Ο κόσμος των κόμικς ζωντανεύει στην πόλη της Λάρισας. Ο Σύλλογος Κόμικς και Τεχνών ΕΤουΚου συνδιοργανώνει με την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και Επιστημών του Δήμου Λαρισαίων το LAComicsFestival που θα λάβει χώρα στο Μύλο του Παππά από τις 4 έως τις 10 Μαρτίου. Πρόκειται για μία πολυθεματική και πολυεπίπεδη εκδήλωση, που εστιάζει στο χώρο της 9ης Τέχνης και απευθύνεται σε φίλους των τεχνών, λάτρεις των κόμικς, γραφίστες, εικονογράφους, animators, αναγνώστες, φοιτητές οπτικής επικοινωνίας και multimedia, δασκάλους και μαθητές, γονείς και παιδιά.
Στο LAComicsFestival θα έχετε την δυνατότητα να έρθετε σε επαφή με μια από από τις πλέον ενδιαφέρουσες μορφές Τέχνης παγκοσμίως μέσω της παρουσίας καταξιωμένων Ελλήνων δημιουργών και όχι μόνο. Πιο συγκεκριμένα, 50 καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα δίνουν το παρόν στα τραπέζια και στις εκθέσεις της διοργάνωσης, προβάλλοντας μια μεγάλη ποικιλία εικονογραφήσεων, αυτοεκδόσεων και κόμικς εντύπων.
Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να περιηγηθεί στις εκθέσεις που θα φιλοξενούνται στο χώρο, μεταξύ των οποίων και μία έκθεση κόμικ και εικονογράφησης με τίτλο «Μονοσέλιδα», αποτελούμενη από έργα 40 Ελλήνων και Κυπραίων δημιουργών κόμικς. Επιπλέον, το LAComicsFestival θα φιλοξενεί και μία Έκθεση σπάνιων ελληνικών συλλεκτικών κόμικς καθώς και επιτραπέζια παιχνίδια (σε συνεργασία με το Play House) ενώ στο χώρο του φεστιβάλ θα υπάρχει bazaar βιβλίων κόμικς από καταστήματα και εκδοτικούς οίκους.
Ακολούθως, έχουν προγραμματισθεί:
Panels
«Fanzines-Αυτοεκδόσεις» Μέλανδρος Γκανάς
«Ο κύκλος των κόμικς» Βάιος Κουτριτζές
«Γελοιογραφία» Απόστολος Κουρσοβίτης (Κουρσό)
Workshops
Παιδικό Εργαστήριο σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία, στο τέλος του οποίου θα μοιραστούν σε μαθητές κόμικ έκδοση με θέμα το μεταναστευτικό, δωρεά του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ.
Παιδικό Εργαστήριο Αγλαϊα Νάκα
Εργαστήριο κόμικς Μέλανδρος Γκανάς
Παιδικό κόμικς Μέλανδρος Γκανάς και Θανάσης Καραμπάλιος
Σενάριο-Σχέδιο Αποστόλης Ιωάννου (Blackbird)
Χτίζοντας τον σκελετό μίας ιστορίας Αθανάσιος Α. Βασιλάκης
DungeonsandDragonsOneShot Ζήσης Αποστολίδης και Άρης Γκρίμπας
Graffiti Hood Spirit
Masterclasses
COMX «Ιδιότροπες εξηγήσεις για τις κοινόχρηστες εκφράσεις» Ιορδάνης Στυλίδης
Events
Graffiti day Hood Spirit – Walk The Line Tattoo
Παράσταση «Jocker» – Αντονέλλα Χήρα
Προβολή Cult ταινιών
«Drink and Draw» με διάφορους καλλιτέχνες
& Stand up comedy με τον Πιέρρο Πατουχέα. Σεϋχέλλες Upstairs Κουμουνδούρου 16
Εκθέσεις
Έκθεση «Μονοσέλιδα»
Έκθεση «Αγροτικές Αφίσες»
Έκθεση «Εναλλακτικές Αφίσες»
Έκθεση «Τα κόμικς που δεν μας άφηναν να διαβάζουμε» (Ενήλικων Κόμικς από προσωπική συλλογή του Μέλανδρου Γκανά) Σεϋχέλλες Upstairs Κουμουνδούρου 16
Παράλληλα στους χώρους του Μύλου θα παρουσιαστεί και οπτικοακουστικό υλικό μεγάλου ενδιαφέροντος. Θα πραγματοποιηθούν προβολές cult μικρών animations του Ζώρζ Πιλαλί , δύο (2) cult ταινιών του Γιάννη “Rubus” Ρουμπούλια, πρόγραμμα βραβευμένων παιδικών animations με θέμα την Οικολογία (σε συνεργασία με το Thessaloniki Animation Festival – TAF) καθώς και δύο (2) Κυπριακά παιδικά animations από τον Αλέξη Χαβιαρά, τo πολυβραβευμένο 3D animation “Agrinoui” και το ”Stroutho”.
Η είσοδος στους χώρους του φεστιβάλ καθώς και η συμμετοχή σε panels, workshops, masterclasses, προβολές και events είναι ελεύθερη για όλους.
Τέλος, το κοινό θα έχει την μοναδική ευκαιρία να παρακολουθήσει μία μουσική βραδιά με τον Zorz Pilali – Ζώρζ Πιλαλί & Sufra Band, την Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019 στο Μύλο 1927. Είσοδος για το live: 5 ευρώ
Υποψήφια για ΟΣΚΑΡ Α’ Γυναικείου Ρόλου (Γκλεν Κλόουζ)
ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου σε Δράμα (Γκλεν Κλόουζ)
Η ΣΥΖΥΓΟΣ
(TheWife)
Μια ταινία του: Μπγιορν Ρούνγκε
Σενάριο: Τζέιν Άντερσον (βασισμένο στο βιβλίο της Μεγκ Γούλιτζερ)
Με τους: Γκλεν Κλόουζ, Τζόναθαν Πράις, Κρίστιαν Σλέιτερ
21 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από την Seven Films και την Spentzos Film
«Αδύνατον να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της» ROLLINGSTONE
«Η καλύτερη ερμηνεία της Γκλεν Κλόουζ έως σήμερα» THEGUARDIAN
«Σαν μια βόμβα, που είναι έτοιμη να εκραγεί» THEHOLLYWOODREPORTER
Πίσω από κάθε σπουδαίο άντρα, κρύβεται μια ακόμα πιο σπουδαία γυναίκα …και θα τη γνωρίσετε.
Σύνοψη
Η Τζόαν είναι η τέλεια σύζυγος. Επί σαράντα χρόνια έχει θυσιάσει το ταλέντο, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της για να στηρίξει το σύζυγο της και τη λογοτεχνική του καριέρα. Ο γάμος τους έχει χτιστεί με άνισους όρους κι εκείνη έχει ξεπεράσει τα όρια της. Την παραμονή της βράβευσης του Τζο με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, η Τζόαν ετοιμάζεται να αποκαλύψει το μεγαλύτερο μυστικό της καριέρας του.
Μεταφέροντας το βιβλίο, στην οθόνη
«Η Σύζυγος» διαδραματίζεται κυρίως στη δεκαετία του ’90, κάνοντας όμως αναδρομή και στα πρώτα χρόνια της σχέσης του ζευγαριού, πίσω στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Το σενάριο βασίζεται στο ομότιτλο, πετυχημένο και αγαπημένο, βιβλίο της Μεγκ Γούλιτζερ.
Για την σεναριογράφο Τζέιν Άντερσον η ταινία ήταν μια ευκαιρία να διηγηθεί την ιστορία ενός γάμου, αλλά και να σχολιάσει τη δίψα για επιτυχία, μέσα από ένα πολύ διαφορετικό πρίσμα: «Η Γούλιτζερ αφηγείται μια ανατρεπτική ιστορία για το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα συγγραφέας και πως είναι να είσαι η σύζυγος ενός επιτυχημένου συγγραφέα, γνωρίζοντας όμως, ότι εσύ έχεις το αληθινό ταλέντο».
Η Άντερσον θεώρησε ότι η ιστορία χρειάζεται κάποιες προσαρμογές για να γίνει η μετάβαση από τις σελίδες του βιβλίου στη μεγάλη οθόνη: «Όταν μεταφέρεις ένα βιβλίο, πρέπει να κάνεις μερικές αλλαγές για να γίνει η αφήγηση πιο δραματική, πιο συναρπαστική. Στο μυθιστόρημα, το βραβείο που παίρνει ο Τζο είναι ένα μικρό λογοτεχνικό βραβείο στο Ελσίνκι. Για το σενάριο, επέλεξα να είναι το βραβείο Νόμπελ, που δυναμώνει και ενισχύει την σημαντικότητα των αποκαλύψεων της Τζόαν. Πρόσθεσα επίσης, τον κάπως προβληματικό χαρακτήρα του γιου του ζευγαριού».
