οποία ο Γιάτσεκ προσπαθεί να ξεφύγει. Παρά την άγρια ομορφιά της.

Πριν από το ατύχημα ο Γιάτσεκ ήταν ένα όμορφο αγόρι, γεμάτο ζωή και γοητεία. Η εμφάνισή του μετά το ατύχημα έπρεπε να προκαλεί δυσαρέσκεια, αν και η γοητεία του ήταν ακόμα εκεί. Αυτό ήταν ένα δύσκολο έργο. Ο Γιάτσεκ μετά το ατύχημα είναι κάποιος που μπορεί να τρομάξει τους ανθρώπους. Το αποτέλεσμα από ιατρική άποψη ήταν προφανώς επιτυχές, καθώς έσωσε τη ζωή του. Όμως, από άποψη αισθητικής, αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι μπορεί να κάνει κάποιος με ένα τέτοιο πρόσωπο, πώς να λειτουργήσει μέσα στην οικογένεια του, στη δουλειά του, στο δρόμο, με μια γυναίκα, κλπ.

Ο Γιάτσεκ δεν άλλαξε μέσα του, μόνο η εμφάνισή του άλλαξε. Δεν υπάρχει μίσος μέσα του για την μοίρα του, δεν τρέφει περιφρόνηση για τη ζωή του. Ξέρει ότι η ζωή μπορεί να συνεχιστεί, αλλά οι άνθρωποι γύρω του δεν του δίνουν την ευκαιρία.

Η αδελφή του, είναι ο μόνος άνθρωπος που πιστεύει στον Γιάτσεκ, τον βοηθά μετά το ατύχημα στο να αντιμετωπίσει τα media, στηρίζει την προσπάθεια της αποκατάστασής του. Είναι μαζί του κάθε μέρα, βοηθώντας τον με τις απλούστερες και πιο δύσκολες καθημερινές λειτουργείες, με άλλα λόγια, τον μαθαίνει πώς να επιστρέψει στη ζωή, πολύ συχνά ξεχνώντας και παραμερίζοντας την δική της οικογένεια. Η σχέση τους είναι σίγουρα μοναδική. Η αδελφή του, θα κάνει τα πάντα για να τον φέρει πίσω σε μια ισορροπημένη ύπαρξη, μια κανονική ζωή μέσα στην κοινωνία, έτσι ώστε να μην χάσει την πίστη του στον εαυτό του και στους άλλους. Η αδελφή του ασθενή που έκανε στην πραγματικότητα την μεταμόσχευση που ενέπνευσε την ιστορία, ήταν ακριβώς ένας τέτοιος άνθρωπος και ο χαρακτήρας της ταινίας βασίζεται απόλυτα σ’ αυτήν.

Κάνω ταινίες για τα πράγματα που με ενοχλούν στην Πολωνία: τον βαθιά ριζωμένο καθολικισμό, την υποκρισία, την επιθετικότητα, τη έλλειψη ανοχής και την απόρριψη  του διαφορετικού, του καινούργιου. Αυτά τα στοιχεία υπήρχαν σε όλες μου τις ταινίες, αλλά στην πραγματικότητα τo «ΜΕ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ»  είναι πιο άμεση από τις υπόλοιπες. Απλά συνέβη. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να προσεγγίζει κάποια θέματα γονατίζοντας,  ή με ταπεινοφροσύνη, ή ξεκινώντας με κάποια θεωρία από την αρχή. Ξέρω ότι δεν μπορώ να πολεμήσω ορισμένα πράγματα, αλλά μπορώ να τα διασκεδάσω. Έχω την εντύπωση ότι όλοι θα επωφελούμασταν εάν γελάγαμε πιο συχνά και διαφωνούσαμε λιγότερο στην Πολωνία. Και αυτή είναι η ταινία μου – Ο Γιάτσεκ , παρά τις αντιξοότητες της μοίρας και τη συμπεριφορά των συγγενών του, δεν χάνει τη θετική του ενέργεια. Βλέπω τι συμβαίνει στην Πολωνία, με ανησυχεί, με πονάει και με γεμίζει με άγχος, αλλά αν μιλούσα γι ‘αυτά με τον τρόπο αυτό, κανείς δεν θα ήθελε να ακούσει τι λέω. Έτσι, επιλέγω το μαύρο χιούμορ.

Ο πολωνικός κινηματογράφος δεν είχε πολλές κωμωδίες που εκτιμήθηκαν στο εξωτερικό στο παρελθόν. Ίσως αυτή η κατάσταση να αλλάξει. Δεν πρόκειται να κάνω μια κωμωδία τώρα, αλλά ενδιαφέρομαι για το μαύρο χιούμορ στον πολωνικό κινηματογράφο, επειδή είναι αναζωογονητικό και απλά ελκυστικό. Νομίζω ότι είναι μια πολύτιμη προσπάθεια να δείξουμε στους Πολωνούς ιστορικές απόψεις που θεωρούν δεδομένες, από μια διαφορετική οπτική γωνία και όχι από τη σοβαρή. Μετά την ταινία “Σώμα”, όταν η κινηματογραφική μας αίσθηση του χιούμορ εκτιμήθηκε από τους κριτικούς στην Πολωνία και στο εξωτερικό, τροφοδότησα την επιθυμία μου να δείξω ότι οι Πολωνοί μπορούν να έχουν απόσταση μεταξύ τους. Στη ζωή μου, πιστεύω όλο και πιο συχνά, ότι μόνο η απόσταση και το πνεύμα μπορούν να μας σώσουν από τους εαυτούς μας.

 

11 Απριλίου στους κινηματογράφους

από την Seven Films

 

Διάρκεια: 91’

O Werner Herzog, o Γερμανός καλλιτέχνης που βρίσκει συνεχώς τρόπους να ανανεώνει την κουβέντα γύρω από το σινεμά, έρχεται στη Στέγη.

Πολυπράγμων, αταξινόμητος και πάντα καλλιτεχνικά ανορθόδοξος, ο Βέρνερ Χέρτσογκ έρχεται στην Αθήνα, καλεσμένος της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, σε ένα αφιέρωμα που φιλοδοξεί να καλύψει όλο το εύρος του ασυμβίβαστου, ιδιοσυγκρασιακού, πολυσχιδούς και επιδραστικού σύμπαντός του. Βυθιστείτε στον κόσμο επτά ταινιών από όλο το φάσμα των πέντε δεκαετιών της φιλμογραφίας του στις 11 Απριλίου στη Μικρή Σκηνή της Στέγης και στις 13 Απριλίου στο Goethe-Institut Athen. Απολαύστε τον σε μία εκ βαθέων συζήτηση στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης στις 15 Απριλίου, με έναν από τους πιο περιζήτητους Αμερικανούς διανοούμενους, έναν «επιμελητή της δημόσιας περιέργειας», μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ωνάση, τον Paul Holdengräber. Και αν είστε κινηματογραφιστές ή φοιτητές κινηματογράφου, πάρτε μέρος στο masterclass του στις 16 Απριλίου στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη (αιτήσεις έως 5 Απριλίου).

Ο Βέρνερ Χέρτσογκ μεγάλωσε σε ένα αποκομμένο από τον πολιτισμό χωριό της Βαυαρίας, χωρίς πρόσβαση σε τηλεόραση ή ταινίες. Έκανε το πρώτο του τηλεφώνημα στα 17 του και την πρώτη του ταινία στα 19 του. Αυτοδίδακτος, αλλά οραματιστής με αστείρευτη έμπνευση, έχτισε μια πολύπλευρη καριέρα ως κινηματογραφιστής («Αγκίρε, η Μάστιγα του Θεού», “Grizzly Bear”, «Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη»), έπαιξε στο πλευρό του Tom Cruise, δίδαξε επίδοξους σκηνοθέτες, έσωσε τη ζωή του Joaquin Phoenix (στην πραγματικότητα, όχι σε ταινία), σκηνοθέτησε όπερα και έφαγε ένα παπούτσι (χαμένο στοίχημα που κατέγραψε σε ντοκιμαντέρ).

O Χέρτσογκ έχει μία ιδιαίτερη σχέση με την Ελλάδα και την αρχαιότητα. Ο παππούς του Ρούντολφ, μελετητής και αρχαιολόγος, ανακάλυψε αρχαία αντικείμενα σε ανασκαφές που πραγματοποίησε στην Κω, στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι ανακαλύψεις γοήτευσαν τον νεαρό Χέρτσογκ και το έργο του παππού του ενέπνευσε το δικό του κινηματογραφικό ταξίδι σε ανεξερεύνητους τόπους. Δύο από τις πρώτες του ταινίες μικρού μήκους, “Last Words”(1968) και “Signs of Life” (1968), γυρίστηκαν στην Ελλάδα και θα προβληθούν στις 11 Απριλίου, στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

 

Επιμέλεια αφιερώματος: Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Πάσκουα Βοργιά

Οργάνωση: Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

 

ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ: Ο WERNER HERZOG ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ PAUL HOLDENGRÄBER

15 Απριλίου 2019 | Κεντρική Σκηνή | 19:00

 

Ο μετρ των ζωντανών συνεντεύξεων, Paul Holdengräber, ξεναγεί το κοινό στο υπέροχα ανήσυχο μυαλό μιας σπουδαίας μορφής της σύγχρονης τέχνης.

 

Ο θρυλικός Γερμανός σκηνοθέτης μοιράζεται ιστορίες, σκέψεις και απόψεις στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στις 15 Απριλίου, με έναν από τους διασημότερους Αμερικανούς διανοούμενους.

Μετά την προ τριετίας συζήτησή τους για την αρχαία ελληνική γραμματεία, σε μια συμπαραγωγή του Ιδρύματος Ωνάση στη Νέα Υόρκη, ο Χέρτσογκ θα συναντήσει για άλλη μία φορά τον μετρ των ζωντανών συνεντεύξεων. Ο Πολ Χολντενγκρέιμπερ, Ιδρυτικός Εκτελεστικός Διευθυντής του Onassis Los Angeles (OLA) και Ιδρυτής & Διευθυντής της πολιτιστικής σειράς LIVE from the NYPL της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης από το 2004 έως το 2018, σε μια κουβέντα εξίσου απρόβλεπτη με την πορεία του 76χρονου δημιουργού.

 

Δωρεάν με δελτία εισόδου

Απαραίτητη η προκράτηση θέσης (1 θέση ανά άτομο) στο infotickets@sgt.gr, συμπληρώνοντας ονοματεπώνυμο και αριθμό τηλεφώνου.

Η κράτηση θέσης ισχύει έως 50 λεπτά πριν την έναρξη της εκδήλωσης. Όσοι δεν παραλάβουν τα δελτία τους έγκαιρα θα μπουν σε λίστα αναμονής.

 

Η συζήτηση θα έχει παράλληλη διερμηνεία στα ελληνικά και στην ελληνική νοηματική γλώσσα.