Η σεναριογράφος είναι σίγουρη ότι η ταινία θα προκαλέσει συζητήσεις – για το γάμο, τα μυστικά που κρατούν τα ζευγάρια και τους συμβιβασμούς που κάνουν. «Όταν γράφω μια ταινία, το ερώτημα που θέτω στον εαυτό μου είναι πάντα το ίδιο: “Τι θα συζητήσει το κοινό όταν τελειώσει η προβολή και ανάψουν τα φώτα;” Στη συγκεκριμένη ταινία νομίζω ότι οι συζητήσεις θα έχουν να κάνουν με τα εξής ερωτήματα: Ποιοί είναι οι συμβιβασμοί που κάνουμε σε έναν γάμο; Υπάρχουν μυστικά που κρατάνε τα ζευγάρια, που δικαιολογούνται; Μέχρι ποιο σημείο συμβιβάζονται οι γυναίκες μέσα στο γάμο τους; Σαν σύζυγος, με ποιους τρόπους σέβεσαι και αγαπάς τη γυναίκα σου;»
Σημείωμα του Σκηνοθέτη
«Για μένα, αυτή η ταινία είναι σαν τη μουσική. Σαν δύο όργανα που παίζουν για μας. Ο τρόπος που η Γκλεν Κλόουζ και ο Τζόναθαν Πράις ερμηνεύουν, μου θυμίζει δύο σόλο όργανα που παίζουν ταυτόχρονα. Στη διαδικασία του μοντάζ, μου ήταν αδύνατον να απομονώσω την ιστορία από τις ερμηνείες τους. Είχαν έναν μοναδικό τρόπο να ενσωματώνουν το σενάριο, που ήταν συναρπαστικός. Δεν είναι απλά μια ιστορία που βασίζεται στην πλοκή.
Η φιλοδοξία μου ως σκηνοθέτης είναι να αφήνω τους ηθοποιούς ελεύθερους. Στο τέλος, όλα έρχονται στο πως θα βρεις την μουσικότητα στο σενάριο, πως θα το κάνεις να … «χορέψει».
Στην καλύτερη περίπτωση, το κοινό θα «χορέψει» μαζί μου στις μεγάλες στιγμές της ταινίας.»
«Yasuzo Masumura: Πρωτοπόρος του Ιαπωνικού Νέου Κύματος»
14 – 17 Φεβρουαρίου
στην αίθουσα του Κινηματογράφου
Η Πρεσβεία της Ιαπωνίας, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Japan Foundation και με την ευγενική υποστήριξη της εταιρείας Japan Tobacco International, διοργανώνει Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το οποίο εντάσσεται στις επετειακές εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 120 χρόνων διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ιαπωνίας (1899-2019).
Φέτος, το Φεστιβάλ, έχει τίτλο «Yasuzo Μasumura: Πρωτοπόρος του Ιαπωνικού Νέου Κύματος» – ένα αφιέρωμα στον ιδιαίτερο αυτό σκηνοθέτη που περιλαμβάνει τέσσερεις διακεκριμένες ταινίες σε πρώτη προβολή από την Πρεσβεία της Ιαπωνίας. Το κινηματογραφικό φεστιβάλ πραγματοποιείται στο πλαίσιο του «Περιοδεύοντος Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών» του Japan Foundation.
Η αυλαία των προβολών ανοίγει την Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου με την ταινία «TheΚiss (1957)», την πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Masumura. Από τις 15 έως τις 17 Φεβρουαρίου, πρόκειται να προβληθούν οι ταινίες «Blue Sky Maiden (1957)», «Hoodlum Soldier(1965)» και «Dr. Hanaoka’s Wife(1967)» (Οι ταινίες προβάλλονται στα ιαπωνικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους, εκτός από την ταινία «Hoodlum Soldier» που θα προβληθεί μόνο με αγγλικούς υπότιτλους. )
Ελάτε να απολαύσετε το μοναδικό αφιέρωμα με την οικογένεια και τους φίλους σας!
«YasuzoMasumura: Πρωτοπόρος του Ιαπωνικού Νέου Κύματος» YasuzoMasumura (1924-1986) Σκηνοθέτης/ σεναριογράφος
Γεννήθηκε στη πόλη Yamanashi. Αφού ολοκλήρωσε τις νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Τόκυο, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στο κινηματογραφικό στούντιο Daiei. Αργότερα γύρισε στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσει φιλοσοφία, αποφοιτώντας το 1949. Κέρδισε υποτροφία για να σπουδάσει κινηματογράφο στο Centro Sperimentale di Cinematografia της Ιταλίας υπό την καθοδήγηση των Michelangelo Antonioni, Federico Fellini και Luchino Visconti.
Ο Masumura επέστρεψε στην Ιαπωνία το 1953. Από το 1955, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε ταινίες των Kenji Mizuguchi, Kon Ichikawa και Daisuke Ito, ενώ το 1957 σκηνοθέτησε το πρώτο του φιλμ “Τhe Kiss”. Η ταινία έδωσε μια πνοή φρεσκάδας στον ιαπωνικό κινηματογράφο, προσδίδοντας μια διαφορετική, πιο ζωντανή προσέγγιση από εκείνη των ιαπωνικών ταινιών μέχρι τότε. Μέσα στις επόμενες τρεις δεκαετίες σκηνοθέτησε πάνω από 60 ταινίες διαφόρων ειδών. Οι ταινίες του προβάλουν την έντονη προσωπικότητα και ατομικότητα των πρωταγωνιστών, ως απόρροια της δυτικοευρωπαϊκή έννοιας του ανθρωπισμού.
Ο Masumura ως πρωτοπόρος του νέου κύματος του ιαπωνικού κινηματογράφου(από τα τέλη του1950 έως τις αρχές του 1970), δημιουργεί καινούριες ταινίες με μοντέρνα και τολμηρή σκηνοθεσία που δεν υπήρχε πριν.
< ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ >
Πέμπτη 14/2/2019
19:00 The Kiss (1957/ 78’)
Παρασκευή 15/2/2019
19:00 Blue Sky Maiden (1957/ 88’ )
21:00 Hoodlum Soldier (1965/102’)
Σάββατο 16/2/2019
19:00 Dr. Hanaoka’s Wife (1967/99’)
21:00 The Kiss (1957/78’)
Κυριακή 17/2/2019 19:00 Blue Sky Maiden (1957/88 ‘)
21:00 Dr. Hanaoka’s Wife (1967/99’)
<ΟΙΤΑΙΝΙΕΣ>
The Kiss | Kuchizuke(1957/78’)
Πρόκειται για ένα αριστούργημα νεανικού έρωτα και το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Masumura, που θυμίζει έργα των Φρανσουά Τρυφώ και Λουί Μαλ, δημιουργών του Νέου Κύματος εκείνης της εποχής. Όπως είπε ο Masumura, «ήθελα να απεικονίσω όσο πιο δυναμικά γίνεται την ταχύτητα με την οποία ο έρωτας, η οργή και η λύπη επιδρούν στα νιάτα και τα οδηγούν στο να χάνουν τον έλεγχο και να εγκλωβίζονται. Οι νέοι είναι ωραίοι και δυνατοί, δεν τους νοιάζει η κοινωνία, ακολουθούν το ένστικτό τους»
Ο Kinichi και η Akiko γνωρίζονται καθώς επισκέπτονται τους πατεράδες τους στη φυλακή και περνούν μια μέρα ξένοιαστη στην παραλία, ενώ προσπαθούν να μαζέψουν χρήματα για να πληρώσουν την εγγύηση αποφυλάκισης των γονιών τους.
Πρωταγωνιστούν: Hiroshi KAWAGUCHI Hitomi NOZOE
HoodlumSoldier | Heitaiyakuza(1965/102’)
Είναι η πρώτη από μια σειρά εννέα ταινιών με τον ομώνυμο τίτλο και πρόκειται για μια στρατιωτική περιπέτεια.Ο Kisaburo Omiya, πρώην «προστάτης» της ιαπωνικής μαφίας, μόλις κατατάσσεται στον ιαπωνικό στρατό στη Ματζουρία. Η αλαζονική συμπεριφορά του προκαλεί την αντίδραση των ανώτερων στρατιωτικών· όμως ο Αrita, μορφωμένος εκπαιδευτής, τον υπερασπίζεται και μια περίεργη φιλία δημιουργείται μεταξύ τους.
Πρωταγωνιστούν: Shintaro KATSU Takahiro TAMURA Eiko TAKI Keiko AWAJI
Blue Sky Maiden | Aozora musume(1957/88’)
Η δεύτερη ταινία του Masumura, έγχρωμη αυτή τη φορά, μετά το «The Kiss» που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Keita Genji. Με την ταινία αυτή ξεκινά η συνεργασία του σκηνοθέτη με την Ayako Wakao, μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του ιαπωνικού κινηματογράφου και πρωταγωνίστρια σε πολλές ταινίες του μετέπειτα.
H Υuko, μεγαλωμένη στις ακτές της Ιαπωνίας μακριά από την οικογένεια της, μαθαίνει από την άρρωστη γιαγιά της ότι στην πραγματικότητα είναι ο καρπός του έρωτα του πλούσιου επιχειρηματία πατέρα της με την πρώην γραμματέα του. Η αναζήτηση της βιολογικής μητέρας της διαδραματίζεται με κωμική διάθεση.
Dr. Hanaoka’s Wife | Hanaoka Seishu no tsuma(1967/99’)
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Sawako Ariyoshi που έκανε ευρέως γνωστό τον Seishu Hanaoka, σπουδαίο χειρουργό του 19ου αι.Η αληθινή ιστορία της ταραγμένης ζωής του γιατρού Seishu Hanaoka, που έκανε την πρώτη επέμβαση με γενική αναισθησία, με τις γυναίκες της ζωής του – σύζυγο Kae και μητέρα Otsugi – τόσο αποφασισμένες και οι δύο να κερδίσουν την αγάπη του, που προσφέρονται οικειοθελώς να γίνουν αντικείμενα των πειραμάτων του.
Στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) από Δευτέρα έως Παρασκευή, ώρες 11:00 – 14:00, καθώς και μία ώρα πριν την προκαθορισμένη ώρα έναρξης της κάθε παράστασης.
Διάρκεια έκθεσης: Από 15 Φεβρουαρίου έως 27 Φεβρουαρίου 2019
Η έκθεση “Cityscapes” θα φιλοξενηθεί στη Blank Wall Gallery από τις 15 και μέχρι τις 27 Φεβρουαρίου. Έργα περισσότερων από 120 φωτογράφων, τυπωμένα αλλά και σε οθόνη, θα παρουσιαστούν στα πλαίσια αυτής της έκθεσης.
Πόλεις από διάφορα σημεία του πλανήτη, με διαφορετική αρχιτεκτονική και ύφος θα είναι στη διάθεση των επισκεπτών της έκθεσης, για να τις παρατηρήσουν και να τις συγκρίνουν μεταξύ τους· ένα νοερό ταξίδι μέσα από τα έργα των φωτογράφων. Αστικά τοπία σε διάφορες εποχές και ώρες της ημέρας, αλλά και μικρότερες, πιο ανθρώπινες και οικείες πόλεις απεικονίζονται στις φωτογραφίες που θα βρίσκονται στους τοίχους της Blank Wall Gallery από την Παρακευή 15 Φεβρουαρίου και για περίπου 2 εβδομάδες.
Όλοι όσοι ενδιαφέρονται για την αρχιτεκτονική των πόλεων, αλλά και οι λάτρεις των ταξιδιών είναι ευπρόσδεκτοι στην έκθεση “Cityscapes”. Οι φωτογραφίες που θα δουν σίγουρα θα τους ταξιδέψουν χιλιόμετρα μακριά, αλλά ίσως και να βρουν κάποια οικεία μέρη ανάμεσά τους.
Το όνειρο και όραμα που είχαν εδώ και χρόνια και περίμεναν με ανυπομονησία οι λάτρεις της σοκολάτας της χώρας, σε λίγους μήνες θα γίνει πραγματικότητα. Το Chocolate Fest, το μεγαλύτερο φεστιβάλ της χώρας αφιερωμένο στην πιο αθώα και ταυτόχρονα ένοχη απόλαυση της ζωής, έρχεται από τις 14 έως τις 17 Φεβρουαρίου σ’ ένα ερωτικό και γευστικό τετραήμερο, μετατρέποντας την ΤεχνόποληΔήμου Αθηναίων σ’ ένα εργοστάσιο σοκολάτας, με σκοπό να ταξιδέψει μικρούς και μεγάλους.
Τι είναι αυτό που μας συμβαίνει τη στιγμή που δαγκώνουμε εκείνη την κολασμένη πρώτη μπουκιά και αρχίζει να λιώνει στο στόμα μας; Όταν η μυρωδιά της αρχίζει να «γαργαλάει» τον εγκέφαλο, όταν η γεύση της μας ταξιδεύει πίσω στην παιδική μας ηλικία – μας κάνει χαρούμενους;
Συμβαίνει αυτό που ξέρουν πολύ καλά όλοι οι chocoholics και μόνο η σοκολάτα μπορεί να καταφέρει – μας κάνει χαρούμενους!
Το Chocolate Fest, σκοπεύει να φέρει κοντά μερικά από τα πιο αγαπημένα μας πράγματα στον κόσμο: την καλλιτεχνική δημιουργία, τη ζαχαροπλαστική, τους παραμυθένιους γευστικούς πειρασμούς και φυσικά… τη σοκολάτα! Για τέσσερις μέρες θα συγκεντρωθούν στην Τεχνόπολη εκθέτες, brands, ζαχαροπλαστεία, chefs και τεχνίτες της γεύσης που θα δημιουργούν, έχοντας πάντα σαν βάση το λατρεμένο υλικό και φυσικά χιλιάδες επισκέπτες που αναμένεται να δώσουν δυναμικό παρόν.
Οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν από συσκευασμένες σοκολάτες μέχρι να δοκιμάσουν φρέσκιες σοκολατένιες λιχουδιές που θα έχουν φτιαχτεί εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Στο ειδικά διαμορφωμένο chocolate bar στον εξωτερικό χώρο της Τεχνόπολης θα υπάρχουν όλες οι συνθήκες για να απολαύσετε με την παρέα σας τη ζεστή σας σοκολάτα και άλλους γευστικούς πειρασμούς.
Tο Σάββατο 16/2 στο διάστημα ανάμεσα στις 17:00 και 21:00 θα πραγματοποιηθεί τo 1o ChocolateMash Party. Το Chocolate Fest και η Dojo Entertainvents παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το “MASH MACHINE”. Πρόκειται για μια καινοτόμα interactive entertaining εφαρμογή που δίνει την ευκαιρία στον καθένα – χωρίς καμία σχετική εμπειρία παρά μόνο αγάπη για τη μουσική και τη σοκολάτα βεβαίως – να παίξει live μουσική σαν επαγγελματίας dj!
Δεν θα λείψουν φυσικά και δημιουργικές δραστηριότητες όπως “Tο Κυνήγι της Σοκολάτας”, που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 17/2 και μπορούν να συμμετάσχουν μέχρι και 50 ομάδες. Στο σοκολατένιο αυτό κυνήγι μικροί και μεγάλοι ανακαλύπτουν γρίφους και «ξεκλειδώνουν» τα μυστικά του Παλιού Εργοστασίου συλλέγοντας όσα περισσότερα «κοκάκια» μπορούν! Απαραίτητα εργαλεία: η ταχύτητα, η παρατηρητικότητα, η συνεργασία, η φαντασία κι η αγάπη για τη σοκολάτα! Προμηθευτείτε το starter kit σας από το Gas Industrial Museum και ξεκινήστε για μια μεγάλη και γλυκιά περιπέτεια!
Στα πλαίσια του Chocolate Fest θα πραγματοποιηθούν Εκπαιδευτικά Workshops για μικρούς και μεγάλους, ώστε οι επισκέπτες να μάθουν από τους καλύτερους όλα τα μυστικά της σοκολάτας από την ιστορία της μέχρι τις τεχνικές της. Oι ΕλένηΨυχούλη – MadameGinger – ΆρηςΦλόκας – EMI’SCUPCAKES – LeMonde με Pastry Chef την ΕυγενίαΔελτσίδου – ΤάσοςΘεοδοσιάδης – ΓωγώΔελογιάννη θα μας μυήσουν στα μυστικά της σοκολάτας μέσα από ενδιαφέροντα και ιδιαίτερα Workshops όπως ΣτρώσιμοΣοκολάτας: ΜαγικήδιαδικασίατουTempering,CupcakesDecoration, FairTradeCacao, CrazyForChocolate και πολλά άλλα που θα βρείτε στο πρόγραμμα του φεστιβάλ. Δηλώστε συμμετοχή είτε στο hello@wearebright.gr είτε στην σελίδα του Chocolate Fest στο facebook – https://www.facebook.com/chocolatefestgr, με τις θέσεις συμμετοχής ανά σεμινάριο να είναι περιορισμένες.
Παράλληλα όλες τις μέρες διεξαγωγής του Chocolate Festκαι σε διάφορες ώρες, γνωστοί σεφ αλλά και food bloggers θα μας εισάγουν στον κόσμο της ζαχαροπλαστικής με ευφάνταστες ιδέες για συνταγές πιο σοκολατένιες από ποτέ στο Live Cooking του φεστιβάλ. Ελένη Ψυχούλη – Madame Ginger – Γιώργος Τσούλης – Μάγκυ Ταμπακάκη – EMI’S CUPCAKES – LeMonde με Pastry Chef τον Κωνσταντίνο Χολέβα – Χρήστος Γλωσσίδης/ Κων/νος Συμεωνίδης για τέσσερις ημέρες θα δημιουργούν ζωντανά μπροστά στο κοινό ιδιαίτερους γευστικούς συνδυασμούς με βάση τη σοκολάτα.
Την μουσική σας απόλαυση κατά τη διαρκεία του Φεστιβάλ αναλαμβάνουν ο Pepper 96.6 και ο Mέντα 88FM.
Τέσσερις ημέρες λοιπόν γεμάτες σοκολάτα και ψυχαγωγία! Μείνετε συντονισμένοι στη σελίδα του Chocolate Fest και στο Facebook Event για ανακοινώσεις, διαγωνισμούς και ακόμα περισσότερες εκπλήξεις.
Βραβείο Κριτικής Επιτροπής και Οικουμενικό Βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών
Η ιστορία ενός ατίθασου, χαρισματικού αγοριού, το οποίο επαναστατεί ενάντια στη, γεμάτη κακουχίες, ζωή του και παλεύει να βρει τρόπο να επιβιώσει στις παραγκουπόλεις του Λιβάνου, μετατρέπεται σε μια συγκλονιστική ταινία για τους ανθρώπους του περιθωρίου, αλλά και το ακατανίκητο ανθρώπινο πνεύμα. Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών, υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Λίβανος, αίθουσα δικαστηρίου. Ο Ζάιν, ένας 12χρονος πρόσφυγας από τη Συρία, παρουσιάζεται ενώπιον του δικαστή, ο οποίος τον ρωτάει γιατί θέλει να μηνύσει τους ίδιους του τους γονείς. «Επειδή με έφεραν στον κόσμο!», απαντάει o μικρός, κάνοντας έτσι την δική του επανάσταση απέναντι στους γονείς του για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους, για την παντελή αδυναμία τους να του παρέχουν ελάχιστη φροντίδα, βοήθεια και προστασία. Αντιμέτωπος με αδιανόητες δυσκολίες και εμπόδια, ο μικρός Ζάιν θα ξεκινήσει ένα απίστευτο, γεμάτο δυσκολίες ταξίδι για να αναζητήσει την δική του ταυτότητα, μέσα στον αμείλικτο κόσμο που έχουν φτιάξει γι’ αυτόν οι μεγάλοι.