 

WERNER HERZOG: Προβολές ταινιών

11 Απριλίου 2019 | Στέγη | Μικρή Σκηνή | 17:00

13 Απριλίου | Αμφιθέατρο του Goethe – Institut Athen (Ομήρου 14-16) | 17:00

 

Αψηφώντας από την πρώτη στιγμή οποιαδήποτε σύμβαση, η διαρκώς αυξανόμενη φιλμογραφία του Βέρνερ Χέρτσογκ, εκτός από αδιάσειστη απόδειξη της έλλειψης διαχωρισμού ανάμεσα στη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ, υπήρξε πάντοτε και μια ανεξάντλητη πηγή ιδεών, συναισθημάτων, μύθων, πολιτισμών, που σε στέλνει κάθε φορά απροστάτευτο σε νέους αφηγηματικούς «κινδύνους», μόνο και μόνο για να σε επαναφέρει πιο δυνατό και θωρακισμένο από την αλήθεια του. Ένα πλήρες εγχειρίδιο επιβίωσης που αποκτά διαρκώς νέους αναγνώστες και συνεχίζει να αποτελείται από ταινίες που ξεπερνούν τις συμβατικές νόρμες ενός απλού κινηματογραφικού έργου και αγγίζουν τα όρια μιας εμπειρίας.

Με αφορμή την επίσκεψη του Βέρνερ Χέρτσογκ στην Αθήνα, τη Δευτέρα 15 Απριλίου, και τη συζήτησή του με τον Διευθυντή της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης, Paul Holdengräber, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, θα προηγηθούν δύο ημέρες με προβολές ταινιών του σπουδαίου Γερμανού σκηνοθέτη, στις 11 Απριλίου, στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, και στις 13 Απριλίου, στο Αμφιθέατρο του Goethe – Institut Athen.

Οι επτά ταινίες που θα προβληθούν καλύπτουν όλο το φάσμα του έργου του Βέρνερ Χέρτσογκ (μυθοπλασία, ντοκιμαντέρ, ταινίες μικρού μήκους – ενώ στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται και οι δύο ταινίες του που γύρισε στην Ελλάδα το 1968), διατρέχουν τις πέντε δεκαετίες της φιλμογραφίας του και στρέφονται γύρω από τις μόνιμες θεματικές του που επανέρχονται διαρκώς στο κέντρο του ασυμβίβαστου, ιδιοσυγκρασιακού, πολυσχιδούς και επιδραστικού, όσο λίγα, έργου του.

 

Συντελεστές

Επιμέλεια: FLIX.GR

Συνδιοργάνωση: Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση & GOETHE – INSTITUT ATHEN

 

Πρόγραμμα

ΣΤΕΓΗ

ΠΕΜΠΤΗ 11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  

17:00 | “Bells from the Deep: Faith and Superstition in Russia” (Καμπάνες από τα Βάθη)

Ντοκιμαντέρ, Γερμανία | 1993 | 60’ | Ελληνικοί και αγγλικοί υπότιτλοι

 

19:00 | “Into the Inferno”

Ντοκιμαντέρ, Ηνωμένο Βασίλειο – Αυστρία | 2016 | 104’ | Ελληνικοί υπότιτλοι

 

21:00  | “Last Words” (Τελευταίες Λέξεις)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία | 1968 | 13′ | Aγγλικοί υπότιτλοι

“Signs of Life” (Σημάδια Ζωής)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία | 1968 | 87′ | Ελληνικοί και αγγλικοί υπότιτλοι

 

GOETHE

ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

17:00 | “Land of Silence and Darkness” (Χώρα της Σιωπής και του Σκότους)

Ντοκιμαντέρ, Δυτική Γερμανία | 1971 | 85’ | Ελληνικοί υπότιτλοι

 

19:00 | “Stroszek” (Στρότσεκ)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία | 1976 | 116’ | Ελληνικοί υπότιτλοι

 

21:30 | “The Enigma of Kaspar Hauser” (Το αίνιγμα του Κάσπαρ Χάουζερ)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία | 1974 | 109’ | Ελληνικοί υπότιτλοι

 

Είσοδος ελεύθερη, με σειρά προτεραιότητας.

Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν από κάθε εκδήλωση.

 

Τις προβολές προλογίζει η ομάδα του Flix.gr (με διερμηνεία στα αγγλικά και στα ελληνικά για κωφούς)

 

 

Διαβάστε περισσότερα

 

Land des Schweigens und der Dunkelheit (Χώρα της Σιωπής και του Σκότους)

Ντοκιμαντέρ, Δυτική Γερμανία, 1971, 85’

Η 56χρονη Fini Straubinger, τυφλή και κωφή μετά από ένα ατύχημα που είχε στα 18 της χρόνια και το οποίο την ακινητοποίησε για 30 χρόνια στο κρεβάτι, έχει αφιερώσει πλέον τη ζωή της στην ανακούφιση όσων εκείνη αποκαλεί «συντρόφους μιας κοινής μοίρας». Ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη στη Γερμανία, επισκέπτεται σπίτια και ιδρύματα και επικοινωνεί με άλλους τυφλούς και κωφούς συνανθρώπους της, μέσω ενός είδους οπτικού αλφαβήτου που αναπαριστά τα γράμματα στην παλάμη του χεριού. Ο Βέρνερ Χέρτσογκ την ακολουθεί σε ένα αποκαλυπτικό οδοιπορικό, που ξεκινάει ως μια καταγραφή του περιθωρίου μέσα στο οποίο ζουν άνθρωποι που στερούνται βασικά εργαλεία επικοινωνίας και επιβίωσης, για να καταλήξει σε ένα rollercoaster συναισθημάτων, που κορυφώνεται ακριβώς στο σημείο όπου η ανθρώπινη επαφή βρίσκει τον τρόπο να θριαμβεύσει. Βαθιά συγκινητικό και με μια δύναμη την οποία συναντάς στις εμπειρίες που μπορείς να αφομοιώσεις μόνο με όλες σου τις αισθήσεις, το ταξίδι σε αυτή τη χώρα «της σιωπής και τους σκότους» είναι εκκωφαντικά και ολόφωτα συγκλονιστικό. Αποτελεί κορυφαίο δείγμα της οπτικής γωνίας του βλέμματος του Χέρτσογκ, στραμμένου μόνιμα στην πιο αφανή, πνευματική και, ταυτόχρονα, σωματική πλευρά της ανθρώπινης επιβίωσης.

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Werner Herzog | Φωτογραφία: Jörg Schmidt-Reitwein | Μοντάζ: Beate Mainka-Jellinghaus | Γλώσσα: Γερμανικά, Νοηματική

 

Stroszek (Στρότσεκ)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία, 1976, 116’

Ο Μπρούνο Στρότσεκ, ένας πλανόδιος τροβαδούρος, βγαίνει για ακόμα μία φορά από τη φυλακή. Γυρνώντας στο διαμέρισμά του, ξαναβρίσκει όλα του τα πράγματα: το ακορντεόν, το πιάνο και το κοράκι του που μιλάει. Κάποιο βράδυ σ’ ένα μπαρ, ο Μπρούνο συναντά την πόρνη Εύα και αποφασίζει να την πάρει σπίτι του για να την γλιτώσει από τους νταβατζήδες που την εκμεταλλεύονται. Οι «προστάτες» της κοπέλας, όμως, τους απειλούν και έτσι το ζευγάρι δέχεται την πρόταση του ηλικιωμένου γείτονα του Μπρούνο, Σάιτς, να ταξιδέψουν μαζί του στην Αμερική κυνηγώντας το όνειρο για μια καλύτερη ζωή.

Η ταινία, την οποία είδε ο Ian Curtis των Joy Division τις τελευταίες ώρες της ζωής του και στην οποία μοιάζει να χρωστάει πολλά η φιλμογραφία του Jim Jarmusch, είναι τόσο ιδιοσυγκρασιακή όσο μια εύθυμη μπαλάντα για την ανθρώπινη απόγνωση και τόσο καίρια όσο ένα απρόβλεπτο road movie που χαρτογραφεί το «αμερικάνικο όνειρο» με την παράνοια και τη μελαγχολία που το συνοδεύουν. Γραμμένο μέσα σε τρεισήμισι μέρες και εν πολλοίς εμπνευσμένο από την πραγματική ζωή του εμβληματικού πρωταγωνιστή του, Μπρούνο Σ., το «Στρότσεκ» γυρίστηκε στο Πλέινφιλντ του Ουινσκόνσιν, πατρίδα του κατά συρροή δολοφόνου Ed Gein, στον οποίο βασίστηκε ο μύθος του «Ψυχώ» του Alfred Hitchcock, είναι η αγαπημένη ταινία του David Lynch από τη φιλμογραφία του Χέρτσογκ (και καθαρή έμπνευση για τα κοτόπουλα που χορεύουν στο “Eraserhead”) και παραμένει αυτή που αναδεικνύει με μια εγγενή γοητεία την ελεύθερη, ασυμβίβαστη, ρεαλιστική, χαρακτηριστική γραφή του δημιουργού του.

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Werner Herzog | Φωτογραφία: Thomas Mauch | Μοντάζ: Beate Mainka-Jellinghaus | Μουσική: Chet Atkins, Sonny Terry | Πρωταγωνιστούν: Bruno S., Eva Mattes, Clemens Scheitz | Γλώσσα: Γερμανικά, Αγγλικά

 

Jeder für sich und Gott gegen alle (Το αίνιγμα του Κάσπαρ Χάουζερ)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία, 1974, 109’

Ο Κάσπαρ Χάουζερ ζει αλυσοδεμένος σ’ ένα είδος στάβλου-φυλακής, χωρίς να μπορεί να δει ούτε να μιλήσει με κανέναν, αποκομμένος από τον έξω κόσμο. Περνά τον καιρό του στο σκοτάδι, κοιμάται, τρώει και ζει λίγο έως πολύ όπως τα ζώα. Μια μέρα, ένας άγνωστος τον σέρνει έξω, προσπαθεί να του μάθει στα γρήγορα πώς να μιλά, να περπατά, να στέκεται όρθιος και τον εγκαταλείπει στην πλατεία μιας πόλης, βάζοντάς του στο χέρι μια επιστολή προς τις Αρχές του τόπου που λέει να τον φροντίσουν. Μετά από μια πρώτη περίοδο σύγχυσης των κατοίκων, που δεν ξέρουν πώς ακριβώς να φερθούν στον παράξενο άνδρα, τον παίρνει υπό την προστασία του ο δόκτωρ Ντάουμερ, ο οποίος του διδάσκει την ομιλία, τη γραφή και την ανάγνωση, αλλά του κάνει επίσης μαθήματα μουσικής, λογικής και ηθικής, μένοντας έκπληκτος από το μαθησιακό του ταλέντο.

Ο Βέρνερ Χέρτσογκ εμπνέεται από την αληθινή ιστορία ενός νεαρού 16χρονου που βρέθηκε σε κατακόμβη της Γερμανίας του 19ου αιώνα σε κατάσταση ανθρώπινου αγριμιού, για να ολοκληρώσει αυτό που για πολλούς είναι το μεγάλο αριστούργημά του: ένα αποκαλυπτικό δοκίμιο πάνω στην (άγνωστη) ανθρώπινη φύση, ένα «κατηγορώ» για τη (γνωστή) ανθρώπινη αγριότητα, ένα παραμύθι βγαλμένο από την πιο αποτρόπαια πραγματικότητα. Λυρικό, ποιητικό, σκληρό, αστείο, ανθρώπινο ακριβώς εκεί που δεν το περιμένεις και με τη σαρωτική αντιερμηνεία του Μπρούνο Σ. στον πυρήνα του, το φιλμ –που ο αυθεντικός γερμανικός του τίτλος («Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων») θα μπορούσε να συνοψίσει όχι μόνο την ουσία του, αλλά και ολόκληρη τη φιλμογραφία του Βέρνερ Χέρτσογκ– χάρισε στον δημιουργό του το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών και μια θέση ανάμεσα στις πιο σημαντικές και επιδραστικές στιγμές του σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά.