Με πρωταγωνιστές μη επαγγελματίες ηθοποιούς, οι ζωές των οποίων καθρεφτίζουν την ζοφερή πραγματικότητα της ταινίας, το τρίτο φιλμ της Ναντίν Λαμπακί, μετά τις βραβευμένες επιτυχίες «Caramel» και «Where Do We Go Now?», κοιτά στα μάτια έναν κόσμο αόρατο στους περισσότερους από εμάς αλλά οδυνηρά αληθινό σε όσους ζουν σε αυτόν – έναν κόσμο όπου δεν χωράει η αθωότητα.
Λίγα λόγια για την ταινία… και την πραγματική ζωή
Παράνομη μετανάστευση, παραμελημένα παιδιά, προσφυγική ζωή, ο παραλογισμός πίσω από την έννοια των συνόρων, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, η αδιαφορία μπροστά στον πόνο του άλλου: το «Καπερναούμ» δεν διστάζει να θίξει τα πλέον κρίσιμα και οδυνηρά προβλήματα της σημερινής κοινωνίας, μέσα από μια ιστορία που ξεπηδάει αυθεντικά μέσα από τον κόσμο για τον οποίο μιλάει. Με πολυετή έρευνα πεδίου, εκτενείς συνεντεύξεις με ανθρώπους που πράγματι ζουν (και επιζούν) με τον τρόπο που βλέπουμε στην ταινία και μία παρατεταμένη περίοδο γυρισμάτων, η εκπληκτική ταινία της Ναντίν Λαμπακί καταγράφει με νατουραλισμό και απίστευτη ειλικρίνεια, και τελικά γίνεται κομμάτι του κόσμου αυτού.
Όπως όμως η τέχνη μιμήθηκε την ζωή για να πει την ιστορία της, έτσι κατάφερε και να την επηρεάσει – προς το καλύτερο. Η ομάδα πίσω από την παραγωγή δημιούργησε το Ίδρυμα Capernaum, μία μη κυβερνητική οργάνωση που έχει στόχο να παρέχει μόνιμη οικονομική στήριξη στις οικογένειες όλων των ηθοποιών που έπαιξαν στην ταινία και το έχουν ανάγκη. Ο στόχος της οργάνωσης είναι να τους βοηθήσει να αποκτήσουν την οικονομική τους ανεξαρτησία.
Και τα αποτελέσματα ήδη εμφανή: δύο μέρες μετά την ολοκλήρωση του Φεστιβάλ Καννών, η παραγωγή πληροφορήθηκε ότι ο Ζάιν και η οικογένειά του θα μετανάστευαν στη Νορβηγία. Πλέον, εκείνος και τα αδέρφια του πηγαίνουν σχολείο, ενώ ολόκληρη η οικογένεια πήρε νορβηγική υπηκοότητα. Ζουν σε ένα όμορφο διώροφο σπίτι με κήπο, που έχει θέα την θάλασσα, και συμμετέχουν σε ένα ειδικό πρόγραμμα ένταξης για να μάθουν νορβηγικά και να προσαρμοστούν στην κουλτούρα της χώρας.
Από την άλλη, η Σεντρά Ιζάμ (Σαχάρ στην ταινία) και η Φάρα Χάσνο (Μαϊσούν στην ταινία) δεν γυρνάνε πια στους δρόμους. Με την βοήθεια της Unicef θα πάρουν μέρος σε ένα ειδικό ταχύρυθμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα – είναι η πρώτη φορά που θα πάνε σχολείο. Η Τρέζουρ Μπανκόλε (Γιόνας στην ταινία) ζούσε παράνομα με την οικογένειά της στον Λίβανο, υπό την συνεχή απειλή της σύλληψης και της απέλασης από τις αρχές. Έχουν πλέον επιστρέψει στην Κένυα, όπου η Τρέζουρ πηγαίνει σχολείο.
Η σκηνοθέτης Ναντίν Λαμπακί μιλά για την ταινία
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την ταινία;
Από την υπερβολικά οικεία σε όλους μας εικόνα παιδιών που ζουν στο δρόμο. Στον Λίβανο έχουμε μία εν εξελίξει προσφυγική κρίση, πέρα από τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, οπότε το να βλέπεις παιδιά στον δρόμο είναι ολοένα συχνότερο. Το καθημερινό αυτό θέαμα με ενοχλεί, με θυμώνει. Σκεφτόμουν: πώς φτάσαμε στο σημείο να επιτρέπουμε το έγκλημα αυτό; Γιατί είναι έγκλημα το γεγονός ότι τα παιδιά είναι σε διαρκή κίνδυνο. Έτσι ξεκίνησε η επιθυμία μου να καταλάβω τι συμβαίνει στο μυαλό των παιδιών που αγνοούμε σε καθημερινή βάση: δεν τα κοιτάμε καν, γιατί δεν θέλουμε να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα.
Πόσο πιστά αποτυπώνει η ταινία την καθημερινή πραγματικότητα στον Λίβανο;
Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρότερη από αυτό που βλέπετε στην ταινία. Η ταινία βασίζεται σε όσα μάθαμε κατά τη διάρκεια της έρευνάς μας, που κράτησε τέσσερα χρόνια. Γιατί κανείς ηθοποιός μας δεν είναι επαγγελματίας – όλοι ζούσαν τέτοιες καταστάσεις στην πραγματικότητα. Στην ταινία λένε την ιστορία τους.
Η ιστορία της ταινίας περιστρέφεται γύρω από το αφηγηματικό εύρημα ενός παιδιού που μηνύει τους γονείς του – βασίζεται σε πραγματικό γεγονός;
Όχι. Αυτό είναι το μόνο κομμάτι μυθοπλασίας στην ταινία, προήλθε όμως από συζητήσεις μου με τα παιδιά αυτά. Δεν μιλάμε απλώς για δυστυχισμένα παιδιά. Μιλάμε για παιδιά πραγματικά στερημένα. Στο τέλος της κουβέντας μας, τα ρωτούσα αν είναι χαρούμενα που ζουν και τα περισσότερα μού απαντούσαν “Δεν χαίρομαι που είμαι εδώ… θα προτιμούσα να μην υπήρχα. Δεν ξέρω γιατί είμαι εδώ, αν δεν πρόκειται ποτέ να ακούσω μια καλή κουβέντα, να μην έχω κάτι να φάω όταν πεινάω”. Οπότε το κομμάτι αυτό της ιστορίας είναι η μετάφραση του θυμού τους.
Πώς βρήκατε το μικρό αγόρι στο κέντρο της ιστορίας;
Ο Ζάιν είναι πρόσφυγας από τη Συρία. Ζούσε στον Λίβανο οκτώ χρόνια, σε μία από τις γειτονιές που βλέπετε στην ταινία σε πολύ δύσκολες συνθήκες – σε χειρότερες συνθήκες από αυτές που βλέπετε στην ταινία. Δεν είχε πάει ποτέ σχολείο: όταν αρχίσαμε τα γυρίσματα, ήταν 12 χρονών και δεν μπορούσε να γράψει ούτε το όνομά του. Ήξερα ότι η επιλογή του ήταν ρίσκο αλλά μόλις τον είδα, απλώς ήξερα ότι ήταν αυτός που έψαχνα. Ήξερα φυσικά ότι θα ήταν μεγάλη η πρόκληση, αλλά κάτι στα μάτια του, στην όλη συμπεριφορά του μού έδωσε να καταλάβω ότι ήταν αυτός που έπρεπε να διαλέξω: ένα αγόρι που είναι άγριο και όμως σοφό για την ηλικία του. Επίσης, έχει ζήσει όλα αυτά που δείχνουμε στην ταινία, δεν προσποιείται κάτι που δεν είναι ή δεν έχει ζήσει. Βέβαια, επειδή ήξερα ότι δουλεύω με κάποιον που είναι άμαθος σε αυτά, επέλεξα να προσαρμοστούμε εμείς σε αυτόν. Γι’ αυτό κάναμε γυρίσματα για έξι μήνες, γι’ αυτό έχουμε πάνω από 500 ώρες υλικού. Ήξερα ότι θα καταφέρναμε, αλλά έπρεπε να κάνουμε υπομονή.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση όσο γυρίζατε την ταινία;
Τα πάντα. Το γεγονός ότι γυρίζαμε την ταινία σε αληθινές τοποθεσίες, αληθινές φυλακές με πραγματικούς κρατούμενους, το ότι βυθιστήκαμε σε αυτήν την πραγματικότητα. Κάθεσαι στον καναπέ τους, παρατηρείς την πραγματικότητά τους, ακούς το μωρό τους που κλαίει – και μετά επιστρέφεις στο σπίτι σου το βράδυ, κοιμάσαι στο ζεστό σου κρεβάτι, γνωρίζοντας ότι τους έχεις αφήσει εκεί. Είναι τρομερά δύσκολο να το χειριστείς αυτό.
Ποια η σημασία του τίτλου;
Αρχικά, Καπερναούμ είναι το όνομα ενός καταραμένου βιβλικού χωριού – έπειτα έγινε μια λέξη που χρησιμοποιείται στα γαλλικά ως κάτι που σημαίνει χάος και θαύματα. Και η όλη περιπέτεια ήταν ακριβώς έτσι. Μες στο χάος, συνέβαιναν μικρά θαύματα.
Πώς ήταν η εμπειρία του φεστιβάλ Καννών;
Ήταν μια μεγάλη νίκη. Μια απίστευτη νίκη για όλο το συνεργείο, που δούλεψε σκληρά για τέσσερα χρόνια… Αλλά κυρίως μια σπουδαία νίκη για τους ηθοποιούς. Μία εβδομάδα πριν πάμε στις Κάννες, νομικά δεν υπήρχαν, κανείς τους δεν είχε χαρτιά. Και ξαφνικά, επειδή ακριβώς η ταινία προσπαθεί να μιλήσει για την κατάσταση αυτή, ήταν ήρωες. Υπήρχαν. Και τους έβλεπαν ως ήρωες για τους ίδιους λόγους.
Τι είναι αυτό που σας μένει περισσότερο από την εμπειρία αυτή;
Η ταινία αυτή μου άλλαξε τη ζωή. Με άλλαξε ως άνθρωπο. Άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τα πάντα – αυτή η αίσθηση ενοχής που δεν σε αφήνει ποτέ. Δεν μπορείς να μείνεις ίδιος. Είναι σαν να μην έχεις δικαίωμα να είσαι ευτυχισμένος πια, σαν να μην έχεις δικαίωμα να έχεις μια φυσιολογική ζωή όταν έχεις βιώσει κάτι τέτοιο από τόσο κοντά. Σε αλλάζει για πάντα.
Διάρκεια έκθεσης: Από 8 Φεβρουαρίου έως 13 Φεβρουαρίου 2019
Ο Guy Needham, ένας πολύ αξιόλογος φωτογράφος από τη Νέα Ζηλανδία, θα φιλοξενηθεί στη Blank Wall Gallery από τις 8 Φεβρουαρίου έως τις 13 Φεβρουαρίου σε μια ατομική έκθεση με τίτλο «Six Tribes». Ο Guy Needham είναι ένας φωτογράφος που ειδικεύεται στη φωτογράφιση φυλών ιθαγενών, αντλώντας κυρίως θέματα από την ταυτότητα και τη θέση τους στον πολιτισμό. Οι εικόνες του έχουν εκτεθεί στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Τόκιο, τη Μόσχα, την Αθήνα και το Λος Άντζελες και έχουν παρουσιαστεί σε πολλές εκδόσεις όπως το National Geographic Traveler, το Lonely Planet, το Lost, το AFAR, το International Traveler, το BBC.com και το CNN.com . Είναι μέλος της Royal Photographic Society, του Κέντρου Φωτογραφίας του Λος Άντζελες, των Φωτογράφων Χωρίς Σύνορα, της Φωτογραφικής Εταιρείας της Νέας Ζηλανδίας και του Παγκόσμιου Φωτογραφικού Οργανισμού.
Η δουλειά του, μια συλλογή φωτογραφιών από αυτόχθονες έξι φυλών που έχει φωτογραφήσει σε διάφορα μέρη του κόσμου, θα παρουσιαστεί σε αυτή την έκθεση.
Ο Guy Needham θα ταξιδέψει από τη Νέα Ζηλανδία για να παρευρεθεί στα εγκαίνια της έκθεσής του στη Blank Wall Gallery και θα χαρεί να συναντήσει όλους όσους ενδιαφέρονται για το έργο του.
Μία απαγορευμένη ερωτική σχέση στην καρδιά της διχασμένης Ιερουσαλήμ, πυροδοτεί ένα μπαράζ απρόβλεπτων εξελίξεων και δραματικών ανατροπών στο καθηλωτικό κοινωνικό θρίλερ του Μουάγιαντ Άλαγιαν, που βραβεύτηκε με το βραβείο Σεναρίου και Κοινού HBF στο φεστιβάλ του Ρότερνταμ.
Η Σάρα είναι Ισραηλινή και έχει μία καφετέρια στη Δυτική Ιερουσαλήμ. Ο Σαλίμ είναι Παλαιστίνιος από την Ανατολική Ιερουσαλήμ και κάνει παραδόσεις σε επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη της Σάρα. Παρόλο που ζουν σε διαφορετικούς κόσμους, η Σάρα και ο Σαλίμ διατηρούν εξωσυζυγική σχέση, ρισκάροντας έτσι την φαινομενικά ευτυχισμένη ζωή των οικογενειών τους.
Όταν μία ριψοκίνδυνη μεταμεσονύχτια συνάντησή τους πάει στραβά, ο κίνδυνος να αποκαλυφθούν όλα μεγαλώνει και οι δύο τους παρακολουθούν ανήμποροι, ενώ οι απελπισμένες προσπάθειές τους να σώσουν ό, τι έχει μείνει από τις ζωές τους, κάνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Εγκλωβισμένοι ανάμεσα στον αμείλικτο κατοχικό μηχανισμό και τις κοινωνικοπολιτικές πιέσεις, ο Σαλίμ και η Σάρα βρίσκονται παγιδευμένοι σε ένα πλέγμα εξαπάτησης και παρανοήσεων, που ούτε η αλήθεια δεν μπορεί να σταματήσει την εξάπλωσή του.
Λίγα λόγια για την ταινία
Τρία χρόνια μετά την πρεμιέρα της μαύρης κωμωδίας του «Love, Theft and Other Entaglements» στο φεστιβάλ του Βερολίνου, ο Μουάγιαντ Άλαγιαν επιστρέφει με μια ιστορία που κρύβει στον πυρήνα της απαγορευμένες επιθυμίες, μυστικά και ψέματα. «Αρχικά ήθελα να κάνω το σκηνοθετικό μου ντεμπούτο με την ιστορία αυτή», εξηγεί ο Άλαγιαν. «Μου αρέσουν οι ανατροπές της ζωής. Μου αρέσει να ακούω για την ριζοσπαστική πλευρά της ζωής, το αναπάντεχο, το απρόοπτο. Πώς οι ζωές αλλάζουν για πάντα σε ένα κλάσμα δευτερολέπτου, το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν το δευτερόλεπτο αυτό περάσει και αντιμετωπίζουν ό, τι έρχεται μετά. Είναι τόσο μικρή η απόσταση που σε χωρίζει από την καταστροφή. Αυτή είναι η Ιερουσαλήμ που γνωρίζω εγώ». «Θέλουμε να κάνουμε ταινίες για ανθρώπους σε θέσεις και καταστάσεις που είναι μεγαλύτερες από τους ίδιους», εξηγεί ο Ράμι Άλαγιαν, αδελφός του Μουάγιαντ, ο οποίος υπογράφει το σενάριο της ταινίας. «Άνθρωποι που δεν έχουν τα εργαλεία να αντιμετωπίσουν τις καταστροφές της ζωής. Μας ενδιαφέρουν οι ιστορίες για το πώς τα καταφέρνεις, πώς ξεπερνάς τα εμπόδια αυτά».
Έχοντας δουλέψει χρόνια πάνω στην ιστορία, τα δύο αδέλφια επανήλθαν σε αυτήν μετά την επιτυχία της πρώτης τους ταινίας. «Όταν επιστρέψαμε στο σενάριο», εξηγεί ο Μουάγιαντ Άλαγιαν, «συζητήσαμε επί μακρόν για τις διάφορες δομές και οπτικές γωνίες από τις οποίες θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε την ιστορία. Δεν περίμενα την πρόταση του Ράμι να βάλουμε και τους τέσσερις χαρακτήρες στο κέντρο της ιστορίας, αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι είχε δίκιο: το περίπλοκο υπόβαθρο των χαρακτήρων είναι βασικό για να τους καταλάβουμε, χωρίς αυτό δεν θα μπορέσουμε να συλλάβουμε τον χαρακτήρα της Ιερουσαλήμ και την αίσθηση των διχασμένων κοινωνικών και πολιτικών πτυχών της».
Όπως λένε οι ίδιοι, πιστεύουν ότι, όταν όλα πάνε καλά, οι άνθρωποι έχουν την ενστικτώδη τάση να κάνουν το καλό για τους άλλους. Όταν, όμως, απειλούνται τα προνόμιά τους, όταν έρχονται αντιμέτωποι με την περίπτωση να βγουν έξω από τη ζώνη ασφαλείας τους, τότε οι επιλογές του ενδεχομένως να ήταν διαφορετικές. «Η ταινία είναι ένα κοινωνικό δράμα που θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε στον κόσμο υπάρχει καταπίεση και αδικία», λέει ο σκηνοθέτης. Οι τέσσερις χαρακτήρες εγκλωβίζονται σε μια κινούμενη άμμο εξελίξεων. Ο κοινωνικός και πολιτικός διαχωρισμός της Ιερουσαλήμ είναι το τέλειο μέρος για να απιστήσεις: βρες κάποιον από την άλλη πλευρά και κανείς δεν θα το μάθει ποτέ. Αν και, φυσικά, το μαθαίνουν – γιατί το επίπεδο της παρακολούθησης πολιτών είναι δυνατότερο και βαθύτερο από οποιαδήποτε άλλη μέση πόλη. Όλοι οι Παλαιστίνιοι παρακολουθούνται, τα σημεία ελέγχου είναι παντού στη ζωή σου. Όταν πάει κάτι λάθος, οι συνέπειες για έναν Παλαιστίνιο είναι χειρότερες. Στην Ιερουσαλήμ υπάρχει ένας φόβος διάδρασης με τον άλλο. Μοιάζει προδοσία, καχυποψία, φόβος. Συμβολικά η απιστία ταιριάζει καλύτερα στην πόλη και την δυσλειτουργία της απ’ ό, τι ένα απλό ρομάντζο. Ταιριάζει στην δυσλειτουργία ολόκληρου του κόσμου και άρα είναι μια πολύ πιο εύστοχη απεικόνιση τού πώς επηρεάζει τις ζωές μας. Είναι μια ιστορία για επίπεδα και ψευδαισθήσεις. Όποια αίσθηση αυτονομίας έχουν οι Παλαιστίνιοι είναι πλαστή: στην πραγματικότητα, οι Ισραηλινοί έχουν όλον τον έλεγχο. Η Ιερουσαλήμ είναι η απόλυτη ψευδαίσθηση ανοικτής πόλης: ψευδαίσθηση ισότητας, κίνησης, ελευθερίας, ειρήνης, δημοκρατίας… Είναι όλα μια ψευδαίσθηση».