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Werner Herzog | Φωτογραφία: Jörg Schmidt-Reitwein | Μοντάζ: Beate Mainka-Jellinghaus | Μουσική: Florian Fricke | Πρωταγωνιστούν: Bruno S., Walter Ladengast | Γλώσσα: Γερμανικά

 

Bells from the Deep: Faith and Superstition in Russia (Καμπάνες από τα Βάθη)

Ντοκιμαντέρ, Γερμανία | 1993 | 60’

Σε μια μυστικιστική διαδρομή, που καλύπτει από τελετές Σαμάνων, ορθόδοξες βαπτίσεις και εξορκισμούς μέχρι θνητούς που αυτοαποκαλούνται μετενσαρκώσεις του Ιησού Χριστού, θεραπευτές μέσω θαυματουργών υδάτων, πάρα πολύ ψηλές γυναίκες και ορφανούς κωδωνοκρούστες, ο Βέρνερ Χέρτσογκ –σε μία από τις πιο πειραματικές και αφηγηματικά ελεύθερες στιγμές του– χαρτογραφεί την πνευματικότητα του ρωσικού λαού σε όλη την έντασή της, από την πίστη μέχρι την υστερία. Κλείνοντας μέσα του θρύλους, δεισιδαιμονίες, παράξενες ανθρώπινες ιστορίες, απονενοημένες πράξεις αφοσίωσης σε μια υπέρτατη δύναμη και μια σουρεαλιστική αύρα που δεν αργεί να πάρει τη μορφή άγριου ρεαλισμού, το ντοκιμαντέρ, που γυρίστηκε το 1993 στη Σιβηρία, μοιάζει περισσότερο με μια τελετή διαλογισμού από μόνο του. Όταν, στο δεύτερο μέρος, η αφήγηση επικεντρώνεται στην ιστορία της πόλης του Κίτεζ που, σύμφωνα με τον θρύλο, ο Θεός βύθισε κάτω από μια λίμνη απαντώντας στις εκκλήσεις των απεγνωσμένων κατοίκων της για σωτηρία από τις συνεχείς επιθέσεις των Ούννων και των Τατάρων, δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από την εικόνα των πιστών, που κολλάνε το αφτί τους στον πάγο για να ακούσουν τις καμπάνες από τα βάθη της ιστορίας, για να αντιληφθείς πως ό,τι βλέπεις είναι, πριν και μετά από οτιδήποτε, η συνταρακτική τεκμηρίωση της ανάγκης του ανθρώπου να πιστέψει σε κάτι πέρα από το ανθρώπινο.

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Werner Herzog | Φωτογραφία: Jörg Schmidt-Reitwein | Μοντάζ: Rainer Standke | Γλώσσα: Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά

 

 

Into the Inferno

Ντοκιμαντέρ, Ηνωμένο Βασίλειο – Αυστρία, 2016, 104’

Με οδηγό τον ηφαιστειολόγο Clive Oppenheimer, ο Βέρνερ Χέρτσογκ ενδίδει ολοκληρωτικά στη γοητεία που του ασκούν τα ηφαίστεια ήδη από την αρχή της καριέρας του (το 1977 είχε γυρίσει το “La Soufrière”, ένα ντοκιμαντέρ για το ηφαίστειο La Grande Soufrière στη Γουαδελούπη) και μαζί επισκέπτονται ενεργά ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο – από την Αιθιοπία έως τη Βόρεια Κορέα και από την Ισλανδία μέχρι την Ινδονησία. Η έρευνά τους δεν εξαντλείται μόνο στο παράδοξο της αντίθεσης ανάμεσα στη ακαταμάχητη φωτογένεια και την καταστρεπτική δύναμή τους, αλλά φτάνει ακόμη μακρύτερα, εκεί όπου συνειδητοποιεί κανείς το εφήμερο της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην αποδεδειγμένη προϊστορικά δυνατότητα των ηφαιστείων να αφανίσουν οτιδήποτε ζωντανό επί της Γης. Μιλώντας με επιστήμονες, ντόπιους κατοίκους των ηφαιστειογενών περιοχών, αλλά και ανά τον κόσμο θαυμαστές των ηφαιστείων, ο Χέρτσογκ θολώνει για ακόμη μία φορά με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο –και με ένα απολαυστικό δικό του voice over– τα όρια της τεκμηρίωσης με τη μυθοπλασία. Φιλοσοφεί πάνω σε εικόνες που κόβουν την ανάσα, χαρτογραφεί τα σημεία όπου η λάβα αφήνει το καυτό σημάδι της ως διαρκή προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα και παίρνει από τον χέρι τον θεατή για ένα αλησμόνητο ταξίδι-εμπειρία σε μια γοητευτική «κόλαση».

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Βέρνερ Χέρτσογκ | Παραγωγή: André Singer, Lucki Stipetić | Φωτογραφία: Peter Zeitlinger | Μοντάζ: Joe Bini | Γλώσσα: Αγγλικά

 

Letzte Worte (Τελευταίες Λέξεις)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία, 1968, 13’

O τελευταίος άνθρωπος που εγκατέλειψε διά της βίας το απομονωμένο νησί Σπιναλόγκα ανοιχτά της Κρήτης –το επίσημο ελληνικό λεπροκομείο που λειτούργησε από το 1903 μέχρι και το 1957– ζει στην Ελούντα της Κρήτης, μένει μόνος του όλη μέρα στο σπίτι του, το βράδυ παίζει λύρα στα καφενεία και επαναλαμβάνει συνεχώς ότι αρνείται να μιλήσει, ότι δεν θέλει να πει ούτε μία λέξη. Η ταινία, που γυρίστηκε σε δύο μέρες (κυρίως νύχτες, όπως έχει υποστηρίξει ο ίδιος ο Χέρτσογκ) και μονταρίστηκε σε μία, στο περιθώριο των γυρισμάτων της πρώτης του μεγάλου μήκους ταινίας, «Σημάδια Ζωής», είναι στην πραγματικότητα μια ταινία μυθοπλασίας που θέλει να μοιάζει με ψευδοντοκιμαντέρ.

Ο Χέρτσογκ συνέλαβε την ιδέα του τελευταίου κατοίκου της Σπιναλόγκας, που τον υποδύεται ένας πραγματικός διάσημος λυράρης ο οποίος αρνείται να μιλήσει, την ίδια στιγμή που κάτοικοι του νησιού επαναλαμβάνουν φήμες και πραγματικότητες γύρω από το παρελθόν και το παρόν του τόσες φορές, ώστε παύει πλέον να έχει σημασία. Γοητευμένος από τους ντόπιους κατοίκους του νησιού, το απόκοσμο τοπίο της εγκαταλελειμμένης Σπιναλόγκας, την παραδοσιακή μουσική της κρητικής λύρας και τη θεατρικότητα της πρόζας, που έρχεται σε αρμονική αντίθεση με τον αυθορμητισμό των ερασιτεχνών ηθοποιών, ο Χέρτσογκ παραδίδει με τις «Τελευταίες Λέξεις» έναν μικρό θρίαμβο του παραλόγου που καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα και ένα καίριο σχόλιο για την ίδια τη δύναμη του λόγου – στο σινεμά, τη ζωή, την ίδια την Ιστορία. Η ταινία απέσπασε Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Φεστιβάλ του Ομπερχάουζεν το 1968.

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Werner Herzog | Φωτογραφία: Thomas Mauch | Μοντάζ: Beate Mainka-Jellinghaus |

Γλώσσα: Ελληνικά

 

Lebenszeichen (Σημάδια Ζωής)

Μυθοπλασία, Δυτική Γερμανία, 1968, 87’

Ο Γερμανός αλεξιπτωτιστής Στρότσεκ, μετά τον τραυματισμό του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στέλνεται για να αναρρώσει σε ένα ελληνικό νησί. Μένει σε ένα οχυρό, που χρησιμοποιείται και ως αποθήκη πυρομαχικών, μαζί με τη σύζυγό του, Νόρα, και δύο συνάδελφους στρατιώτες, τον άξεστο Μάινχαρντ και τον εσωστρεφή Μπέκερ που δηλώνει γοητευμένος από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Η απόλυτη αδράνεια, ωστόσο, με την οποία περνούν οι μέρες τους, αρχίζει να διαβρώνει τη σχέση τους με την πραγματικότητα.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας του 24χρονου τότε Βέρνερ Χέρτσογκ γράφτηκε από τον ίδιο σε ηλικία 19 ετών, βασισμένη αρχικά σε μια πραγματική ιστορία που ο Χέρτσογκ ανακάλυψε αργότερα ότι ήταν η βάση του βιβλίου του ρομαντικού Ludwig Achim von Arnim, «Ο Τρελός Ανάπηρος του Φρούριου Ρατονό», που εκδόθηκε το 1818. Τα γυρίσματα, που έγιναν με μια κλεμμένη κάμερα 35mm και με 20.000 δολάρια που είχε κερδίσει ο Χέρτσογκ σε έναν διαγωνισμό σεναρίου στη Γερμανία, πραγματοποιήθηκαν στην Ελούντα της Κρήτης και στην Κω, το νησί των Δωδεκανήσων όπου ο παππούς του, ο διάσημος αρχαιολόγος Rudolf Herzog, εργάστηκε για πολλά χρόνια. Αν και περισσότερο ακαδημαϊκή από τη μετέπειτα πιο αντισυμβατική αφηγηματικά φιλμογραφία του, αποτελεί το πρώτο εξαίρετο δείγμα της σχεδόν εμμονικής προβληματικής του πάνω στον άνθρωπο που αναμετριέται με τη λογική, στο κέντρο της Ιστορίας. Η αντίστιξη της σύγχρονης (στους τίτλους ακούμε μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου) και της κλασικής μουσικής (Chopin), το φυσικό τοπίο που είναι κύριος πρωταγωνιστής (το ίδιο σύνθετος με τους χαρακτήρες των στρατιωτών που απέχουν πολύ από την τότε πεπατημένη, μονοδιάστατη απεικόνισή τους στο σινεμά) και η διάχυτη αίσθηση μιας μικρής ανθρώπινης ιστορίας που αντανακλά μια οικουμενική αντιπολεμική έκκληση, καθιστούν τα «Σημάδια Ζωής» ένα από τα πιο εμβληματικά κομμάτια της φιλμογραφίας του Βέρνερ Χέρτσογκ, που τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του 1968.

 

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Werner Herzog | Φωτογραφία: Thomas Mauch | Μοντάζ: Beate Mainka-Jellinghaus | Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Πρωταγωνιστούν: Peter Brogle, Wofgang Reichmann, Αθηνά Ζαχαροπούλου, Wolfgang von Ungern-Sternberg | Γλώσσα: Γερμανικά

 

OPEN CALL: Masterclass με τον Werner Herzog

O θρυλικός σκηνοθέτης συναντά 70 κινηματογραφιστές στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη (Λ. Αμαλίας 56), στις 16 Απριλίου

 

Ακολουθήστε τον κορυφαίο σκηνοθέτη Werner Herzog σε ένα masterclass για τον κινηματογράφο, τους κόσμους μέσα στον κόσμο μας και την τέχνη του να μένεις πάντα ανήσυχος.