Ο σκηνοθέτης Μουάγιαντ Άλαγιαν μιλά για την ταινία
«Τοποθετώντας την ιστορία των δύο ζευγαριών στη διχασμένη πόλη της Ιερουσαλήμ, μπορούσαμε να αποτυπώσουμε το πώς η ζωή στην ιερή αυτή πόλη υπαγορεύει μια επικίνδυνη αντίδραση σε ένα κοινότοπο κοινωνικό δράμα που θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε στον κόσμο. Αλλά όταν συμβαίνει εδώ, με την αφόρητη πίεση που ασκεί το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον, οι άνθρωποι πληρώνουν ένα πολύ μεγαλύτερο τίμημα και καλούνται να δράσουν με τρόπο εγωιστικό και βλαβερό για τους γύρω τους για να επιβιώσουν οι ίδιοι.
Με συναρπάζει το ηθικό δίλημμα που ενυπάρχει στην ανθρώπινη ιστορία: μπορούμε να ρισκάρουμε τα προνόμια που απολαμβάνουμε για χάρη κάποιου άλλου ή ενστικτωδώς θα βάζουμε πάντα πρώτους τους εαυτούς μας; Ακολουθώντας τους τέσσερις χαρακτήρες στην Ιερουσαλήμ, η ταινία παρουσιάζει τις αντικρουόμενες επιλογές των χαρακτήρων χωρίς να επιβάλει τη δική μου άποψη ή κάποιο απώτερο σκοπό: θέλω οι αντικρουόμενες απόψεις και επιχειρήματα, να επιτρέψουν στους θεατές να φτάσουν στα δικά τους συμπεράσματα.
Πάντα με συγκινούσαν οι ταινίες στις οποίες οι χαρακτήρες βρίσκονται σε καταστάσεις που είναι μεγαλύτερες από τους ίδιους: καταστάσεις που συνιστούν πρόκληση για τον μέσο άνθρωπο, ο οποίος γίνεται συχνά ο αντιήρωας για να επιβιώσει και να εξασφαλιστεί μέσα στο παράλογο της ζωής.
Το να είσαι ήρωας, τουλάχιστον για μένα, σημαίνει το να επιβιώνεις μέσα στις αναταραχές και τα προβλήματα της ζωής: τις ανατροπές που πάντα μας εκπλήσσουν με το πόσο άβολη και δύσκολη μπορεί να γίνει η ζωή, περισσότερο από κάθε έργο μυθοπλασίας. Και αυτό είναι ακόμη πιο ταιριαστό σε ένα βασανισμένο μέρος όπως η Ιερουσαλήμ. Εγώ μεγάλωσα στην ανατολική πλευρά, που τελεί υπό στρατιωτική κατοχή και παραμένει χωρισμένη από την δυτική πλευρά χάρη σε πολλά εμπόδια, κυριολεκτικά και μη. Κάθε μέρα δεν μπορείς να προβλέψεις τι είδους προκλήσεις θα σου φέρει η ζωή και τι θα χρειαστεί να κάνεις για να τα καταφέρεις στην καθημερινότητά σου.
Στην ταινία, ο αδερφός μου και εγώ θέλαμε να πούμε μια ανθρώπινη ιστορία πέρα από τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ. Θέλαμε να αφήσουμε πίσω μας τις εξιδανικευμένες ιστορίες στο σινεμά ή τις άλλες τέχνες, που ενώνουν Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς, συχνά αγνοώντας τις συνθήκες που τους χώρισαν αρχικά, καθώς και το καταπιεστικό σύστημα που δημιούργησε και διατηρεί το χάσμα μεταξύ τους.
Θέλαμε να πούμε μια ιστορία που βασίζεται αυθεντικά στη ζωή της Ιερουσαλήμ, που μιλάει για τις δυνατότητες του ανθρώπου για επικοινωνία, αλλά και τα όριά μας όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ακραίες πιέσεις από το κατασταλτικό μας περιβάλλον».
9-10 & 16-17 Φεβρουαρίου 2019 | Εντός & εκτός Στέγης
Τι είναι το blockchain; Πώς υπόσχεται να αλλάξει τη ζωή μας; Διανοητές, καλλιτέχνες, μουσικοί και χάκερ σε ένα φεστιβάλ που διερευνά τις οικονομικές και καλλιτεχνικές εφαρμογές –ανατρεπτικές και μη– αυτής της συναρπαστικής τεχνολογίας του δικτυωμένου κόσμου μας.
Η τεχνολογία blockchain βρίσκεται πίσω από το ψηφιακό νόμισμα Bitcoin που δημιουργήθηκε το 2008. Θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε ως ένα κρυπτογραφημένο ψηφιακό λογιστικό φύλλο που μοιράζεται μεταξύ των χρηστών του, καταγράφοντας οικονομικά στοιχεία και συναλλαγές, συμβόλαια και αμοιβαίες συμφωνίες χωρίς τη μεσολάβηση ενός κεντρικού διαχειριστή, όπως είναι οι τράπεζες.
Το φεστιβάλ Blockchain: Utopia or U–turn? διεξάγεται τα Σαββατοκύριακα 9-10 και 16-17 Φεβρουαρίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και προσκαλεί διανοητές, καλλιτέχνες, μουσικούς και χάκερ σε μια συζήτηση για τη διαλεκτική της αντίστασης και της αφομοίωσης που χαρακτηρίζει την τεχνολογία blockchain. Στόχος του φεστιβάλ είναι ο διάλογος, η ανάλυση αλλά και η εμπλοκή του κοινού με τη νέα αυτή τεχνολογία, καθώς πρόκειται για ένα συναρπαστικό αντικείμενο μελέτης που μας βοηθάει να κατανοήσουμε και να οραματιστούμε τη θέση μας μέσα στην ψηφιακά δικτυωμένη κοινωνία μας. Αν και το blockchain έχει κατά κύριο λόγο υιοθετηθεί από επενδυτές και επιχειρηματίες, χρησιμοποιείται εκτενώς και από κοινότητες που διερευνούν ριζοσπαστικές και εναλλακτικές χρήσεις του στις τέχνες, τη μουσική, τα μέσα και τα συστήματα διακυβέρνησης.
Η νέα αυτή τεχνολογία εγείρει πολιτικά και ηθικά ερωτήματα, καθώς από τη μία συμβάλλει στην κοινωνική αμοιβαιότητα και καταργεί τους διαμεσολαβητές, ενώ από την άλλη αποτελεί επενδυτική ευκαιρία για μια νέα ελίτ, αυτήν της ψηφιακής οικονομίας.
Πρόγραμμα
Το φεστιβάλ περιλαμβάνει ομιλίες στη Μικρή Σκηνή της Στέγης. στις 9 και 10 Φεβρουαρίου, με ομιλητές τους: Saskia Sassen (κοινωνιολόγος), Benjamin H. Bratton (κοινωνιολόγος, θεωρητικός αρχιτεκτονικής και design), Denis Jaromil Rojo (προγραμματιστής ελεύθερου λογισμικού, media artist), Γιώργος Παπαγεωργίου (Adjunct Faculty at University of Nicosia), Marco Sachy (cryptocurrency & distributed ledger designer), Δημήτριος Βουράκης (νομικός), Brett Scott, (αρθρογράφος, ερευνητής) και Voltnoi & Quetempo (curators, media artists). Οι θεματικές ενότητες του διημέρου είναι οι εξής: Μια εισαγωγή στο blockchain, το χρήμα και τα χρηματοοικονομικά υψηλής τεχνολογίας και Το blockchain ως μορφή διακυβέρνησης, δικαίου και κοινωνικής ενδυνάμωσης, το Σάββατο και την Κυριακή, αντίστοιχα.
Στις 16 και 17 Φεβρουαρίου, οι ομιλίες στη Μικρή Σκηνή θα πραγματοποιηθούν από τους εξής: Matthew Liston (a crypto native), Ruth Catlow (συνιδρύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του Furtherfield),Kei Kreutler (ερευνήτρια, designer, developer), Mat Dryhurst (μουσικός, ερευνητής), Jaya Klara Brekke (συγγραφέας, ερευνήτρια), David Gerard (συγγραφέας του Attackofthe 50 FootBlockchain, αρθρογράφος), Jemima Kelly (δημοσιογράφος των FinancialTimesAlphaville), James Bridle (καλλιτέχνης, συγγραφέας). Οι θεματικές ενότητες του δεύτερου διημέρου είναι οι εξής: Εφαρμογές blockchain και προβληματισμοί στις τέχνες και Μια κριτική στις τεχνολογίες blockchain, το Σάββατο και την Κυριακή, αντίστοιχα.