Τι ιστορίες θέλετε να αφηγηθείτε μέσα από τις ταινίες σας; Για ποιον λόγο ασχολείστε με τον κινηματογράφο; Ποια είναι η σχέση σας με τον ανορθόδοξο κόσμο του Werner Herzog; Ποιος κινηματογραφικός χαρακτήρας του θα θέλατε να είστε; Αν μπορούσατε να του κάνετε μια ερώτηση, ποια θα ήταν; Γράψτε μας για ό,τι σκέφτεστε αυθόρμητα, αρκεί η απάντησή σας να είναι μέχρι 200 λέξεις.

Στείλτε την παράγραφό σας στο email: ask_werner@sgt.gr. Η αίτησή σας μπορεί να είναι στα ελληνικά ή στα αγγλικά.

«Δεν χρειάζεστε βιογραφικό, αρκεί να είστε τολμηροί κινηματογραφιστές, η φωτιά να καίει μέσα σας».

Werner Herzog

 

Υποβολή αιτήσεων έως τις 5 Απριλίου 2019

Το κάλεσμα απευθύνεται σε κινηματογραφιστές και φοιτητές κινηματογράφου.
Το masterclass θα γίνει στα αγγλικά χωρίς μετάφραση.

 

Βιογραφικά

 

WERNER HERZOG

Ο Βέρνερ Χέρτσογκ έχει γράψει, σκηνοθετήσει και κάνει την παραγωγή σε περισσότερες από 60 ταινίες μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ, ανάμεσα στις οποίες είναι οι “Grizzly Man”, «Βόιτσεκ» (“Woyzeck”), «Αγκίρε, η μάστιγα του Θεού» (“Aguirre, the Wrath of God”), «Φιτζκαράλντο, ο τυχοδιώκτης του Αμαζονίου» (“Fitzcarraldo”) και “Cave of Forgotten Dreams”. Γεννημένος στο Μόναχο το 1942 και μεγαλωμένος σε ένα αποκομμένο ορεινό χωριό της Βαυαρίας, ο Χέρτσογκ δεν είδε ποτέ του ως παιδί ταινίες στην τηλεόραση και έκανε την πρώτη του τηλεφωνική κλήση σε ηλικία 17 ετών.

 

PAUL HOLDENGRÄBER

Μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Ωνάση

Ο Πωλ Χολντενγκρέιμπερ είναι συνεντευξιαστής και επιμελητής. Είναι ο Ιδρυτικός Εκτελεστικός Διευθυντής του Onassis Los Angeles (OLA). Προηγουμένως, και για 14 χρόνια, υπήρξε Ιδρυτής και Διευθυντής της πολιτιστικής σειράς LIVE from the NYPL της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της οποίας πήρε συνεντεύξεις και φιλοξένησε περισσότερες από 600 εκδηλώσεις, συζητώντας με τους πάντες, από την Patti Smith έως τη Zadie Smith, από τον Ricky Jay έως τον Jay-Z, από τον Errol Morris έως την Jan Morris, από τον Wes Anderson έως την Helen Mirren, από τον Werner Herzog έως τον Mike Tyson.

Πριν από τη θητεία του στη Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, ήταν ο Ιδρυτής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Τεχνών & Πολιτισμού στο Μουσείο Τέχνης του Λος Άντζελες και Εταίρος στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Getty στο Λος Άντζελες. Έχει διδακτορικό τίτλο στη Συγκριτική Λογοτεχνία από το Princeton University και έχει διδάξει, μεταξύ άλλων, στο ίδιο το Πρίνστον, στο Williams College και στο Claremont Graduate University. Το 2003, η Γαλλική Κυβέρνηση τον ανακήρυξε Ιππότη του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών και στη συνέχεια, το 2012, τον προήγαγε σε Ταξιάρχη του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών. Το 2010, ο Πρόεδρος της Αυστριακής Δημοκρατίας του απένειμε τον Αυστριακό Σταυρό Τιμής για την Επιστήμη και την Τέχνη.

 

 

Πληροφορίες

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Συγγρού 107

 

WERNER HERZOG: Προβολές ταινιών

11 Απριλίου 2019 | Στέγη | Μικρή Σκηνή | 17:00

13 Απριλίου | Αμφιθέατρο του Goethe – Institut Athen (Ομήρου 14-16) | 17:00

 

Είσοδος ελεύθερη, με σειρά προτεραιότητας.

Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν από κάθε εκδήλωση.

Η συζήτηση θα έχει παράλληλη διερμηνεία στα ελληνικά και στην ελληνική νοηματική γλώσσα.

 

ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ: Ο WERNER HERZOG ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ PAUL HOLDENGRÄBER

15 Απριλίου 2019 | Κεντρική Σκηνή | 19:00

 

Δωρεάν με δελτία εισόδου

Απαραίτητη η προκράτηση θέσης (1 θέση ανά άτομο) στο infotickets@sgt.gr, συμπληρώνοντας ονοματεπώνυμο και αριθμό τηλεφώνου.

Η κράτηση θέσης ισχύει έως 50 λεπτά πριν την έναρξη της εκδήλωσης. Όσοι δεν παραλάβουν τα δελτία τους έγκαιρα θα μπουν σε λίστα αναμονής.

 

Η συζήτηση θα έχει παράλληλη διερμηνεία στα ελληνικά και στην ελληνική νοηματική γλώσσα.

 

OPEN CALL: Masterclass με τον Werner Herzog

16 Απριλίου | Ωνάσειος Βιβλιοθήκη (Λ. Αμαλίας 56)

 

Υποβολή αιτήσεων έως τις 5 Απριλίου 2019

Το κάλεσμα απευθύνεται σε κινηματογραφιστές και φοιτητές κινηματογράφου.
Το masterclass θα γίνει στα αγγλικά χωρίς μετάφραση.

https://www.onassis.org/el/whats-on/werner-herzog

Το μεγαλύτερο ελληνικό φεστιβάλ αποκλειστικά αφιερωμένο στα comics, ανοίγει τις πύλες του στις 19, 20 & 21 Απριλίου 2019. Το φεστιβάλ, που διοργανώνουν το Comicdom, η Hellenic American Union και το Institut Français d’Athènes – Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, παρουσιάζει πλήθος εκδηλώσεων μετατρέποντας μια ολόκληρη γειτονιά της Νεάπολης σε πραγματική γιορτή των comics.

Μεταξύ των διεθνών προσκεκλημένων της φετινής διοργάνωσης είναι:

Ø o Ισπανός Raul Allen, υποψήφιος πολλαπλών βραβείων Harvey και σχεδιαστής τίτλων, όπως THE IMMORTAL IRON FIST, SECRET AVENGERS και HAWKEYE. (Η επίσκεψή του πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες)
Ø ο Βρετανός Dan Watters, συγγραφέας των ASSASSIN’S CREED, LIMBO και THE SHADOW, καθώς και του relaunch του LUCIFER για το νεοσύστατο Sandman Universe της Vertigo.
Ø η Ισπανίδα Patricia Martín, σχεδιάστρια, illustrator και letterer σε τίτλους, όπως WONDER WOMAN, BLOODSHOT REBORN και NINJAK. (Η επίσκεψή της πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες)
Ø ο Ιταλός σχεδιαστής Stefano Zanchi με συμμετοχές –μεταξύ άλλων– σε δεκάδες τεύχη του ιστορικού τίτλου TOPOLINO, καθώς και στη μίνι σειρά DONALD QUEST.

Η φετινή διεθνής έκθεση ARCHIE: WELCOME TO RIVERDALE, που παρουσιάζεται στην Γκαλερί Χατζηκυριάκος-Γκίκας της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Cartoon Art Museum. Πρωτότυπες σελίδες με την αγαπημένη παρέα του Riverdale κι επιλεγμένα αντικείμενα από την προσωπική συλλογή της co-Ceo της Αrchie Publishing δημιουργούν μια συναρπαστική εμπειρία για τους επισκέπτες.

Στην ελληνική έκθεση με τίτλο FUTUROPOLIS συμμετέχουν εγχώριοι δημιουργοί και illustrators και φαντάζονται την πόλη του μέλλοντος μέσα από πρωτότυπα comics και εικονογραφήσεις.

Τιμώμενoς Έλληνας καλλιτέχνης φέτος είναι ο Tasmar – cartoonist, ο οποίος φιλοτέχνησε το επίσημο εικαστικό της φετινής διοργάνωσης, με επιλεγμένα έργα του να κοσμούν την ατομική έκθεσή του.

Όπως κάθε χρόνο, οι φίλοι των comics μπορούν να ενημερωθούν για νέες και παλιές εκδόσεις και να κάνουν τις αγορές τους από το bazaar ελληνικών καταστημάτων comics και εκδοτικών εταιριών, το Artists Alley και το Self-Publishers Alley. Το πρόγραμμα συμπληρώνουν workshops για την τεχνική του σεναρίου και της εικονογράφησης από τους διεθνείς προσκεκλημένους κι επιλεγμένους Έλληνες δημιουργούς, ανοιχτές συζητήσεις, προβολές ταινιών και animation, παρουσιάσεις νέων εκδόσεων comics που κάνουν το ντεμπούτο τους στο φεστιβάλ, παιδικό πρόγραμμα, και φυσικά η τελετή απονομής των Ελληνικών Βραβείων Comics και ο πάντα δημοφιλής διαγωνισμός Comicdom Cosplay, εθνικός προκριματικός για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Eurocosplay που πραγματοποιείται στο Λονδίνο.

Διάρκεια φεστιβάλ: 
Παρασκευή 19, Σάββατο 20 & Κυριακή
21 Απριλίου 2019, 11:00-21:30

Διεύθυνση:
Ελληνοαμερικανική Ένωση, Μασσαλίας 22, Αθήνα
Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, Σίνα 31, Αθήνα

Είσοδος:
Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες:

Comicdom Press: Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου, Γραφείο Τύπου | elias.kat@gmail.com | 6972002967 | www.comicdom-con.gr

Ελληνοαμερικανική Ένωση | Διεύθυνση Πολιτιστικών | culture@hau.gr | 2103680052

Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος | Σταματίνα Στρατηγού, Υπεύθυνη Τύπου | sstratigou@ifa.gr | 210 3398651 | 6979726360

 

Θεματική έκθεση φωτογραφίας

Street Photography

Έναρξη έκθεσης: Παρασκευή 5 Απριλίου, 20:00

 

Blank Wall Gallery

Φωκίωνος Νέγρη 55 Κυψέλη

[p]+30.211.4052.138 [m]+30.694.3868.124

www.blankwallgallery.com

Επιμέλεια έκθεσης: Μάρκος Δολόπικος

Διάρκεια Έκθεσης: Από 5 Απριλίου έως 17 Απριλίου 2019

 

Η Φωτογραφία Δρόμου ασκεί γοητεία τόσο στο φωτογράφο όσο και στο θεατή, γιατί οι εικόνες που παρουσιάζονται είναι πάντα ενδιαφέρουσες και πολλές φορές έχουν έντονο το στοιχείο της έκπληξης.

Σκηνές που διαδραματίζονται σε μεγάλες ή μικρές πόλεις, οικείες στο μάτι του θετή ή εντελώς άγνωστες, καταφέρνουν να μας ταξιδέψουν και να μας βάλουν στην ατμόσφαιρα και την ψυχολογία της στιγμής. Ακόμα και η πιο μικρή λεπτομέρεια συμβάλλει στη διήγηση της ιστορίας που μας λέει ο φωτογράφος μέσα από τις εικόνες του. Πολλές φορές ένα βλέμα ή μία έκφραση στο πρόσωπο κάποιου περαστικού μπορεί να μας πει τόσα πολλά. Αυτή είναι και η μαγεία της Φωτογραφίας Δρόμου, ενός είδους φωτογραφίας που ενώ φαίνεται σχετικά εύκολο, δεν μπορούν όλοι να την κάνουν.

Ένας μεγάλος αριθμός φωτογραφιών αυτού του είδους θα φιλοξενηθούν στη Blank Wall Gallery από τις 5 Απριλίου και μέχρι τις 17. Όλοι όσοι γοητεύονται από αυτές τις φωτογραφίες είναι ευπρόσδεκτοι να δουν την έκθεση.

 

 

Είσοδος Ελεύθερη

Πληροφορίες:

www.blankwallgallery.com

info@blankwallgallery.com

[p]+30.211.4052.138

[m]+30.694.3868.124

 

Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part. 14 paintings 17 years later
HASHTAG: #NMSWP #NoMoreShallWePart #StefanosRokos
ΕΓΚΑΙΝΙΑ: 03/04/2019, 20:00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 04/04/2019 – 19/05/2019
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: Σταύρος Καβαλλάρης

“Πολύ καιρό μετά την πρώτη ακρόαση του «No More Shall We Part», οι εικόνες που είχαν διαμορφωθεί μέσα μου όταν πρωτοάκουσα τα τραγούδια του δίσκου ήξερα ότι με ακολουθούν ακόμη. Έτσι, το 2015, ωριμότερος πλέον καλλιτεχνικά, αποφάσισα ότι, για όσο καιρό χρειαζόταν, θα αφιερωνόμουν εξ ολοκλήρου στην υλοποίηση μιας ιδέας την οποία επεξεργαζόμουν επί χρόνια: στόχος μου ήταν να επιχειρήσω μια απολύτως προσωπική εικαστική προσέγγιση του άλμπουμ «No More Shall We Part», δημιουργώντας δεκατέσσερα ζωγραφικά έργα εμπνευσμένα από τα ισάριθμα κομμάτια του δίσκου – τα δώδεκα τραγούδια του και τα δύο b-sides που κυκλοφόρησαν με τη limited edition του άλμπουμ. Στη συνέχεια, τα έργα αυτά θα τα μετέφερα πολύ προσεκτικά σε ένα καλλιτεχνικό βιβλίο, το οποίο θα εξέδιδα με δική μου επιμέλεια”. — Στέφανος Ρόκος

Η εικαστική προσέγγιση του ζωγράφου Στέφανου Ρόκου στο μουσικό άλμπουμ του Nick Cave & The Bad Seeds με τίτλο “No More Shall We Part” αποτελεί την κατάθεση της προσωπικής του πρότασης για τη διαλεκτική σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε δύο μορφές τέχνης –τη ζωγραφική και την τραγουδοποιία– οι οποίες ανέκαθεν συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα της καλλιτεχνικής του έκφρασης και δημιουργίας.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ – ΚΤΙΡΙΟ ΟΔΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Γκάζι, 210 3453111

Πέμπτη & Κυριακή, 10:00 -18:00,

Παρασκευή & Σάββατο 10:00 – 22:00

ΕΙΣΙΤΗΡΙA:

€ 6, € 3

Επισκεφτείτε το site του καλλιτέχνη https://www.stefanosrokos.gr/el/no-more-shall-we-part

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση στο http://bit.ly/2SKdrUU

Στο εξώφυλλο της εκδήλωσης το έργο με τίτλο “Darker With The Day” (2017).

—————————————————

#NewExhibition
Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part. 14 paintings 17 years later
HASHTAG: #NMSWP #NoMoreShallWePart #StefanosRokos
OPENING: 03/04/2019, 20:00
DURATION: 04/04/2019 – 19/05/2019
CURATED BY: Stavros Kavalaris

“A long time after my first hearing of «No More Shall We Part», I knew that the images that formed inside me when I first heard the songs of that album were still with me. And so, in 2015, more mature artistically, I decided that, for as long as it took, I would commit myself fully to the materialisation of an idea I had been developing for years: my aim was to attempt an entirely personal visual approach of «No More Shall We Part», creating fourteen paintings inspired by the fourteen tracks of the album – the original twelve songs and the two b-sides that were included in the limited edition release. Subsequently, I would very carefully transplant them into an art book, which I would edit myself for publication.” — Stefanos Rokos

The artistic approach of Stefanos Rokos to the album ” No More Shall We Part” by Nick Cave & The Bad Seeds makes up a testimony of his personal proposal for a dialectic to be developed between two artistic forms- those of painting and song writing, which have all along constituted the very core of artistic expression and creativity.

Check Sefanos Rokos’ official site
https://www.stefanosrokos.gr/el/no-more-shall-we-part

More info about the exhibition at http://bit.ly/2XFASSh

The painting of the Facebook event’s cover is titled “Darker With The Day” (2017).

NO BORDERS. NO BOUNDARIES. JUST SOUND.
#Borderline2019. Για ένατη χρονιά, το διεθνές μουσικό φεστιβάλ της Αθήνας όπου ο ήχος ξεπερνά τα όριά του, έρχεται στη Στέγη. Φέτος, αμφισβητεί σύνορα και οριογραμμές και ταξιδεύει από τη Βηρυτό στην Αθήνα για να εξερευνήσει τις μουσικές πρωτοπορίες που ενώνουν τη Δύση με την Ανατολή.

3-7.4.2019 | Εντός & εκτός Στέγης

Το Borderline Festival συνεχίζει για 9η χρονιά να διευρύνει τους ηχητικούς μας ορίζοντες και να μας κάνει να ξεχνάμε σύνορα και όρια. Φέτος, σε συνεργασία με το φεστιβάλ μουσικής της Βηρυτού Irtijal και με το βλέμμα στραμμένο προς Ανατολή και Δύση, το Borderline παρουσιάζει ακόμα ένα περιπετειώδες πρόγραμμα εντός και εκτός Στέγης.
Στο πλαίσιο του φεστιβάλ, πραγματοποιούνται συμπράξεις ξένων και Ελλήνων καλλιτεχνών, εγκαταστάσεις, dj-sets, προβολές και ομιλίες που εξερευνούν τις σύγχρονες, καινοτόμες τάσεις της μουσικής και της sound art. Στο επίκεντρο των δράσεων του φεστιβάλ βρίσκονται πάντα ο πειραματισμός και η αλληλεπίδραση τυχαίου και προετοιμασμένου, μουσικών και κοινού.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

● Τετάρτη 3 Απριλίου & Πέμπτη 4 Απριλίου
21:00 | Στέγη | Εκθεσιακός Χώρος -1
“Data mining / Live scoring”: Alexandros Drymonitis, ARTéfacts ensemble

● Παρασκευή 5 Απριλίου
16:00 – 00:00 | Στέγη | Φουαγιέ 4ου ορόφου
“Murmur”: Εγκατάσταση της Maia Urstad (NO)
→ Είσοδος Δωρεάν

18:00 | Στέγη | Χώρος Εργαστηρίων
Παρουσίαση του Halldorophone από τον Halldór Ulfarsson (IS)
→ Δωρεάν. Απαραίτητη η προκράτηση θέσης στο infotickets@sgt.gr (συμπληρώνοντας το ονοματεπώνυμο και τον αριθμό του τηλεφώνου σας)

19:30 | Στέγη | Κεντρική Σκηνή
“Mixer”: Christof Migone (CA) σε συνεργασία με τους performers: Δάφνη Αντωνιάδου, Αγγελική Καράμπελα, Παύλο Κουτσελό, Αναστάση Πρίφτη, Στέφανο Συμινελάκη και Ιωάννα Τουμπακάρη
→ Είσοδος δωρεάν με δελτία εισόδου. Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν την εκδήλωση.

21:00 – 24:00 | Στέγη | Μικρή Σκηνή
Acte Vide (GR) & Raed Yassin (LB)
Thomas Brinkmann (DE)
Rouba3i (LB) & Tony Buck (DE)

● Σάββατο 6 Απριλίου
16:00 – 00:00 | Στέγη | Φουαγιέ 4ου ορόφου
“Murmur”: Εγκατάσταση της Maia Urstad (NO)
→ Είσοδος Δωρεάν

20:00 | Γερμανική Ευαγγελική Εκκλησία (Σίνα 66, Αθήνα)
“Spire”: The Eternal Chord (UK), Charles Mathews (UK), Claire M Singer (UK), Sohrab (IR)
→ Είσοδος δωρεάν με δελτία εισόδου. Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν την εκδήλωση.

22:30 | Romantso (Aναξαγόρα 3, Αθήνα)
cORNIzA (GR)
Two or The Dragon – التنّين (LB)
Jerome Noetinger (FR) & Robert Piotrowicz (PL) & Anna Zaradny (PL)
Aïsha Devi (CH/NP)

● Κυριακή 7 Απριλίου
16:00 – 00:00 | Στέγη | Φουαγιέ 4ου ορόφου
“Murmur”: Εγκατάσταση της Maia Urstad (NO)
→ Είσοδος Δωρεάν

16:00 – 18:30 | Στέγη | Χώρος εργαστηρίων
Εργαστήριο από τον Jerome Noetinger (FR) πάνω στην χρήση μαγνητοταινίας και μαγνητόφωνου revox στην ζωντανή μουσική
→ Δωρεάν. Απαραίτητη η προκράτηση θέσης στο infotickets@sgt.gr (συμπληρώνοντας το ονοματεπώνυμο και τον αριθμό του τηλεφώνου σας)

19:00 | Στέγη | Corner Workshop Γαλαξία
Stefan Fraunberger (AT)
→ Δωρεάν. Απαραίτητη η προκράτηση θέσης στο infotickets@sgt.gr (συμπληρώνοντας το ονοματεπώνυμο και τον αριθμό του τηλεφώνου σας)

20:00 | Στέγη | Αίθουσα Χορού
Sam Kidel (UK)
→ Είσοδος δωρεάν με δελτία εισόδου. Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν την εκδήλωση.

21:00 | Στέγη | Μικρή Σκηνή
Trigger Happy (GR)
Nadah El Shazly ندى الشاذلي (EG)

Επιμέλεια: Μιχάλης Μοσχούτης
Σε συνεργασία με το Irtijal Festival στη Βηρυτό

Επίσημη Συμμετοχή

70o Φεστιβάλ Καννών

ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ

(En Guerre / At War)

Μια ταινία του: Στεφάν Μπριζέ

Με τους:  Βενσάν Λιντόν, Μελανί Ρόβερ, Ζακ Μπορντερί

21 Μαρτίου στους κινηματογράφους από την Seven Films

«Παθιασμένο» VARIETY

 

«Δουλεμένο προσεκτικά και με παγκόσμια απήχηση» SCREEN INTERNATIONAL

Μετά το βραβευμένο στις Κάννες «Ο Νόμος της Αγοράς», ο Στεφάν Μπριζέ ενώνει ξανά τις δυνάμεις του με τον Βενσάν Λιντόν.