Από το φεστιβάλ δεν θα μπορούσε να λείπει ένα cryptorave party που θα διεξαχθεί το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου. Το πρότζεκτ είναι ένα καλλιτεχνικό έργο που πραγματοποιείται από τους !Mediengruppe Bitnik + Omsk Social Club και συμμετέχουν τα μουσικά σχήματα Arpanet, Amnesia Scanner και οι dj’s M.E.S.H., Bill Kouligas και Voltnoi.
Για να μάθετε τον χώρο διεξαγωγής και να παραβρεθείτε στο πάρτυ, πρέπει να προσφέρετε μέσω της ιστοσελίδας του event την υπολογιστική δύναμη του υπολογιστή σας, ώστε να βοηθήσετε στη δημιουργία μιας κοινότητας αμοιβαίας εμπιστοσύνης διαμέσου του κρυπτονομίσματος Monero. Θα χρειαστούν κάποιες ώρες για να κατέβουν η είσοδος, η τοποθεσία αλλά και μια ταυτότητα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε ένα role playing game στον χώρο του πάρτυ.
Οι καλλιτεχνικές ομάδες των !Mediengruppe Bitnik + Omsk Social Club περιγράφουν το καλλιτεχνικό τους έργο ως μια ουτοπική χειρονομία που υιοθετεί και πειραματίζεται με την τεχνολογία blockchain, τα κρυπτονομίσματα και τους ψηφιακούς αυτόνομους οργανισμούς που σκοπό έχουν το χτίσιμο ενός δικτύου της underground κουλτούρας. Το έργο αυτό ολοκληρώνεται με τη συμμετοχή του κόσμου στο cryptorave. Η τοποθεσία που δεν ανακοινώνεται, το mining που δεν αποφέρει κάποια χρηματική αξία, η υπολογιστική δύναμη του υπολογιστή μας που είναι μηδαμινή σε πραγματική κατανάλωση ενέργειας, όλα αυτά είναι μια σειρά από συμβολισμούς του καλλιτεχνικού έργου, που στο σύνολό τους οδηγούν σε έναν δρόμο: αυτόν της δημιουργίας αυτόνομων δικτύων επικοινωνίας και εμπιστοσύνης στην κοινωνία. Το λινκ του cryptorave party θα ανακοινωθεί από το site της Στέγης τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου.
Επιμέλεια: Voltnoi & Quetempo
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Μια εισαγωγή στο blockchain, το χρήμα και τα χρηματοοικονομικά υψηλής τεχνολογίας
18:00 – 18:30 | Voltnoi & Quetempo
Ιστορία του χρήματος 18:30 – 19:00 |Γιώργος Παπαγεωργίου
Blockchain, στη χώρα των θαυμάτων
19:00 – 19:30 | DenisJaromilRojo
Bitcoin, το τέλος των ταμπού του χρήματος 19:45 – 20:30 | BenjaminH. Bratton
Tokens: Ένα τεστ Rorschach 20:30– 21:15 | SaskiaSassen
Ληστρικοί σχηματισμοί ντυμένοι με κοστούμια της Γουόλ Στριτ και αλγοριθμικά μαθηματικά
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Το blockchain ως μορφή διακυβέρνησης, δικαίου και κοινωνικής ενδυνάμωσης
18:00 – 18:30 |Δημήτρης Βουράκης
Κώδικας = Δίκαιο; 18:30 – 19:00 | MarcoSachy
Πώς η τεχνολογία blockchain μπορεί να ενισχύσει την κοινωνική καινοτομία
19:00 – 19:30 | Brett Scott
Το όραμα ενός Λεβιάθαν της τεχνολογίας : η μάχη των ιδεολογιών του blockchain
ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Εφαρμογές blockchain και προβληματισμοί στις τέχνες
18:00 – 18:30 | MatthewListon
Μηχανές πίστης: ενισχυμένη αντανακλαστικότητα μεταξύ αξίας και πεποίθησης 18:30 – 19:00 | RuthCatlow(Furtherfield)
Καλλιτέχνες (ανα)στοχάζονται το blockchain 19:00 – 19:30 | KeiKreutler
Αυτόνομες Οικολογίες από απόσταση 19:30 – 20:00 | MatDryhurst
Κατέχεις ή κατέχεσαι: Μία σφήνα στην καρδιά της απέθαντης μουσικής
23:00 – 06:00 | Cryptoraveparty
από τους !Mediengruppe Bitnik + Omsk Social Club
με τους: Arpanet, Amnesia Scanner, Bill Kouligas, M.E.S.H., Voltnoi
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Μια κριτική στις τεχνολογίες blockchain
19:00 – 19:30 | JayaKlaraBrekke
Εξουσία, αυτονομία και εμπιστοσύνη – μια πολιτική ιστορία του blockchain 19:30 – 20:00 | DavidGerard
Κριτική στο blockchain 20:00 – 20: 30 |JemimaKelly
H τραπεζική στο blockchain : Μία κακή ιδέα
20:30 – 21:00 | JamesBridle
Νέος Μεσαίωνας: Η τεχνολογία και το τέλος του μέλλοντος
Στα αγγλικά, με διερμηνεία στα ελληνικά
Πληροφορίες
Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Συγγρού 107
9-10 & 16-17 Φεβρουαρίου 2019
Είσοδος ελεύθερη
Η είσοδος είναι δωρεάν και τηρείται σειρά προτεραιότητας.
Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν από κάθε εκδήλωση.
Μικρή Σκηνή
ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ | 18:00 – 21:30
Μια εισαγωγή στο blockchain, το χρήμα και τα χρηματοοικονομικά υψηλής τεχνολογίας
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ | 18:00 – 19:30
Το blockchain ως μορφή διακυβέρνησης, δικαίου και κοινωνικής ενδυνάμωσης
ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ | 18:00 – 20:00
Εφαρμογές blockchain και προβληματισμοί στις τέχνες
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ | 19:00 – 21:00
Μια κριτική στις τεχνολογίες blockchain
Μυστική τοποθεσία
ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ | 23:00 – 06:00 Cryptoraveparty Το λινκ του cryptoraveparty θα ανακοινωθεί από το site της Στέγης τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου.
Τρία χρόνια μετά την «Κοιλάδα των Χαμένων Μυρμηγκιών», οι αγαπημένοι μας λιλιπούτειοι ήρωες επιστρέφουν και, μαζί με τους νέους τους φίλους, αναλαμβάνουν μια δύσκολη αποστολή στην άλλη άκρη του κόσμου.
Για άλλη μια φορά, θα αποδείξουν οτι, αν και μικροσκοπικοί, διαθέτουν θάρρος και μεγάλη καρδιά.
Σύνοψη
Καθώς οι πρώτες νιφάδες χιονιού πέφτουν στην κοιλάδα, είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει ο εφοδιασμός για το χειμώνα! Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας όμως, μια μικρή πασχαλίτσα, ο Τζούνιορ, παγιδεύεται σε ένα δέμα… με προορισμό την Καραϊβική!
Τώρα υπάρχει μόνο μία επιλογή. Η πασχαλίτσα, το μυρμήγκι και η αράχνη πρέπει να ενώσουν ξανά τις δυνάμεις τους , να διασχίσουν τον Ατλαντικό και να τον φέρουν πίσω. Εκεί, θα τους περιμένει ένας νέος κόσμος γεμάτος ασυνήθιστες συναντήσεις. Το αλογάκι της παναγίας, οι ασυνήθιστες κάμπιες και τα εκκεντρικά καβούρια, είναι μόνο μερικοί από τους χαρακτήρες που θα βρεθούν στο δρόμο των ηρώων μας. Όλοι μαζί όμως, θα αντιμετωπίσουν μια ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση , αφού ο εξωτικός αυτός παράδεισος θα απειληθεί από τους ανθρώπους που θέλουν να τον αφανίσουν και να χτίσουν στη θέση του ένα ξενοδοχείο.
Οι λιλιπούτειοι ήρωες μας, θα έχουν τώρα και μία νέα, δύσκολη αποστολή: να σώσουν το σπίτι των νέων τους φίλων. Θα τα καταφέρουν?
Πώς ξεκίνησαν όλα
Τα «Τοσοδούλικα» ξεκίνησαν ως μία μικρού μήκους ταινία, η οποία ενέπνευσε μία τηλεοπτική σειρά και μία ταινία μεγάλου μήκους. Τα σενάρια για τη σειρά και την ταινία ξεκίνησαν να γράφονται ταυτόχρονα. Η σειρά μεταδόθηκε σε περισσότερες από 100 χώρες παγκοσμίως, ενώ στη Γαλλία μόνο, έχει πουλήσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο DVD.
Η πρώτη ταινία, «Τοσοδούλικα: Η Κοιλάδα των Χαμένων Μυρμηγκιών», κυκλοφόρησε σε περισσότερες από 50 χώρες, κόβοντας σχεδόν 5 εκατομμύρια εισιτήρια παγκοσμίως, ενώ το 2015 κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.
Η συνέχεια, λίγα χρόνια μετά, θα βρει τους μικρούς ήρωες στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Καραϊβική!
Η τεχνική και τα γυρίσματα
Τα ΤΟΣΟΔΟΥΛΙΚΑ, είναι η μόνη γαλλική ταινία των τελευταίων ετών που έχει παραχθεί εξ ολοκλήρου στη Γαλλία. Η τεχνική που χρησιμοποιείται είναι η ίδια για την ταινία και τη σειρά. Πρώτα γίνονται τα γυρίσματα των φυσικών τοπίων, κι έπειτα προστίθενται τα έντομα με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Η προσθήκη γίνεται αργά στη διαδικασία με φωτορεαλιστικό rendering.