 

Σύνοψη

Παρά τις μεγάλες οικονομικές θυσίες των υπαλλήλων και τα τεράστια κέρδη της εταιρίας Περέν, η διοίκηση αποφασίζει να κλείσει ένα από τα εργοστάσια της. Οι 1100 υπάλληλοι, με επικεφαλής τον εκπρόσωπο τους Λοράν Αμεντεό, αποφασίζουν να εναντιωθούν στη στυγνή αυτή απόφαση, έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να σώσουν τις δουλειές τους.

 

Για την ταινία

Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Στεφάν Μπριζέ («Ο Νόμος της Αγοράς»), συνεργάζεται για τέταρτη φορά με τον πρωταγωνιστή του, Βενσάν Λιντόν (Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στο 68ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών), σε μία πολιτική ταινία εμπνευσμένη από δεκάδες αληθινές ιστορίες γνώριμες και οικείες σε όλους. Με ντοκιμαντερίστικη προσέγγιση, ο Μπριζέ στρέφει την κάμερά του στους διαμαρτυρόμενους εργάτες, τις μικρές προσωπικές τους ιστορίες, τις συνελεύσεις και τις μεταξύ τους συγκρούσεις, τον ρόλο των media, τις αδιέξοδες συζητήσεις με τα αφεντικά και τα ξεσπάσματα της βίας, πριν όλα αυτά οδηγήσουν σε ένα απρόοπτο τέλος που θα συζητηθεί.

 

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

Η ταινία αυτή έγινε για να καταλάβουμε τι κρύβεται πίσω από τα ρεπορτάζ των  μέσων ενημέρωσης, τα οποία καλύπτουν τα σποραδικά φαινόμενα βίας που εμφανίζονται σε περιπτώσεις βιομηχανικών εργασιακών αναταραχών. Και ίσως αντί για “πίσω”, θα ήταν καλύτερα να πούμε “πριν”. Τι συμβαίνει πριν από αυτές τις ξαφνικές εκδηλώσεις βίας; Ποιοι δρόμοι οδηγούν σε αυτό; Ο θυμός, που καλλιεργείται από μια αίσθηση ταπείνωσης και απελπισίας, που συσσωρεύεται μετά από εβδομάδες αγώνα και που αποκαλύπτει μια κολοσσιαία ανισορροπία δυνάμεων.

Η ταινία περιγράφει έναν οικονομικό μηχανισμό που αγνοεί τις ανθρώπινες παραμέτρους, παρακολουθώντας παράλληλα την κλιμακούμενη οργή των εργαζομένων, οι οποίοι είναι οι παράπλευρες απώλειες μια επιχειρηματικής απόφασης. Μια οργή που εκφράζεται κυρίως από τον εκπρόσωπό τους, ο οποίος δεν χρησιμοποιεί καμία πολιτική ρητορική, παρά μόνο την ανάγκη του να ακουστεί ο πόνος και η αγανάκτηση του, καθώς και των συναδέλφων του. Το επιχείρημά του; H άρνησή του να χάσει τη  δουλειά του,  επιτρέποντας σε μια εταιρεία να κερδίσει ακόμη περισσότερα χρήματα, παρά τη αρχική της δέσμευσή να προστατεύσει τις θέσεις εργασίας σε αντάλλαγμα οικονομικές θυσίες των εργαζομένων.

Αυτή η κατάσταση είναι τόσο συνηθισμένη. Καθημερινά ακούμε για παρόμοιες καταστάσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά χωρίς πραγματικά να είμαστε εξοικειωμένοι με τα ζητήματα και τους μηχανισμούς στην εργασία. Το παράδειγμα της εταιρίας Περέν που παρουσιάζεται στην ταινία, είναι αντίστοιχη περίπτωση με αυτές της Goodyear, της Continental,  της Whirlpool κι ένα σωρό άλλων. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η έρευνα των ειδικών αποκάλυψε την έλλειψη οικονομικών δυσχερειών και την απουσία απειλής για την ανταγωνιστικότητα.

Το θέμα της ταινίας είναι μεν πολιτικό με την ετυμολογική έννοια – αφού παρατηρεί κρατικά θέματα – αλλά εγώ δεν είμαι φερέφωνο κανενός κόμματος ή συνδικάτου. Απλώς εξετάζω ένα σύστημα που είναι αντικειμενικά λογικό από την πλευρά της αγοράς, αλλά παράλογο από ανθρώπινη άποψη. Και αυτές οι δύο απόψεις είναι τοποθετημένες στην ταινία η μία απέναντι στην άλλη. Η ανθρώπινη διάσταση απέναντι στην οικονομική. Πώς μπορούν αυτές οι δύο παγκόσμιες απόψεις να συμπίπτουν; Μπορούν ακόμη και να συνυπάρχουν σήμερα; Θεωρώ το θέμα ενδιαφέρον γιατί δεν είμαι πεπεισμένος ότι οι περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν ακριβώς τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά τα κλεισίματα των εργοστασίων που ακούμε κάθε μέρα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και δεν εννοώ εργοστάσια που κλείνουν επειδή  χάνουν χρήματα. Εννοώ εταιρείες που κλείνουν τα εργοστάσια τους παρά την κερδοφορία τους.

Ένα θεμελιώδες και πολύπλοκο στοιχείο της ταινίας ήταν το να αναλύσει όλα τα επίπεδα ενός συστήματος χωρίς να κάνει τους χαρακτήρες να φαίνονται καρικατούρες. Υπάρχει ένα οικονομικό σύστημα που εξυπηρετείται από άνδρες και γυναίκες των οποίων τα συμφέροντα απλά δεν είναι ίδια με εκείνα του εργατικού δυναμικού. Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που προκύπτει ξεκάθαρα από όλα αυτά, είναι ότι το παιχνίδι δεν παίζεται επί ίσοις όροις.

Τα μέσα ενημέρωσης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο πως αφομοιώνεται μια τέτοιου είδους αντιπαράθεση. Θα ήταν αδύνατον να μην υπάρχουν στην ιστορία, οπότε η παρουσία τους έγινε το κατάλληλο όχημα για περάσουμε πληροφορίες που θα διευκόλυναν τον θεατή να κατανοήσει την κατάσταση. Ήταν επίσης συναρπαστικό να αντιπαραθέτεις τα «ρεπορτάζ» με την ιστορία. Η ταινία δεν προσπαθεί να καταδικάσει τα μέσα ενημέρωσης, αλλά είναι ενδιαφέρον για τον θεατή να παρατηρήσει τη διαφορά μεταξύ της υποτιθέμενης αντικειμενικής αναφοράς μιας κατάστασης στα δελτία ειδήσεων και της πραγματικότητας που κρύβεται πίσω από τις σκηνές μιας διαμάχης.

 

21 Μαρτίου στους κινηματογράφους

από την Seven Films

Διάρκεια: 113’

 

 

Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Βενετίας

Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Τορόντο

VOX LUX

Μια ταινία του: Μπρέιντι Κόρμπετ

Με τους:  Νάταλι Πόρτμαν, Τζουντ Λο, Ράφεϊ Κάσιντι, Στέισι Μάρτιν

Aφήγηση: Γουίλεμ Νταφό

Μουσική: Σκοτ Γουόκερ

Πρωτότυπα Τραγούδια: SIA

«Μια ταινία δυναμίτης» ROLLING STONE

«Μια δυνατή, συγκλονιστική ταινία που δεν μπορείς να αγνοήσεις» INDIEWIRE

«Ένα πραγματικά μοναδικό Power Pop έπος»

CINEVUE

Μια εκρηκτική ερμηνεία από τη Νάταλι Πόρτμαν, στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Μπρέιντι Κόρμπετ, που ακολουθεί τη σκανδαλώδη ζωή μιας ποπ σταρ και την γεμάτη τρικυμίες σχέση με την κόρη της και τον αυταρχικό ατζέντη της.

Σύνοψη

Το 1999, η έφηβη Σελέστ (Ράφεϊ Κάσιντι) επιβιώνει μετά από μια βίαιη τραγωδία. Όταν θα εντυπωσιάσει τραγουδώντας σε μια επιμνημόσυνη δέηση, η Σελέστ θα αρχίσει να μεταμορφώνεται σε μία ανερχόμενη ποπ σταρ με τη βοήθεια της τραγουδοποιού αδερφής της (Στέισι Μάρτιν) και ενός μάνατζερ (Τζουντ Λο). Η απότομη πορεία της προς τη δόξα και η παράλληλη απώλεια της αθωότητας της  θα συνδεθεί με μια καταστροφική τρομοκρατική επίθεση στο έθνος, ανυψώνοντας την σε ένα άλλο επίπεδο διασημότητας: είδωλο της Αμερικής και παγκόσμια σούπερ σταρ.

Το 2017 η, ενήλικη πια, Σελέστ (Νάταλι Πόρτμαν) ετοιμάζει την μεγάλη καλλιτεχνική επιστροφή της μετά από ένα σκάνδαλο που είχε εκτροχιάζει την καριέρα της. Προετοιμάζοντας μια περιοδεία για να προωθήσει το έκτο άλμπουμ της, μια συλλογή sci-fi τραγουδιών με τίτλο “Vox Lux”, η αδάμαστη, αθυρόστομη  σταρ, πρέπει να δώσει τις προσωπικές και οικογενειακές της μάχες για να τα βγάλει πέρα με την μητρότητα, την τρέλα και την δόξα στην Εποχή του Τρόμου.

Η ταινία

Γνωστός περισσότερο ως ηθοποιός μέσα από ανεξάρτητες αμερικανικές ταινίες όπως το «While We’re Young», το «Martha Marcy May Marlene» και το «Simon Killer», αλλά και από τη συμμετοχή του σε ταινίες Ευρωπαίων σκηνοθετών, όπως ο Μίκαελ Χάνεκε, ο Λαρς φον Τρίερ και ο Ολιβιέ Ασαγιάς, ο Μπρέιντι Κορμπέτ πραγματοποίησε το 2015 το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το «The Childhood of a Leader» (Η Γέννηση Ενός Ηγέτη), το οποίο είχε κάνει επίσης πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, αποσπώντας

Στο «Vox Lux» αφηγείται τη ζωή και την πορεία προς τη διασημότητα μιας ποπ σταρ, από το 1999 έως το 2017. Η Νάταλι υποδύεται την Σελέστ, η οποία αναδύεται από μια τραγωδία για να δει τη φήμη της να εκτοξεύεται στα ύψη. Δίπλα της συμπρωταγωνιστούν οι Τζουντ Λο, Τζένιφερ Ελ, Στέισι Μάρτιν και η νεαρή Ράφεϊ Κάσιντι (Ο Θάνατος του Ιερού Ελαφιού), η οποία ερμηνεύει την έφηβη Σελέστ στο πρώτο μέρος της ταινίας, αλλά και την κόρη της, στο δεύτερο μέρος.

Για τις ανάγκες της ταινίας, η δημιουργός του «Chandelier» και δεκάδων άλλων επιτυχιών, Sia, έγραψε πρωτότυπα τραγούδια, ενώ ο Σκοτ Γουόκερ υπογράφει το ορχηστρικό κομμάτι του σάουντρακ (ο ίδιος ήταν υπεύθυνος και για το επιβλητικό σκορ του «The Childhood of a Leader»).

Σημείωμα σκηνοθέτη

Η προηγούμενη ταινία μου, «Η Γέννηση Ενός Ηγέτη», διαδραματιζόταν  στην Ευρώπη των αρχών του 20ου αιώνα. Εξέταζε σημαντικά γεγονότα που στη συνέχεια, καθόρισαν μια ολόκληρη εποχή. Παρουσίαζε έναν νεαρό πρωταγωνιστή που ήταν μάρτυρας των φρικαλεοτήτων εκείνης της εποχής, και στη συνέχεια έγινε ο ίδιος η αιτία τους για τις επόμενες. Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τις ρεβιζιονιστικές ιστορίες του Ρόμπερτ Μούζιλ και του Β. Γκ. Ζέμπαλτ – δαιδαλώδεις δομές που παρουσίαζαν φανταστικούς χαρακτήρες ως αυτόπτες μάρτυρες κρίσιμων ιστορικών στιγμών, ή προσωπικότητες της πραγματικής ζωής που τοποθετούνται σε διαφορετικά ιστορικά πλαίσια. Για μένα, αυτές οι ιστορίες επιδεικνύουν μια πιο διαφανή σύμβαση με τον αναγνώστη από την παραδοσιακή ιστορική βιογραφία, διότι έτσι μπορεί κάποιος να έχει πρόσβαση στο παρελθόν, χωρίς να αμφισβητεί τον συγγραφέα για το πώς θα μπορούσε να παρέχει μια τέτοια λεπτομερή περιγραφή ενός γεγονότος, χωρίς να είναι ο ίδιος παρών. Ή, αν ήταν παρών, όπως σε περιπτώσεις απομνημονευμάτων, χωρίς να αμφισβητεί τις αναμνήσεις του. Το Vox Lux είναι κατά κάποιον τρόπο η συνέχεια αυτού του θέματος, αλλά στο τέλος του ίδιου αιώνα και στην αρχή του επόμενου: ένα ιστορικό μελόδραμα που διαδραματίζεται στην Αμερική μεταξύ 1999 και 2017  με πρωταγωνίστρια μια ποπ σταρ, μέσα από το βλέμμα της οποίας καταγράφει σημαντικά γεγονότα και πολιτιστικά πρότυπα που έχουν ορίσει μέχρι στιγμής τις αρχές του 21ου αιώνα.

21 Μαρτίου στους κινηματογράφους

από την Seven Films

Έκθεση Φωτογραφίας Guru Shots

“Photographer of the year 2018”

Έναρξη έκθεσης: Πέμπτη 14 Μαρτίου, 20:00

Blank Wall Gallery

Φωκίωνος Νέγρη 55 Κυψέλη

[p]+30.211.4052.138 [m]+30.694.3868.124 www.blankwallgallery.com

 

Διάρκεια έκθεσης: Από 14 Μαρτίου έως 16 Μαρτίου 2019

 

Η Blank Wall Gallery θα φιλοξενήσει στην Αθήνα τη σημντικότερη έκθεση της διεθνούς φωτογραφικής πλατφόρμας GuruShots για τη χρονιά που μας πέρασε, με τίτλο “Photographer of the year 2018”.

Μέσα από έναν εντυπωσιακό αριθμό συμμετοχών ο οποίος έφτασε τις 460 χιλιάδες, επιλέχθηκαν 600 φωτογράφοι για να παρουσιαστούν στην έκθεση αυτή, με εκτυπωμένες φωτογραφίες και ψηφιακά. Μία έκθεση με μεγάλο ενδιαφέρον και ευρεία γκάμα θεμάτων, όπως αυτά επιλέχθηκαν από τους ίδιους τους φωτογράφους που έλαβαν μέρος.

Εκπρόσωποι της GuruShots αλλά και φωτογράφοι από το εξωτερικό θα βρίσκονται στη Blank Wall Gallery κατά τη διάρκεια της έκθεσης για να γνωρίσουν Έλληνες φωτογράφους  και να συνομιλήσουν μαζί τους.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάζεται μία έκθεση με φωτογραφίες που η επιλογή τους έγινε μέσα από σχεδόν μισό εκατομμύριο διεθνείς συμμετοχές. Όλοι όσοι θα ήθελαν να τη δουν μπορούν να έρθουν τη βραδιά των εγκαινίων, αλλά και όσες μέρες διαρκεί η έκθεση.

 

Είσοδος Ελεύθερη

Πληροφορίες:

www.blankwallgallery.com

info@blankwallgallery.com

[p]+30.211.4052.138

[m]+30.694.3868.124

 

Ωρες:

Πέμπτη 14/3: 20:00 – 23:00.
Παρασκευή 15/3: 12:00 – 18:00
Σάββατο 16/3: 12:00 – 18:00

Ο Banksy είναι ο σημαντικότερος street artist του 21ου αιώνα. Ευφυής, αντισυμβατικός, επαναστατικός, πολίτικος ακτιβιστής, ένας καλλιτέχνης του δρόμου που κινείται με αθόρυβο τρόπο, διατηρώντας πολύ καλά την ανωνυμία του.

 

«Τα γκράφιτι δεν είναι η πιο ευτελής μορφή τέχνης. Παρόλο που αναγκάζεσαι να γλιστράς σα φάντασμα μέσα στη νύχτα και να λες ψέματα στη μάνα σου. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για το εντιμότερο είδος τέχνης»

 

Γιατί στην οργιώδη φαντασία του Banksy μια πόλη είναι ζωντανή, με προσωπικότητα και βάθος και μας παρακινεί να την δούμε με τη δική του πρωτοπόρα ματιά:

 

«Φαντάσου μια πόλη όπου τα γκράφιτι δεν είναι παράνομα, μια πόλη όπου όλοι μπορούν να ζωγραφίζουν όπου τους κάνει κέφι. Μια πόλη που κάθε δρόμος της είναι καλυμμένος από εκατομμύρια χρώματα και μικρές φράσεις. Όπου η αναμονή σε μια στάση λεωφορείου δεν είναι ποτέ βαρετή. Μια πόλη που μοιάζει με πάρτι στο οποίο είναι προσκεκλημένοι οι πάντες, όχι μόνο οι μεσίτες και οι ληστοβαρόνοι των μεγάλων επιχειρήσεων. Φαντάσου μια τέτοια πόλη και μην ακουμπάς πια στον τοίχο – είναι φρεσκοβαμμένος»

 

Το puzzlemag περιπλανήθηκε ανάμεσα στα έργα του Banksy που ζωντανεύουν στους τοίχους της Τεχνόπολης. Μια έκθεση καλοστημένη, ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα με διαδραστικά στοιχεία που αξίζει να επισκεφτείτε!

 

«Οι τοίχοι ήταν ανέκαθεν το καλύτερο μέρος για να δημοσιεύσεις τη δουλειά σου»

 

 

 

 

(Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού)

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

Ημερομηνίες: Από 27 Φεβρουαρίου μέχρι 26 Μαρτίου 2019

Μέρος: Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα: 13:30 – 23:00
Τρίτη: 13:30 – 23:00
Τετάρτη: 13:30 – 23:00
Πέμπτη: 13:30 – 23:00
Παρασκευή: 13:30 – 23:00
Σάββατο: 10:00 – 23:00
Κυριακή: 10:00 – 23:00

Τιμές εισιτηρίων

Γενική είσοδος: 15€

Μειωμένο (φοιτητές / άνεργοι / παιδιά ως 12 ετών / ΑμεΑ) : 12€

Ομαδικό (10+ εισιτήρια): 10€

*Τα πρώτα 1000 εισιτήρια διατίθονται σε τιμή "Early Bird" έναντι 12€ (γενική είσοδος), 10€ (μειωμένο) και 8€ (ομαδικό)

Πληροφορίες: 216 800 48 68

*Το σύνολο των κερδών της έκθεσης θα διατεθεί για την ενίσχυση της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ

 

Υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου (Τιμοτέ Σαλαμέ)

Ένα Όμορφο Αγόρι

(A beautiful boy)

Μια ταινία του: Φέλιξ βαν Γκρένιγκεν

Με τους:  Στίβ Κάρελ, Τιμοτέ Σαλαμέ, Έιμι Ράιαν, Μόρα Τίρνεϊ

Σενάριο: Λουκ Ντέιβις, Φέλιξ βαν Γκρένιγκεν,

βασισμένο στα απομνημονεύματα των Ντέιβιντ και Νικ Σεφ

Παραγωγή: Μπραντ Πιτ, Ντίντι Γκάρντνερ, Τζέρεμι Κλάινερ (Moonlight, 12 Χρόνια Σκλάβος)

7 Μαρτίου στους κινηματογράφους από την Seven Films

«Ότι βλέπουμε στην ταινία, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, είναι απολύτως αυθεντικό» VARIETY

«Μια από τις πιο απαραίτητες ταινίες που θα μπορούσαν να υπάρχουν σήμερα» COLLIDER

 

Ένα βαθιά συγκινητικό πορτρέτο της ακλόνητης αγάπης ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας και της απόλυτης δέσμευσης της απέναντι στην προσπάθεια του νεαρού γιου, για απεξάρτηση. Η ταινία βασίζεται στα απομνημονεύματα του καταξιωμένου δημοσιογράφου Ντέιβιντ Σέφ, καθώς και του γιου του, Νικ Σέφ και περιγράφει μια σκληρή πραγματικότητα: ότι ο εθισμός είναι μια ασθένεια που δεν κάνει διακρίσεις και μπορεί να χτυπήσει οποιαδήποτε οικογένεια ανά πάσα στιγμή.

 

Σύνοψη

Στα 18 του, ο Νίκολας Σεφ ήταν καλός μαθητής, συντάκτης της σχολικής εφημερίδας, ηθοποιός στις θεατρικές παραστάσεις του σχολείου και μέλος της ομάδας υδατοσφαίρισης. Φανατικός αναγνώστης και ταλαντούχος καλλιτέχνης, ο Νικ ήταν έτοιμος για το κολέγιο.

Είχε αρχίσει να πειραματίζεται με τα ναρκωτικά όταν ήταν 12 ετών, αλλά στα τέλη της εφηβείας του δοκίμασε για πρώτη φορά μεθαμφεταμίνη και, όπως έγραψε κι ο ίδιος, «ο κόσμος έγινε ξαφνικά από ασπρόμαυρος, technicolor». Ο Nικ, πολύ γρήγορα μεταμορφώθηκε, από ένα παιδί που απλά δοκίμαζε περιστασιακά ουσίες, σ’ έναν πλήρως εξαρτημένο έφηβο. Ανάμεσα σε αποτυχημένες προσπάθειες αποτοξίνωσης, εξαφανίσεις και υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν και καθώς ο Νικ βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στον κόσμο των ναρκωτικών, ο πατέρας του αγωνίζεται να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη και με την δύναμη της αγάπης, να σώσει το «όμορφο αγόρι» του από τα συντρίμμια της εξάρτησης.

 

 

 

Για την παραγωγή

Το 2005, ο καταξιωμένος δημοσιογράφος Ντέιβιντ Σεφ έγραψε ένα άρθρο με τίτλο “Ο εθισμένος γιος μου” για το New York Times Magazine. Mια συγκλονιστική,  ειλικρινή και αξέχαστη κατάθεση ψυχής για τη μάχη που έδινε ο γιος του Νικ, με τον εθισμό του στα ναρκωτικά. Ταυτόχρονα περιέγραφε τις δικές του προσπάθειες να σώσει την οικογένειά του – τη δεύτερη σύζυγό του Κάρεν και τα δύο πολύ μικρότερα παιδιά τους – στη διάρκεια μιας δεκαετούς δοκιμασίας.