Ενώ οι μικροσκοπικοί ήρωες της ταινίας είναι ψηφιακοί, τα σκηνικά είναι απολύτως αληθινά. Είναι βασική αρχή για τους των δημιουργούς, η επικοινωνία της φυσικής ομορφιάς αυτών των σημείων, μια επιθυμία που πηγάζει από την πεποίθηση ότι αυτή η φυσική ομορφιά είναι τέλεια από μόνη της. Η ταινία είναι μια ωδή στη φύση και την ποικιλομορφία της χλωρίδας και της πανίδας στα λιβάδια, τα δάση και τα ποτάμια μας. Η παραγωγή των ταινιών δημιούργησε συνεργασίες με τους Εθνικούς Δρυμούς και τους φορείς που ελέγχουν τις τοποθεσίες, προκειμένου να εντοπιστούν τα ιδανικά σημεία για τις ανάγκες των γυρισμάτων, χωρίς ταυτόχρονα να επηρεαστεί καθόλου το περιβάλλον. Για την πρώτη ταινία, οι σκηνοθέτες ταξίδεψαν στα Εθνικά Πάρκα Écrins και Mercantour. Εκεί πέρασαν μήνες εξερευνώντας τα πάρκα για να εντοπίσουν τα πιο ατμοσφαιρικά σκηνικά – τη μυστηριώδη βλάστηση, τα μαγευτικά ξέφωτα και τα πανέμορφα ρυάκια – και να δώσουν μια επική, μεγαλοπρεπή διάσταση στην μικροσκοπική περιπέτεια. Στη δεύτερη ταινία, αυτή η σχέση αγάπης με τα εθνικά πάρκα της Γαλλίας, συνεχίζεται. Οι δημιουργοί μεταφέρουν την δράση στα τροπικά κλίματα. Μαγεμένοι από την απίστευτη βιοποικιλότητα της Γουαδελούπης, όπου η δράση της ταινίας λαμβάνει χώρα, μας οδηγούν σε παραδεισένιες παραλίες, θεαματικούς βράχους που βυθίζονται στον ωκεανό, και πλούσια τροπικά δάση. Ο Εθνικός Δρυμός της Γουαδελούπης φιλοξενεί μια εκπληκτικά μοναδική ποικιλία ζωικών ειδών και φυτικής ζωής. Όλα αυτά τα φυσικά στοιχεία έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για την καλλιτεχνική ομάδα της ταινίας.
Μέρος της ιστορίας διαδραματίζεται επίσης, στο Εθνικό Πάρκο Mercantour, απ’ όπου ξεκίνησε η περιπέτεια.
Παράλληλα με το Εθνικό Πάρκο της Γουαδελούπης, ο οργανισμός του Εθνικού Πάρκου της Γαλλίας και ο Εθνικός Δρυμός Mercantour συνεργάστηκαν και πάλι με την παραγωγή για να μοιραστούν τα συναισθήματα, το σεβασμό και τις ιδέες που εμπνέονται από τη βιοποικιλότητα. Η σημερινή κοινωνία προσφέρει λίγες ευκαιρίες για να μεταδώσει αυτές τις αξίες στις νεότερες γενιές και να προωθήσει την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη μικρο-πανίδα γύρω μας. Ο στόχος είναι να κάνουμε τους ανθρώπους να καλλιεργήσουν την αγάπη τους για τη φύση, μέσα από αυτόν τον “τοσοδούλικο” κόσμο, με έναν δημιουργικό και διασκεδαστικό τρόπο.
Οι σκηνοθέτες μιλούν για την ταινία
ΤΟΜΑ ΖΑΜΠΟ: «Τα σίκουελ είναι μια δύσκολη υπόθεση: Οι θεατές θέλουν να ξαναδούν όλα όσα τους άρεσαν στην πρώτη ταινία, αλλά θέλουν να ανακαλύψουν και καινούργια. Το σενάριο, επίσης, έπρεπε να προσελκύσει κι ένα νέο κοινό, θεατές που δεν θα έχουν δει την πρώτη ταινία. Το ταξίδι στη Γουαδελούπη μας βοήθησε να “γυρίσουμε” τα πράγματα και να δημιουργήσουμε ένα νέο περιβάλλον, με νέους χαρακτήρες, κρατώντας ταυτόχρονα και τις βασικές αρχές της πρώτης ταινίας.
ΕΛΕΝ ΖΙΡΟ: «Η πρώτη ταινία ήταν μια “πολεμική” ταινία με στοιχεία γουέστερν και φαντασίας . Η δεύτερη ταινία είναι μια ταινία περιπέτειας, που χρησιμοποιεί ένα πλήρες φάσμα της θεματολογίας που συναντάμε στο είδος: Τους κινδύνους και τις απολαύσεις της εξερεύνησης, την αναζήτηση πέρα από τα προσωπικά όρια, τη αναμέτρηση με το άγνωστο».
ΤΟΜΑ ΖΑΜΠΟ: «Στην “Kοιλάδα των Xαμένων Mυρμηγκιών” προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τους ανθρώπους, όσο περισσότερο γινόταν, στο βάθος. Στη σειρά, επίσης, οι άνθρωποι φαίνονται μόνο από πίσω, ή από τη μέση και κάτω. Μέχρι τώρα, οι ανθρώπινοι χαρακτήρες δεν αλληλεπιδρούσαν ποτέ με τις ενέργειες των εντόμων. Στο “Περιπέτεια Στην Άκρη Του Κόσμου”, ωστόσο, οι δύο κόσμοι – των μεγάλων και των μικρών – συναντιούνται, γεγονός που βοηθά κι εμάς να επεκτείνουμε τα όρια του δικού μας κόσμου».
Διάρκεια έκθεσης: Από26
Ιανουαρίου έως 2 Φεβρουαρίου 2019
Η Blank Wall
Gallery θα φιλοξενήσει στο χώρο της τη φωτογραφική ομάδα «Διαδορμές» στην έκθεση με τίτλο“myMorocco”.
Η δουλειά
αυτή είναι το αποτέλεσμα ενός οδοιπορικού που έκαναν οι φωτογράφοι της ομάδας
το Μάιο του 2018. Οι 33 καλλιτέχνες που συμμετείχαν σε αυτό το ταξίδι,
κατάφεραν να παρουσιάσουν μία εικόνα της
χώρας που ξεφεύγει από τα τετριμμένα και δεν περιορίζεται στα αξιοθέατα και τα
τουριστικά μέρη. Ο κάθε φωτογράφος ακολούθησε το δικό του δρόμο και έφτιαξε τη
δική του εικόνα για τη χώρα, που θα μας παρουσιάσει σε αυτή την έκθεση. Τα
αισθήματα και οι διαθέσεις των ανθρώπων απεικονίζονται ξεκάθαρα μέσα από τις
φωτογραφίες που θα εκτεθούν σε αυτή την ομαδική δουλειά που θα έχουμε την
ευκαιρία να δούμε στη Blank Wall Gallery από τις 26 Ιανουαρίου και μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου.
Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν (κατά αλφαβητική
σειρά):
Έκθεση
Υποβρύχιας Φωτογραφίας
της Renée Revah
σε συνεργασία με το περιοδικό δρόμου «ΣΧΕΔΙΑ»
Επιµέλεια: Alex
Papaioannou
Η Ρενέ
Ρεβάχ από µικρή εξοικειώθηκε µε τις καταδύσεις και το βυθό,
κάτι που σε πολλούς από εµάς φαίνεται µακρινό και ίσως µας φοβίζει µερικές
φορές. Μας φοβίζει οτιδήποτε δεν είναι ορατό κάτω από τη επιφάνεια του νερού.
Ένα βράδυ
είδε έναν από τους ανθρώπους της Σχεδίας, να στέκεται και να
πουλάει το περιοδικό. Τον πλησίασε και του µίλησε και στο άκουσµα της φράσης: «Προσπαθώ
να βγω στην επιφάνεια», πήρε την απόφαση να γίνει αυτή η έκθεση. Όλα τα
φωτογραφικά καρέ κάτω από την επιφάνεια του νερού, πήραν µια άλλη διάσταση για
τους συνανθρώπους µας που βρίσκονται στην αφάνεια, πολλές φορές χωρίς στέγη και
φαγητό. Σκέφθηκε πως και εµείς έχουµε χαθεί, έχουµε µεταµορφωθεί, δε βλέπουμε,
ότι και ένας κοντινός µας άνθρωπος, είναι κάτω από την επιφάνεια και βυθίζεται,
δε µπορεί ν’ ανασάνει.
Η Ρενέ
γνωρίζει πως κάτω από την επιφάνεια δεν υπάρχουν µικροί και µεγάλοι. Συμβαίνουν
τόσα πολλά εκεί, που είναι δύσκολο να τα κατανοήσουμε. Εξάλλου, τις πιο πολλές
φορές µόνοι µας και χωρίς κανένας άλλος να το ξέρει, προσπαθούμε, να βρούµε
απαντήσεις µέσα στο δικό µας βυθό, µέσα σε µια απέραντη Σιωπή.
Άλεξ Παπαϊωάννου
Την έκθεση θα συνοδεύουν κείµενα µε µαρτυρίες των πωλητών της «ΣΧΕΔΙΑΣ»,
ενώ όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο περιοδικό δρόµου «ΣΧΕΔΙΑ».