Δύο χρόνια αργότερα, ο παραγωγός Τζέρεμι Κλάινερ της Plan B Entertainment ,  έμαθε ότι ο Σεφ είχε γράψει ένα βιβλίο για τον 10ετή αγώνα του γιου του, με τίτλο «Ένα Όμορφο αγόρι» και ταυτόχρονα ο ίδιος ο Νικ είχε γράψει τα δικά του απομνημονεύματα με τίτλο «Tweak». Τα δύο βιβλία κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα και δημιούργησαν ένα συναισθηματικό, πολυεπίπεδο πορτρέτο μιας  οικογένειας σε κρίση. Όταν ο Κλάινερ μοιράστηκε τα βιβλία με τους συνεργάτες του, τους παραγωγούς Ντίντι Γκάρντνερ και Μπραντ Πιτ, πρότεινε ένα ασυνήθιστο σενάριο. Κάθε βιβλίο ήταν από μόνο του συγκινητικό και σημαντικό, ο συνδυασμός τους, όμως, θα μπορούσε να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Οι δύο διαφορετικές οπτικές απέναντι στα ίδια γεγονότα συνδυάστηκαν για το σενάριο μιας ταινίας και το αποτέλεσμα ήταν απλά συναρπαστικό.

 

Τrivia

• Ο Ντέιβιντ Σεφ δεν είχε προγραμματίσει να εκδώσει το βιβλίο του. Το γράψιμο ήταν αρχικά μία διέξοδος για να αντιμετωπίσει το χάος και την αβεβαιότητα εκείνης της περιόδου της ζωής του
• Ο Νικ Σεφ ξεκίνησε να γράφει τα απομνημονεύματά του μετά από μια ακόμη ανεπιτυχή απόπειρα αποτοξίνωσης. Όταν του ζητήθηκε να εγκαταλείψει το κέντρο θεραπείας που νοσηλευόταν στο Νέο Μεξικό, εξαφανίστηκε και η οικογένειά του τον αναζητούσε για σχεδόν 18 μήνες
• Και τα δύο βιβλία που κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα, έτυχαν διεθνούς αναγνώρισης και εμφανίστηκαν στις υψηλότερες θέσεις στις λίστες με τα best-seller
• O τίτλος του βιβλίου και της ταινίας “A beautiful boy” προέρχεται από το ομότιτλο τραγούδι που έγραψε ο John Lennon , όταν γεννήθηκε ο γιος του, Σον. Το τραγούδι “Beautiful Boy” είχε πάντα μεγάλη σημασία για τον Ντέιβιντ Σεφ, αφού στην αρχή της δημοσιογραφικής του καριέρας είχε πάρει συνέντευξη από τον Λένον.

 

 

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

 

Όταν το 2014, διάβασα για πρώτη φορά τα απομνημονεύματα του Ντέιβιντ Σεφ και του γιου του Νικ, συγκλονίστηκα.

Πατέρας και γιος έγραψαν, ο καθένας μέσα από την προσωπική του εμπειρία, όλα όσα έζησαν στη διάρκεια των προσπαθειών απεξάρτησης, των υποτροπών, αλλά και των στιγμών της χαράς, της αθωότητας και της αγάπης για ζωή. Ξεκίνησαν πιστεύοντας ότι είχαν τα εργαλεία για να αντιμετωπίσουν τον εθισμό του Νικ, να “λύσουν το πρόβλημα”. Δεν τα είχαν. Αλλά έμαθαν πολλά στην πορεία. Καθώς πέρναγε ο καιρός, υπήρξαν στιγμές όπου ο έλεγχος είχε χαθεί και βίωσαν το πώς οι συνέπειες του εθισμού επηρέασαν όλες τις πτυχές της ζωής τους.

Η ιστορία τους με άγγιξε βαθιά. Οι δυναμικές της οικογένειας, η ψευδαίσθηση του ελέγχου, το πέρασμα του χρόνου – αυτά είναι θέματα που με απασχόλησαν και στις προηγούμενες μου ταινίες. Είχα ασχοληθεί ξανά με την κατάχρηση ουσιών αλλά τα συναισθήματα της ιστορίας των Σεφ – και ο τρόπος που ειπώθηκαν – με συγκίνησαν. Η οικογένειά τους πιστεύει στην αγάπη άνευ όρων, παρ όλα αυτά έπρεπε να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις και η αντιμετώπιση του εθισμού είναι απίστευτα παράλογη. Προβληματίστηκα για το πώς θα καλύψω τη χρονική έκταση της ιστορίας τους, αλλά ήταν απαραίτητο και αναγκαίο και ένιωσα υποχρεωμένος να αφιερώσω πολύ χρόνο για να την διηγηθώ. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα ήταν ένα τόσο απίστευτο ταξίδι.

Οι Σεφ, με κάλεσαν στη ζωή τους και ήταν απίστευτα ανοιχτοί μαζί μου σε όλη αυτή την εμπειρία. Ήταν ειλικρινείς για όλα όσα πέρασαν, μοιράστηκαν τους βαθύτερους φόβους τους και τα συναισθήματα ντροπής. Ήταν πραγματικά υπέροχο να βλέπω από κοντά το πως ζουν και το πόσο δεμένοι είναι. Παρά το ότι η ζωή τους απείχε πολύ από τη δική μου, ο τρόπος που την περιέγραψαν μου ήταν οικείος.. Μεγάλωσα σε μια πολύ διαφορετική οικογένεια, αλλά η αγάπη μεταξύ τους είναι κάτι με το οποίο θα μπορούσα πραγματικά να συνδεθώ. Ο πυρήνας της όμορφης οικογένειάς τους, που  δοκιμάστηκε με πολύ σκληρό τρόπο, και η σκέψη του να είναι πραγματικά «εκεί» ο ένας για τον άλλον, με συγκίνησε πολύ.

Έμαθα μέσα από τα βιβλία του Ντέιβιντ και του Νικ, ότι και εγώ και η οικογένειά μου ήμασταν τελικά προκατειλημμένοι απέναντι στους εξαρτημένους ανθρώπους. Δεν είχαμε δει όλους τους τρόπους αντιμετώπισης, τους τρόπους που θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε. Η ιστορία τους, με ενέπνευσε να κάνω μια ταινία, που ελπίζω ότι με κάποιο τρόπο, θα μπορέσει να δώσει φωνή σε τόσους πολλούς ανθρώπους που αγωνίζονται με τον εθισμό. Να δείξω με απλό, ειλικρινή και ακατέργαστο τρόπο την πολυπλοκότητα της ασθένειας.

Όταν μετά το τέλος των γυρισμάτων επέστρεψα στο Βέλγιο, έγινα πατέρας για πρώτη φορά. Είναι απίστευτη ευτυχία να αγαπάς κάποιον τόσο πολύ. Ελπίζω ότι αυτή η ταινία θα βοηθήσει τους ανθρώπους να αισθανθούν και να κατανοήσουν τις διαφορετικές απόψεις και να ανοίξει τις καρδιές και τα μυαλά τους, όπως έκανε η ιστορία των Σέφ για μένα.

 

7 Μαρτίου στους κινηματογράφους

από την Seven Films

 Διάρκεια: 120’

Make the economy scream

το νέο ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου

Από 7 Μαρτίου αποκλειστικά στον κινηματογράφο Τριανόν

 

Αμέσως μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το νέο ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Άρη Χατζηστεφάνου για τη Βενεζουέλα κάνει αθηναϊκή πρεμιέρα στις 7 Μαρτίου στον κινηματογράφο Τριανόν.

Το ντοκιμαντέρ, με τίτλο Make the economy scream, καταγράφει μια προσωπική περιπλάνηση από τις παραγκουπόλεις του Καράκας μέχρι τα σύνορα της Κολομβίας, μέσω της οποίας ο δημιουργός του αναζητά τις πραγματικές αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης της Βενεζουέλας.

Ευθύνεται για όλα ο αμερικανικός οικονομικός αποκλεισμός, όπως υποστηρίζει ο Νικολάς Μαδούρο, ή ο «σοσιαλισμός», όπως υποστηρίζει ο Ντόναλντ Τραμπ; Μπορεί η hip hop σκηνή του Καράκας να εξηγήσει όσα πραγματικά συνέβησαν τα τελευταία 20 χρόνια στη Βενεζουέλα; Και πώς πρέπει να απαντάς σε κάποιον στο twitter όταν ζητά να βομβαρδίσουν την ίδια του τη χώρα;

Γνωστοί αναλυτές, όπως ο πρώην διευθυντής της Monde Diplomatique, Ιγνάσιο Ραμονέ, ο πρώην εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ, Άλφρεντ Ντεζάγιας, και αρκετοί ακόμη δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, αναλύουν και εξηγούν με τον δικό τους τρόπο τις εμπειρίες που καταγράφει η κάμερα των δημιουργών.

Το ντοκιμαντέρ έχει ως αφετηρία τη φράση «Make the economy scream», με την οποία ο Ρίτσαρντ Νίξον έδωσε εντολή στη CIA να διαλύσει την οικονομία της Χιλής πριν από το πραξικόπημα του Πινοσέτ, και φτάνει μέχρι τις σημερινές εξελίξεις και την προσπάθεια του Χουάν Γκουαϊδό και των ΗΠΑ να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου και το μοντάζ ο Άρης Τριανταφύλλου. Το post production έκανε ο Θάνος Τσάντας, ενώ μουσική για το ντοκιμαντέρ έγραψε ο Ερμής Γεωργιάδης. Το Make the economy scream, όπως και τα τέσσερα προηγούμενα ντοκιμαντέρ της Moviementa Productions, χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τους θεατές του.

Σημείωμα των δημιουργών

Το χαρτί υγείας μιας χώρας, η οποία απέχει 9.415 χιλιόμετρα, προκαλεί θυελλώδεις αντιδράσεις στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι ένα κράτος στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης αποτελεί μέγιστη απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία ψεύδονται συγκρίνοντας τη μεταναστευτική κρίση στη Βενεζουέλα με αυτή των Ροχίνγκια στη Μιανμάρ.

Ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα δεν αφορά μόνο τη Βενεζουέλα. Ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα αποτελεί μια μελέτη στις σύγχρονες (και λιγότερο σύγχρονες) μορφές προπαγάνδας και ανατροπής καθεστώτων, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την καρδιά της Ευρώπης. Είναι όμως και ένα ψυχογράφημα όσων τρέμουν κάθε οικονομικό μοντέλο που αμφισβητεί την οικονομική ορθοδοξία τους.

Είναι μια αφορμή για να μετρήσεις τη δημοκρατία στην Καταλονία των πολιτικών κρατουμένων και στη Γαλλία της διαρκούς κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Είναι μια ευκαιρία να σκεφτείς γιατί δεν υπάρχουν αρκετά φάρμακα στο Καράκας, αλλά και γιατί κάποιοι έχουν σάπια δόντια στο Λος Άντζελες.

Κάθε βήμα αυτού του ταξιδιού αποτελεί και μία αυτοτελή δημοσιογραφική αποστολή.

Και όπως πάντα ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ, που ασκεί κριτική στην κυρίαρχη αφήγηση, διατηρεί την ανεξαρτησία του στηριζόμενο οικονομικά μόνο από τους θεατές του.

Official site: https://maketheeconomyscream.com/

Fb page: https://www.facebook.com/MoviementaProductions/